|
Johan is
geboren en getogen aan de Dennenkamp in Vianen. Zijn ouders Jan
en Riet Cobussen zijn in Vianen welbekend. Johan heeft één
broer: Peter, die Vianen ook “ontvlucht” is.
Zoals je wel
zult merken in het interview: bij Johan draait alles, maar dan
ook alles om sport.
Spelen in
zijn jeugd: SPORT – opleidingen en werk: SPORT – schaarse vrije
tijd: SPORT – hobby’s: SPORT – kinderen en begeleiding: SPORT.
Sport loopt als een rode draad door het gesprek en dus zijn hele
leven.
Na een korte
samenvatting over het verloop van zijn leven tot nu toe, laten
wij Johan verder als een spraakwaterval vertellen, terwijl wij
(razendsnel) alles proberen te noteren….
Johan
ontmoette “zijn” Annemarie op ongeveer 15-jarige leeftijd. Op
zijn 22ste, dus zo’n 7 jaar later begon hun (h)echte
relatie. In 1997 zijn ze getrouwd en hun eerste zoon Simon werd
in hetzelfde jaar nog geboren. Nadat David geboren werd, in
1999, verhuisden ze in 2000 naar de Sering, hun huidige ruime
woning, met een mooie royale tuin, de uitlaatklep van Annemarie.
In dit huis is de derde en jongste zoon Ruth geboren.
JOHAN: Ik
ben al 19 jaar geleden uit Vianen vertrokken om op kamers te
gaan wonen vanwege mijn studie.
Na de Havo
doorliep ik de MDS. Na de afronding van deze opleiding moest ik
in dienst (tegelijk met o.a. Bart Siroen). Dit vond ik een
enorm leuke tijd en ik zou dit niet graag hebben willen missen.
Na mijn diensttijd heb ik ongeveer 1 jaar bij de AUV gewerkt om
mijn studie te kunnen bekostigen. Hierna ben ik in Tilburg gaan
studeren. Nog 4 jaar lang heb ik alle vakanties gewerkt bij de
AUV om mijn college geld en boeken te kunnen betalen.
Mijn studie-
en werktijd in vogelvlucht:
Mijn
studietijd in Tilburg was fantastisch. De opleiding op zich,
met gemotiveerde en getalenteerde studenten en docenten om mij
heen met verschillende (top) sportachtergronden was iedere dag
smullen. Je begon bijvoorbeeld om 8.30 in het zwembad,
vervolgens snel afspoelen en dan 2 uur hoorcollege in je
trainingspak en tot slot ging je naar de atletiekbaan voor
techniektraining, looptraining of duurtraining. De Academie lag
tegen het Willem II stadion aan en regelmatig hadden we
buitenlessen terwijl de selectie naast ons aan het trainen was.
Het ‘ademde’ sport In 1995 ben ik bij VIANEN VOORUIT gestopt
vanwege blessure gevaar. Ik was niet de stevigste en na wat
charges begonnen mijn knieën dusdanig te protesteren dat ik het
zekere voor het onzekere koos. Na “Tilburg” in 1996, heb ik nog
tennislessen gegeven bij t.c. Fair Play in Vianen, ben ik nog
een tijdje volleybal trainer in Haps geweest bij HAVOC,
turntrainer bij Olympia. Daarnaast werkte ik in Lochem als
groepsleider en sportleraar op een internaat voor Jongeren
tussen de 12 en 18 jaar met gedragsproblemen.. Vervolgens werd
ik docent lichamelijke oefening en vervangend groepsleerkracht
in Nijmegen binnen het zmok/mlk onderwijs in Nijmegen. Vanaf
1998 tot 2009 heb ik op het Olympus College in Arnhem gewerkt
als docent lichamelijke opvoeding.
Twee jaar
geleden nam HAN contact op met mij en tot heden werk ik daar en
geef les in o.a. methodiek en didactiek en verzorg ik een aantal
sportvaardigheden op de Sportacademie ofwel A.L.O. HAN. Het is
een uitdagende baan in een ambitieuze werkomgeving. Het is de
nieuwste ALO van Nederland en we moeten ons nog bewijzen als een
kwaliteits opleiding . In mijn vrije tijd doe ik zelf ook nog
een beetje aan sport, o.a. Aikido ( een traditionele Japanse
zelfverdedigingsleer met sterk filosofische inslag ) en
mountainbiken. Verder hebben we een dynamisch gezin met alle
dagelijkse management taken die daarbij horen.
