In Beeld < > Uit Beeld  Frank Pluk
 
 

We “prikken” het jaar 1962,

kleine knulletjes van toen,

nu allemaal ongeveer 46 jaar oud…

sommigen uitgezworven, sommigen in Vianen

blijven wonen…

we komen deze keer in Nistelrode

terecht bij FRANK  PLUK .

 

 

We worden op zijn Brabants, heel gastvrij, ontvangen door Frank en José.

 

 
 

Frank werd dus in 1962 geboren in Vianen en heeft tot aan zijn trouwen altijd gewoond bij Toos en Toon Pluk in de Boskamp. Iedereen kent hen wel, zeker bij VIANEN VOORUIT. Frank is de op één na jongste telg bij Pluk. Het juiste rijtje in het gezin is: Ruud,  Cor, Lia, Frank en Ton. Bijna allemaal zeer verbonden, of geweest, met VIANEN VOORUIT.

Frank en José hebben elkaar in 1987 leren kennen op Koninginnedag. Na het jaarlijks jeugdleiderstoernooi in Neer (L.), gingen een aantal jeugdleiders nog door naar café Bacchus in Zeeland, en daar hebben zij elkaar voor het eerst ontmoet (het jeugdleiderstoernooi in Neer heeft overigens een goede naam voor wat betreft nieuwe relaties, denk aan Ron en Gerjon Brands).

Frank is op zijn 8ste gaan voetballen en meldde zich, zoals destijds gebruikelijk voor elk nieuw jeugdlid, aan bij meister Theunissen.

Hij heeft vanaf het begin altijd samen gevoetbald met o.a. Theo Hendriks, René Hendriks, Walter Arends, Geert Jans, Tonnie Cornelissen, Jan Ermers, Jan Roelofs, Winand Hendriks, Luc Wientjes, Rob Panders en Max Cremers. Later is Alfred v.d. Wiel er nog bijgekomen.

De trainer/leider van toen was Wim Peters. Wim was heel erg fanatiek, maar ook op zijn tijd in voor een geintje. Het partijspel bij het trainen ging traditioneel net zo lang door, tot de ploeg waarin Wim zelf meespeelde, had gewonnen!

Na afloop van het trainen op het “oude” voetbalveld, maakten de spelers er een sport van om op de terugweg midden op de weg te fietsen, zodat Wim er niet met zijn auto langs kon. Dit was altijd leuk, tot die ene keer dat René Hendriks niet in de gaten had, dat niet Wim, maar héél iemand anders achter hen reed…het vervolg laat zich raden: deze chauffeur was niet blij, stopte en schopte vervolgens René flink onder zijn kont…deze fietste ongelooflijk snel naar huis!!

Met al deze jongens heeft hij eigenlijk altijd gevoetbald en heel veel plezier beleefd. Zo vertelde bijvoorbeeld Tonnie Cornelissen een keer de WARE reden, waarom hij te laat op het trainen was: hij moet een dubbele boterham eten in plaats van een gewone…

Veel van deze jongens speelden ook met Frank in de zaal. Minten Glasbouw, in die tijd zeer bekend en gevreesd, en ondanks dat zij nu niet meer voetballen, komen ze nog altijd ongeveer één keer in de maand bij elkaar.

 

 

Frank is in zijn jeugdtijd regelmatig kampioen geworden (wat hij volgens José ook nog heel vaak aan zijn zoons vertelt), maar bij de senioren niet één keer meer! Hij heeft een aantal jaren in het eerste gevoetbald, waarin hij vrij regelmatig scoorde (volgens eigen zeggen helaas meestal in het eigen doel) en veel medevoetballers kennen de bekende uitspraak van hem: “NA DE RUST, ÓF IN DE TWEEDE HELFT, DÁN KOMEN ZE…”

Frank heeft in Vianen o.a. getraind onder Jan Kusters, Ab Ouwens, Ron Hilster (2 keer) en Jan Liebers. Hij heeft dus een lange voetbalcarriëre in Vianen achter de rug.

Hij heeft enorm veel plezier beleefd rond het voetbal, met name in de kantine, waar de derde helft vaak heel lang gezellig was en José de laatste jaren regelmatig bij Toon en Toos moest blijven wachten tot Frank thuis kwam, en dán moest nog de soms zeer lange terugreis naar Nistelrode worden gemaakt. Chapeau José, dat je dat zo vaak  hebt opgebracht.

Frank ging vaak uit met o.a. Tonnie Driessen, Leo Hendriks, Jos van de Lockand en Mat Wientjes en kwam dan ook regelmatig tegenstanders van het zondagvoetbal tegen, zoals o.a. Jos Bongers uit Langenboom. Ook Harry Kersten was regelmatig van de partij en die was altijd wel in voor een geintje. Frank weet nog dat Harry een keer stond te vlaggen bij Estria. De scheidsrechter zag werkelijk niets, waarop Harry maar ging vlaggen met de cornervlag! Frank weet niét meer, of de scheids dat wél zag…!

Hij is ook nog een aantal jaren jeugdleider geweest, samen met Tonnie Driessen en Maarten Brands. Hij was toen leider van o.a. Marco Cornelissen, Dave van Keijsteren en Roel en Frank van Hoof.

In 1990 verhuisde Frank naar Nistelrode. Ze hebben samen 3 kinderen. Dochter Sanne, die korfbalt en tennist, en de twee zoons Roel en Mathijs, die allebei tennissen en voetballen.

Tegenwoordig is Frank jeugdleider bij Prinses Irene in Nistelrode, waar ook zoons Roel en Mathijs voetballen. Hij voetbalt zelf helemaal niet meer, heeft in Nistelrode ook nooit zelf gevoetbald, maar gaat wel elke thuiswedstrijd van Prinses Irene I kijken. Het afgelopen jaar jaar is Prinses Irene I kampioen geworden en is Frank helemaal getooid in het oranje en met een oranje fiets wezen kijken…hoezo een echte inwoner van Nistelrode geworden…!?

 

 

Frank volgt nog altijd de uitslagen van VIANEN VOORUIT, maar komt bij VIANEN VOORUIT alleen nog in actie tijdens het jaarlijkse voetbaltoernooi. Zijn inbreng op het veld wordt wel steeds iets minder, maar na afloop is die inbreng nog steeds groot(s)!! Hij denkt nog steeds met veel plezier terug aan de familietoernooien van jaren terug, waarbij onder meer zijn moeder, Tante Toos, Tante Toos, Tante Toos, in de kruiwagen naar huis is gereden door Tonnie Nuijen.

 

Uitgaan doen Frank en José tegenwoordig in Nistelrode, maar als er een, voor hen bekende, prins in Vianen is, komen zij nog altijd naar de thema avond in De Hei. Het wordt alleen niet meer zo gek als in hun jonge jaren, toen hij samen met Tonnie Driessen overnachtte in Sambeek en ze ´s morgens samen naar de metworstrennen in Vortum zijn gegaan. Toen ze vervolgens in Vianen aankwamen, hadden ze een verhaal verzonnen dat ze die nacht vastgezeten hadden. Het verhaal werd zo echt gebracht, dat daarna niemand meer geloofde dat het verzonnen was!

 

Het was heel gezellig bij Frank en José en de avond vloog om.  Nogmaals bedankt voor jullie gastvrije ontvangst.

 

 

“Supportersclub Vianen Vooruit”