Tja, waar gaat de rit vanavond naar toe??

 ’n Hele verrassing hoor: we zijn eens op

zoek gegaan naar een “ oude”  dame van

Vianen Vooruit, (het werd hoog tijd dat er

eens een ex-speelster IN BEELD kwam)

en we komen terecht bij “good-old”

Ria Arts-Driessen.

We worden heel  gastvrij ontvangen met heerlijke koffie en koeken en de fotoboeken liggen al klaar. Ria brandt meteen los en wij hoeven alleen maar te pennen!

Ze woont (na ongeveer 5 jaar Dennenkamp in Vianen) al ruim 25 jaar in Wanroy, samen met haar  man  Bert en 3 kinderen: zoon Mark van bijna 28 jaar en de dochters Lian van 25 en Ivon van 23 jaar. Ria heeft de interesse in voetballen in de loop van de jaren ingeruild voor de interesse in halfbloed-arabieren, met als specialiteit de fokkerij.

Ria heeft nog heel een heel goede band met Vianen, o.a. regelmatig contact met haar vriendin Rieky van Eeden-Poels. Haar vader, bekend als “de lange Jan Driessen”, was alom bekend bij Vianen Vooruit en in de hele regio. Jan heeft 25 jaar in het eerste elftal gespeeld en is meer  dan 47 jaar bestuurslid geweest van Vianen Vooruit. Hij is ook tot erelid benoemd van onze vereniging.

Ook heel bekend bij onze club was Hent Driessen, een broer van Jan. Ria kwam als 7de uit een gezin van 9 kinderen: 5 jongens en 4 meiden. Haar oudste zus Ger werkt nog wekelijks in de kantine en broer Jos vlagt dat het een lieve lust is en helpt ook regelmatig in de kantine. We kunnen dus wel stellen dat Ria uit een echte voetbalfamilie komt.

Ria begon haar “voetballeven” door toedoen van haar grote zus Ger. Die vroeg haar: jij wordt binnenkort toch 14 jaar hé, dan mag je mee voetballen, want we komen jonge meiden tekort…Ria ging dus voor het zingen de kerk uit (ze was lid van het gemengd koor in Vianen) want er moest gevoetbald worden.

Het hele team trainde trouw elke week op het oude voetbalveld aan de Rotsestraat. Jarenlang kregen ze training van Cees van Avezaath en later nog van Harrie Thijssen. Wiel Verbiesen was 7 jaar lang leider van de dames. Ria vertelt: wij hadden ook nog iets heel bijzonders! Als enige club in de damesvoetbalcompetitie hadden wij een levende mascotte. Elke wedstrijd, uit en thuis, weer of geen weer was hij van de partij: Edwin Verbiesen. Toen  Wiel stopte, gaf ook Edwin het op en hij kreeg nog een  leuk afscheidscadeau van alle meiden.

Enkele medespeelsters uit die periode waren Marian van der Linden, Thea en Lia Tax, Pieta van Lanen, Henriette van de Vorle, José en Rikie ten Haaf, Wilma en Lia Ermers en Nettie Aben.

De meiden werden tijdens de trainingen flink afgepeigerd (volgens Ria), en natuurlijk werd er in die tijd voor de aanvang van trainingen en wedstrijden volop gerookt… Vóór elke wedstrijd kregen alle dames traditiegetrouw een kauwgumpje van leider Wiel en werden de billen goed ingesmeerd met Midalgan. Eén keer zelfs zó goed, dat er blaren ontstonden!

De dames van Vianen Vooruit stonden bekend op hun sportiviteit: ze waren bijna nooit eerste, maar haalden heel vaak de sportiviteits-beker binnen.

Tussen neus en lippen door vertelt ze nog even: ik zou wel tot morgenavond kunnen praten, maar een paar dingen vind ik dat toch nog zeker vermeld moeten worden, zoals bijvoorbeeld het kampioenschap in 1976. Een onvergetelijke tijd! Er werd hard en sportief gestreden en de “ derde helft”  heeft echt veel hoogtepunten beleefd. Vandaag de dag worden nog regelmatig oude  verhalen opgehaald over die mooie en succesvolle tijd. Wij hadden in die tijd ook een behoorlijk groot aantal vaste supporters. De uiteindelijke kampioenswedstrijd ontlaadde in een enorm groot feest, dat deze “ meiden van toen”  nu nóg niet vergeten zijn!

Het zal voor deze tijd misschien wel wat degelijk of tam klinken, aldus Ria, maar in die tijd, we praten nu dus over meer dan 35 jaar geleden, ging het er allemaal heel anders aan toe. We waren heel serieus en fanatiek bij trainingen en wedstrijden en altijd op tijd enzovoorts. Na de wedstrijden hebben we wel altijd veel plezier gehad met de hele groep.

We hebben ook nog een paar autoloze zondagen meegemaakt. Heel bijzonder! Dan moest er ontheffing van het rijverbod aangevraagd worden, want we speelden in die tijd nogal ver uit de buurt, vaak de kanten uit van Tiel en Den Bosch. Je zag dan bijna geen “ kip”  op straat en de kinderen speelden op de autoweg. Best wel een aparte ervaring.

De damesfeestavonden waren altijd KEIGEZELLIG en bijna niemand ontbrak op die avonden; dat zegt op zich al genoeg…

Ria heeft ook nog meegemaakt dat haar hond, een teckel, haar nagelopen was naar het voetbalveld. De hond rende steeds het veld op. De scheidsrechter werd het zat (en zag de humor ervan totaal niet in) en stuurde de hond én Ria het veld af. Na de rust mocht ze  weer het veld in, na de  hond op het toilet opgesloten te hebben en: ze  wonnen dik!!

Ria had als rechtsback een bepaalde techniek om de tegenstanders te verrassen, een hakkie terug. De insiders weten  allemaal wel hoe dat ging...

Ria heeft door de jaren heen altijd belangstelling gehouden voor Vianen Vooruit en met het familievoetbaltoernooi is ze nog jaarlijks een trouwe supporter.

Het is een heel gezellige avond geworden die echt voorbij vloog.

Ria en Bert, bedankt voor jullie gastvrijheid!!

Diana van der Linden en Ineke Verbiesen

Supportersclub Vianen Vooruit