We zijn in
de gelukkige omstandigheid dat de opa’s en oma’s regelmatig
kunnen en willen bijspringen.
Mijn VIANEN
VOORUIT herinneringen en voetbalbelevenissen:
Ik heb
fantastische herinneringen aan mijn periode bij Vianen Vooruit.
Ik kan mij
een periode in de C van Vianen Vooruit goed herinneren met onder
meer Bart Siroen, Ard Ceelen, Ronald Giesbers, Christian Kempen
en Leon Pluk en naar mijn mening het grootste talent van Vianen
Vooruit: Peter Janssen. Wat hij met een bal en zijn lichaam kon
was machtig mooi. Hij had iets weg van MARADONNA. Op het
schoolplein was hij soms zo superieur dat hij commentaar gaf bij
zijn eigen acties terwijl hij aan het slalommen was door de
verdediging. Zijn record hooghouden op de voet was boven de 1200
x. Met knie en hoofd erbij was het meer dan 1400 x. Maar als hij
was gaan keepen dan was het ook een goede geworden want ‘De Munk’
of Pantolich werd regelmatig perfect geïmiteerd in de
achtertuin.
Destijds
waren Mat Wientjes en Willy Peters de leiders van dit team (zie
foto) wat jaren later (onder meer door de opleiding) is mij
duidelijk geworden dat de trainingen en coaching van Mat van
hoog niveau waren. Vanaf de D jeugd heb ik al ‘game like’
trainingen gehad. Positie spel en inspeel oefeningen met of
zonder druk van een tegenstander, omschakel momenten, afwerken
vanuit acties op de vleugel. Bij vele verenigingen was men blij
dat er al iemand voor de groep stond maar wij hadden het geluk
dat dit mensen waren die er de energie in staken en ‘know how’
hadden om een goede training neer te zetten. Mat had de gave om
iedere speler te motiveren en wegwijs te maken op het veld.
Humor was een belangrijk wapen maar ook pure overtuigingskracht
op basis van visie op het spel. In de beginjaren had hij wel
steun van het fenomeen Ferry Suppers. Ferry werd regelmatig
ingevlogen om een aantal Manfred Kalz ‘bananenflanken’ te geven
om ons kopsterk te maken. Voor een klein dorpje en een kleine
selectie speelden we altijd met een bepaalde flair. Als we
verloren dan was dat meestal puur geluk voor de tegenstander. In
mijn beleving waren wij altijd superieur. Waar of niet als dat
is bijgebleven dan heb je een leuke voetbaljeugd gehad toch.
Later heeft o.a. Henk Driessen de puntjes op de i gezet. De
trainingen werden prestatiever en de coaching werd wat
zakelijker. Mooi was niet meer genoeg. Een van de hoogtepunten
voor mij was het 50 jarig jubileum van Vianen Vooruit, waarbij
wij met een optreden als Voetbal 80 een bezoek aan het Amsterdam
701 toernooi hebben gewonnen. In de periode daarvoor hebben we
volgens mij ook nog een keer de wedstrijd Ajax-PEC Zwolle in De
Meer bezocht. In de champagne kleurige Ford Escort van Mat (die
mij de bijnaam Tjeu la Johan gaf) en met muziek van Andre Hazes
begonnen wij aan de wereldreis naar Amsterdam en onderweg werden
we voorzien van snoep, chips, sinas en cola. Het gevolg was dat
ik tijdens de wedstrijd het toilet moest bezoeken en de 1-0 van
( ik dacht ) Hasselbach moest missen. Bij de 2-0 van Wim Kieft
stond ik net bij het hek en heb ik Kieft zelfs nog even aan
kunnen raken, een enorme belevenis destijds. Die hand heb ik
lang niet gewassen……...
