Interview met

Peter Janssen & Robert Janssen

ViVo InFo december 2009

Op de avond voordat de Goedheiligman zijn verjaardag viert, werden de gebroeders Janssen gastvrij bij Pieter

Lange onthaald.

Helaas waren de schoentjes niet gevuld, maar Pieter

en Ien ontvingen de heren met door Pieter “zelfgebakken“ appelflappen en na een paar koffietjes en het bekende pilsje (bescheiden begonnen met een half litertje) vond er al snel een mooie conversatie (lees praotje) plaats over heden, maar vooral verleden.

Even de gewone mannen voorstellen:

• Peter Janssen, 39, samenwonend met Esther in Haarlem, heeft een zoon Jeffrey (2 ½) en een dochter Megan (2 maanden), was belastingadviseur en is sinds 5 jaar Manager International HR Services op het hoofdkantoor van TNT.

• Robert Janssen, 37, samenwonend met Esther (nee the boys hebben geen deeltijd partner) in Eindhoven, heeft een zoon Lars (9) en een dochter Yoël (8), na wat omzwervingen thans Audioloog i/o in het Audiologisch Centrum Brabant, op een steenworp afstand van het Philips stadion in Eindhoven.

De gebroeders begonnen hun carrière bij Vianen Vooruit in hun prille jeugdjaren. Peter startte in de E1. Het elftal voetbalde hoog, in de E1 klasse. Mooie wedstrijden, maar ook wel eens grote klop gehad, tegen grote broer JVC. Zijn VV-loopbaan voltrok zich netjes van E1 naar A1 en een blauwe maandag voetbalde hij nog in het Maasbuurt regio team, dat in 1986 in Deurne Brabants kampioen werd. Zijn privéchauffeur voor deze wedstrijden was Sjaak Cornelissen. Favoriete jeugdtrainer was Mat Wientjes (ook zijn carriére heeft – zo lazen de heertjes – een mooie wending genomen – voorzitter van VV !). Een aantal seizoenen nog het eerste versterkt en voor vertrek naar Amsterdam nog anderhalf seizoen in het derde elftal. Prettige herinneringen waren er aan de jeugd voetbalkampen. Wie kon de meeste koppen chocomel op, pinda’s smokkelen naar de slaapvertrekken en natuurlijk altijd de vingertjes in het water bij de al slapende sportertjes (wie lag er ’s morgens weer in een natte slaapzak).

Robert volgde de roots van zijn broer, maar startte uiteindelijk al eerder (op 6 jarige leeftijd) bij Tinie “ik rook niet, ik sport” Ebben. Tinie (alias Martin) was in die tijd nog behoorlijk gelovig en probeerde de jongens te strikken met mooie “bidprentjes” en een mini marsje voor na de wedstrijd. Ook Roberts carrière ging gestaag van E1 naar A1. In de B1 werd het team glansrijk kampioen. Het kampioenselftal stond wederom onder de bezielende leiding van Tinie Ebben en Alfred van de Wiel. Daarna richting eerste elftal, waar hij een aantal jaren voetbalde onder leiding van onder andere Jan Liebers, Ron Hilster en Sjaak Biessels.

Vervolgens vertrok hij naar Enschede alwaar hij het plaatselijke Drienerlo (derde klasser KNVB) versterkte. Ook zaalvoetballen deed hij in die tijd. Hij speelde een tijdje bij het zaalvoetbal team van Drienerlo, toen residerend in de tweede klasse landelijk. Onsterfelijk had hij zich kunnen maken, door in de bekerwedstrijd tegen eredivisionist Docshop met zijn “sterke” linker te scoren. Helaas….

In de laatste jaren staat het voetbal bij de broeders op een behoorlijk laag peil. Janssen P voetbalde nog bij zijn eerste werkgever Price Waterhouse op de maandagavond recreatief in de zaal en probeerde het op 35 jarige leeftijd nog anderhalf seizoen bij de kleinste club van Nederland, de Tweede Jeugd uit Haarlem. Of het aan hem lag, zullen we nooit weten, maar na zijn komst is de club na 80 jaar historie roemloos ter ziele gegaan. Sporten (hardlopen, fitness en zwemmen) doet hij nog wel behoorlijk frequent en recent voor het vierde jaar op rij heeft hij de Dam tot Dam van Amsterdam naar Zaandam gelopen. De klassieke 10 miles oftewel 16.1 kilometer voor de niet-Anglofielen.

Janssen R sport momenteel wat minder, maar probeert toch regelmatig zijn beste beentje voor te zetten. Vroeger stond Janssen R nog te boek als “butje”, maar zoals Walter Arends al constateerde deze zomer in de buurt van Venetië (ja, je komt de Vianezen overal tegen), hij heeft een goed leven !

En dan nu……. de anekdotes:

Tijdens een wedstrijd van het eerste elftal in Ruwaard, kwam de selectie na de zwaarbevochten wedstrijd, terug in de kleedkamer. Na het douchen wilde iedereen zich keurig netjes aankleden, maar waar waren de onderbroeken gebleven? Alle Vianen Vooruit Chippendales gingen in Adamskostuum terug naar Vianen. Binnenkomend in de kantine vond men aan de waslijn eenieders onderbroekje terug. Het was de zoete wraak van Theo Coenen na een jaar van pesterijen door de eerste elftalspelers.

