|
December 2007
|
Ons
interview begint deze keer met de beste en
lekkerste
koffie van Nederland: bij “ONS MOE”
in Oploo,
het gezelligste koffiehuus van Brabant.
Iedereen
die dit leest, weet natuurlijk waar wij
nu beland
zijn:
bij
Tiny Hendriks, de op één na jongste zoon
van
Gerrit en Mina Hendriks-Hendriks, uit de
Koebaksestraat in Vianen, bij iedereen
welbekend. Een gezin met 5 zonen en 2 dochters.
Broers:
onze Geert, Toon, Henny en René en
zussen:
ons Gerda en ons Leny. |
 |
Tiny komt uit een
echte voetbalfamilie. Allemaal voetballiefhebbers! Voor
moeder Mina was dit niet altijd even gemakkelijk. Stel je
alleen maar eens al die was voor, en dat in die
tijd: voor 5 jongens trainings- en voetbalkleren wassen,
schoenen poetsen, tassen klaarmaken. Tegenwoordig zouden
veel vrouwen dit al zien als bijna een dagtaak, zegt Ploon
zijn vrouw, die ook gezellig aan is komen schuiven.
Alleen broer
René heeft “vast” in het eerste elftal gespeeld (en dus het
talent geërfd van vader Gerrit). Tiny was een behouden
achterhoedespeler, zoals hij zelf zegt, en moest het vooral
hebben van zijn doorzettings- en uithoudingsvermogen. Hij
stond meestal in het tweede elftal.
Tiny: “Ik heb ook
een kampioenschap mee mogen beleven. Ik stond toen in de A
en mijn trainers/leiders waren
Jup Claassen en
Henk Driessen. Sjaak Giepmans was er ook vaak bij. Trouwens,
toen Henk Driessen Excellent in Oploo trainde, heb ik ook
nog het genoegen gehad om een paar trainingen mee te mogen
volgen”.
Enkele
medespelers uit die tijd waren: John Hermans (met een
gruwelijk hard schot, meestal ver over de middellijn), Cor
Claassen, Cor Pluk en Willy Peters met véél Spaans
temperament (op z’n Hei’s, volgens Tiny, unnen hete!)
Toen Tiny en
consorten bij de senioren gingen spelen, ging die gezellige
derde helft een steeds grotere rol spelen… Ook waren Tiny en
Ploon héél trouwe supporters van het eerste elftal van
Vianen. Uit en thuis, ze waren altijd van de partij. Veel
meebeleefd op sportief gebied, maar ook “sensationele
randverschijnselen”!
Kortom: veel
genoten en altijd een heel betrokken gevoel gehad bij en
met Vianen Vooruit.
Met het
familietoernooi in Vianen heeft de familie Arends-Hendriks
ook jarenlang meegedaan. Ook hier was de “derde helft” zeer,
zoniet het allerbelangrijkste. Door de familie Pluk liep het
meestal uit???!!! ’t Was zelfs één keer zó erg dat Ploon
haar Tiny laat in de avond in Vianen liet staan, omdat hij
nóg niet mee naar huis wilde. Pa Gerrit was nog zo gek om
Tiny ’s nachts naar Oploo te brengen! Na 3 dagen doodse
stilte (volgens beiden) werd het eerste gesprek toch maar
weer gevoerd en ze zijn nog altijd bij elkaar!
Als jeugdtrainer
en leider liet Tiny zich ook niet onbetuigd. Bij
verschillende jeugdkampen heeft hij meegeholpen en mede de
organisatie op zich genomen, waaraan hij dan ook heel veel
mooie herinneringen en foto’s heeft overgehouden.
Hij was één en
al een Vianen Vooruit-man. Zelfs toen hij al getrouwd was,
ging hij nog naar Vianen voetballen.
Hij heeft ook nog
altijd een vriendengroep in Vianen, vanaf hun schooltijd en
allemaal voetballiefhebbers,
o.a. Tonnie
Nuijen en Willy Peters. Jaarlijks hebben ze nog een
meutedag: alle vrienden met vrouw en kinderen komen dan bij
elkaar. Dan wordt van alles ondernomen en om de beurt wordt
de organisatie hiervan op zich genomen. Zo vieren zij ook al
32 jaar oud en nieuw samen!
Tiny wilde als
rasechte Vianees eigenlijk niet weg uit Vianen, maar er
waren daar geen betaalbare huizen te koop en dus is Tiny
zijn Ploon “nagelopen” naar Oploo. Hij is hier nu zó goed
ingeburgerd en actief in het verenigingsleven, dat hij niet
meer terug zou willen. Zijn hart ligt nu écht hier, in het
prachtige en buitengewoon actieve plaatsje Oploo. Tiny
maakte al lange dagen als technisch/commercieel medewerker
bij een bedrijf te Lage Zwaluwe dat is gespecialiseerd in de
bouw en plaatsing van stuurhutten met hefkolom tbv de
scheepvaart en daarnaast vergt nu ook het koffiehuis de
nodige aandacht en tijd. Vianen Vooruit volgt hij dan ook
niet meer actief maar uiteraard wordt er tijdens
familiefeestjes en de meutedag nog wel veel over Vianen
(Vooruit) gesproken.
De hobby’s van
Tiny zijn: (volgens Ploon: zijn vrouw!!)…, maar nu even
serieus: vooral het verenigingsleven.
Tiny voetbalt
momenteel bij de veteranen in Oploo. Er kan geen evenement
georganiseerd worden, zegt Ploon,
of Tiny wordt er
voor gestrikt. Hij zit altijd vol ideeën en staat ook meteen
klaar. Kortom: hij is ’n echte denker én doener. Zijn
grootste huidige passie is Graancirkel Oploo
(voor
belangstellenden onder U:
www.graancirkeloploo.nl), een hele onderneming! Enkele
andere activiteiten waarbij Tiny in de organisatie zit of
zat: Tôntjesdag, Tôntje d’n dwerg, in de hele regio bekend;
het afscheidsconcert van Oef en De Aauw Prinsen
Garde. Dit houdt in, o.a. van alles organiseren
tijdens de carnavalsdagen.
10 jaar geleden
was Tiny heerser over ’t Spurriebuukenriek, samen met
prinses Ploon. Unnen onvergételijke keimojen tied volgens
hen beiden. Tiny komt trouwens uit een vorstelijke familie:
zijn broer Toon ging hem in 1994 voor als prins van de
Heimussen en broer René kon natuurlijk niet achterblijven en
werd prins in Vianen in 2000. Waar blijft Geert…??
De avond vliegt
voorbij, ze zijn nog lang niet uitverteld, mar d’r is ’n
tied van komen en ’n tied van gaan en de tied van gaan is nu
echt gekomen.…maar… je bent bij Tiny en Ploon in Oploo
altijd welkom. Ze serveren écht de lekkerste koffie van
Nederland en de wijn was ook heerlijk… en als ze eenmaal op
hun praatstoel zitten, ben je er nog niet weg, dus: ga er
maar eens gezellig naar toe.
Tiny en Ploon,
hartstikke bedankt voor jullie gastvrijheid en Bas en ik
komen zéker nog eens op de koffie!
|