Een aantal
zaken die me zijn bijgebleven:
-
De reuk
van de kleedlokalen van het trainingsveld en dan vooral de
betonnen spoelbak
-
De
Hoogspanningskabels masten op het trainingsveld
-
Het
bekijken van de opstelling bij ‘Aldenhoven’ en het
verschrikkelijke gevoel als je die ‘rode’ streep door jou
wedstrijd zag staan
-
De
voetballer van het jaar competitie waarbij je met je score
kaart van onderdeel naar onderdeel liep in de brandende zon
op een kurkdroog veld
-
De
muziekbandjes tijdens toernooien die galmden door de
luidsprekers. Jaren achtereen dezelfde muziek. Schitterend……
‘one way wind’ van de CATS of
‘miiiiiiiiiiiiiiiiiiiissisiiiipi’ van de PUSSYCATS…
-
Het
inpakken van je voetbal tas
-
Bart
siroen die meerdere malen zijn spelerskaart moest laten zien
omdat de tegenstander niet kon geloven dat een jongen van 9
jaar al een snor kon hebben.
-
Ronald
Giesbers die al mandekking kreeg in de D1
-
Het
naaien van het rugnummer op het voetbalshirt. ( 8 ) Iedereen
had verschillende type en groottes van rugnummers maar dat
maakte niet uit.
-
Het
blauwe addidas jack van Mat Wientjes die altijd zichtbaar en
hoorbaar was tijdens de trainingen.
-
Het
verliezen van de finale van het schoolvoetbal na verlenging
en strafschoppen. O.a Peter trapte de bal op de paal ( die
was toen nog vierkant ). In de halve finale versloegen we de
topfavoriet.
-
De
vreugde als het voetbal doorging ondanks de regenval van de
afgelopen dagen
-
Het
geluid van een het voetbalveld op zondagmorgen (
fluitsignalen, coaching, een bal die getrapt of geblokt werd
)
-
De geur
van een pas gemaaid voetbalveld
-
De
sliding training van Tiny Ebben met regenbroek
-
De
voetbalkampen
-
Etc etc.
Toen ik naar
de senioren moest vond de technische commissie van destijds dat
het voor mij ontwikkeling beter was (eigenlijk een mooie
omschrijving voor het feit dat ik (nog) niet goed genoeg was
voor de selectie) dat ik in het zesde elftal ging voetballen. Ik
heb toen een prachtig jaar gehad waarin ik lekker kon combineren
met Piet ten Haaf die achter mij stond. Na 1 seizoen dwong ik
een transfer af naar het 3e elftal waar ik in een
geoliede machine terechtkwam met heel veel routine. Na 2
seizoenen in het 3e elftal ( 1 x kampioen ) was ik
klaar voor de selectie van Vianen Vooruit 1. Het eerste jaar
debuteerde ik onder Sjaak Biessels. Uiteindelijk heb ik onder
leiding van Cor Perlee nog een aantal jaren in de selectie
gespeeld en kan ik mij nog herinneren dat de nadruk destijds lag
op mooi en verzorgd voetbal, waar wij destijds ook de spelers
voor hadden met onder meer; Alfred van de Wiel, Alex Brands,
Ron Brands, Ron Hendriks, Richard Hendriks, Ronald Giesbers, Bob
Ebben, Robert Jansen, Louis Hofmans, Marcel Spanjersbergen,
Pieter Lange en Rene Hendriks. Cor maakte het voetbal heel
logisch. Hij zorgde voor structuur en patronen in de trainingen
en wedstrijden waardoor er veel vertrouwen kwam in de
spelersgroep.
Zijn manier
van een wedstrijd bespreken zag ik jaren later terug tijdens
het WK van 2002, toen ‘van Gaal’ en ‘Adriaansen’ hun tactische
analyses maakte voor SBS 6 en RTL7. Daar had ‘Perlee’ ook niet
misstaan.
Ik kijk met
veel plezier terug op mijn periode bij Vianen Vooruit en het is
voor mij in de loop der jaren wel duidelijk geworden dat deze
vereniging veel heeft betekend en nog steeds zal betekenen voor
de ontwikkeling van de jeugd en voor de hele gemeenschap van
Vianen. Nogmaals respect en hulde voor die trainers en
vrijwilligers die jarenlang avonden en ochtenden zich
belangeloos inzetten voor de jeugd- en seniorenleden van de
club.
Nou Johan,
we gaat thuis proberen er een samenhangend verhaal van zien te
maken. Met jouw inzet en enthousiasme zit het wel goed! Bedankt
voor je gastvrijheid en spontane inbreng voor ons clubblad de
VIVO INFO van VIANEN VOORUIT !
|