Theo was ook fameus door zijn modderbad en hij wist altijd de pijnlijke plek te vinden. Heerlijk masochistisch was hij met zijn spray om de schaafwonden dicht te spuiten na sliding partijen in de zomer.

Ook de jaarlijkse kerstfeesten – na het kerst zaalvoetbal toernooi -  waren fameus. In de kantine van Vianen Vooruit vond een zeer prettige en sociale derde helft plaats. Laat op de avond sloeg al het bier dood. Bleken de gebroeders Janssen een weddenschap te zijn aangegaan met Luuk Wientjes om hun haar te wassen in de spoelbak.

Memorabel waren ook de crisis bijeenkomsten van het eerste elftal. Zo was er een hilarische spraakverwarring met Ron Hilster. Ron, het Vianees niet machtig, had een indringend gesprek met de eerste elftalspelers. Een van de kritiekpunten kwam van Ronnie Brands. Op de vraag wat er mis was met Hilster, antwoordde Ronnie: “nou, bijvoorbeeld toen gej daor bej die-e paol zaat,” hiermee Hilster’s vermeende onverschilligheid benoemend. Hilster met vragende en vertwijfelde Amsterdamse ogen: “wat zegt die nou, wat zegt die nou?” Do we need to say more! Communicatie, communicatie en nog eens communicatie. De tweede periode Hilster haalde het niet bij een eerdere succesvolle periode. De chemie was niet meer. Zo was Hilster meer bezig met wat de  meiden hadden gemaakt, dan dat zijn aandacht bij het eerste elftal was….

je hebt zo je voorkeuren. Enfin, na 1 jaar was het einde Hilster.

Toptrainer Mat Wientjes wist spelers juist te prikkelen en sprak iedere wedstrijd vooraf weer even op Peter in ! In de C jeugd had Peter de gewoonte om in de eerste minuut te scoren, braaf als hij was de wens van de trainer inlossend.

Het schoolplein van de Sint Martinus kende voor de beide broers geen geheimen. Elke tegel was bekend en elke ruit wel een keer gesneuveld. Op dit plein werden de mooiste bal-hoog-houd records verbroken ! Meer dan 1000 keer door Peter, wel tussendoor de bal even in de nek leggen voor de nodige rust ! Op dit plein leidde Peter ook Rob(je) Jilessen op (althans dat was zijn gedachte). En hij vond het wat mooi dat Rob bij de jeugd van VVV terecht kwam.

Aan velen beleefde Robert fijne herinneringen, maar in het bijzonder de coaching capaciteiten van Pieter Lange (het stuk is achteraf door Robert goedgekeurd en er is zeer zeker geen sprake om in het gevlei bij de gastheer te komen!). Hij gaf jonge gasten in het eerste elftal vertrouwen. Walter Arends was zo’n ander positief figuur.

Aan verschillende topscheidsrechters beleven de broers prettige herinneringen. Het fluitje (met veel valse lucht) van Niendieker, de champagne douche die Jozef Watti onderging van de B jeugd van Vianen Vooruit na afloop van de laatste wedstrijd na een toernooi in Beers. Zo kenden vele scheidsrechters hun eigen specifieke eigenschappen. In de jeugd waren er de bekende thuisfluiters en thuisvlaggers. Zo konden we nooit bij Odiliapeel winnen. Nooit geweten dat jeugdwedstrijden in de tweede helft anderhalf uur konden duren, tot dat we in Odiliapeel waren langsgeweest.

Enkele wist u’s:

• Wist u dat Peter ooit eens in de WC is opgesloten geweest tijdens de tweede helft van de wedstrijd? Had iemand de deur op slot gedaan.

• Wist u dat Peter ooit tijdens een wedstrijd tijdelijk uitviel door…….de steek van een wesp – betadine erop en terug?

• Wist u dat Robert ooit na een uitstekende wedstrijd tegen Mill 1 door het talrijke Vianese publiek werd onthaald met: “kiek hem glunderen, kiek hem glunderen………en de muggie ok?”

• Wist u dat de gebroeders Janssen in de vorige eeuw gevreesd werden door Mill, zo meldde ooit het plaatselijke krantje?

• Wist u dat Bob Ebben ooit zei: bij de Treffers leer je voetballen, bij Vianen Vooruit leer je zuupen?

• Wist u dat Peter bij de Tweede Jeugd op volle snelheid langs de zijlijn een tackle ontwijkend een nat pak opliep in de direct aanpalende sloot, maar na twee slagen borstcrawl weer uit de sloot klom en zijn rush op het veld voortzette?

Het plezierige avondje vloog voorbij en vele oude herinneringen werden opgehaald. Het verslag werd op de avond al grotendeels in elkaar getypt door de broers en na grondige rectificaties door het Vianese ontvangstcomité presentabel gemaakt. Dat was nog een enorme klus, ha ha!!

Peter en Robert, jullie waren super enthousiast, super gezellig en super goed voorbereid op deze ontmoeting. Deze zeer gezellige en geslaagde avond zal nog lang in ons geheugen blijven, mede door de gang van zaken wat betreft de hele verslaggeving. Dat was deze keer voor ons een voetbalfluitje van een cent!

Copywrite:

Niets uit deze uitgave mag gekopieerd, noch gedistribueerd worden zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteurs. Alle uitlatingen zijn op persoonlijke titel gedaan en hier kunnen geen rechten aan ontleend worden.

Pieter Lange en Ineke Verbiesen       “Supportersclub Vianen Vooruit”