|
|
|
In Beeld < > Uit Beeld Frank Pluk |
| |
We “prikken”
het jaar 1962,
kleine
knulletjes van toen,
nu allemaal
ongeveer 46 jaar oud…
sommigen
uitgezworven, sommigen in Vianen
blijven
wonen…
we komen
deze keer in Nistelrode
terecht bij
FRANK PLUK
.
We worden op
zijn Brabants, heel gastvrij, ontvangen door Frank en José.
|
|
 |
|
Frank werd
dus in 1962 geboren in Vianen en heeft tot aan zijn trouwen
altijd gewoond bij Toos en Toon Pluk in de Boskamp. Iedereen
kent hen wel, zeker bij VIANEN VOORUIT. Frank is de op één na
jongste telg bij Pluk. Het juiste rijtje in het gezin is: Ruud,
Cor, Lia, Frank en Ton. Bijna allemaal zeer verbonden, of
geweest, met VIANEN VOORUIT.
Frank en
José hebben elkaar in 1987 leren kennen op Koninginnedag. Na het
jaarlijks jeugdleiderstoernooi in Neer (L.), gingen een aantal
jeugdleiders nog door naar café Bacchus in Zeeland, en daar
hebben zij elkaar voor het eerst ontmoet (het
jeugdleiderstoernooi in Neer heeft overigens een goede naam voor
wat betreft nieuwe relaties, denk aan Ron en Gerjon Brands).
Frank is op
zijn 8ste gaan voetballen en meldde zich, zoals
destijds gebruikelijk voor elk nieuw jeugdlid, aan bij meister
Theunissen.
Hij heeft
vanaf het begin altijd samen gevoetbald met o.a. Theo Hendriks,
René Hendriks, Walter Arends, Geert Jans, Tonnie Cornelissen,
Jan Ermers, Jan Roelofs, Winand Hendriks, Luc Wientjes, Rob
Panders en Max Cremers. Later is Alfred v.d. Wiel er nog
bijgekomen.
De
trainer/leider van toen was Wim Peters. Wim was heel erg
fanatiek, maar ook op zijn tijd in voor een geintje. Het
partijspel bij het trainen ging traditioneel net zo lang door,
tot de ploeg waarin Wim zelf meespeelde, had gewonnen!
Na afloop
van het trainen op het “oude” voetbalveld, maakten de spelers er
een sport van om op de terugweg midden op de weg te fietsen,
zodat Wim er niet met zijn auto langs kon. Dit was altijd leuk,
tot die ene keer dat René Hendriks niet in de gaten had, dat
niet Wim, maar héél iemand anders achter hen reed…het vervolg
laat zich raden: deze chauffeur was niet blij, stopte en schopte
vervolgens René flink onder zijn kont…deze fietste ongelooflijk
snel naar huis!!
Met al deze
jongens heeft hij eigenlijk altijd gevoetbald en heel veel
plezier beleefd. Zo vertelde bijvoorbeeld Tonnie Cornelissen een
keer de WARE reden, waarom hij te laat op het trainen was: hij
moet een dubbele boterham eten in plaats van een gewone…
Veel van
deze jongens speelden ook met Frank in de zaal. Minten Glasbouw,
in die tijd zeer bekend en gevreesd, en ondanks dat zij nu niet
meer voetballen, komen ze nog altijd ongeveer één keer in de
maand bij elkaar.
|
 |
|
Frank is in
zijn jeugdtijd regelmatig kampioen geworden (wat hij volgens
José ook nog heel vaak aan zijn zoons vertelt), maar bij de
senioren niet één keer meer! Hij heeft een aantal jaren in het
eerste gevoetbald, waarin hij vrij regelmatig scoorde (volgens
eigen zeggen helaas meestal in het eigen doel) en veel
medevoetballers kennen de bekende uitspraak van hem: “NA DE
RUST, ÓF IN DE TWEEDE HELFT, DÁN KOMEN ZE…”
Frank heeft
in Vianen o.a. getraind onder Jan Kusters, Ab Ouwens, Ron
Hilster (2 keer) en Jan Liebers. Hij heeft dus een lange
voetbalcarriëre in Vianen achter de rug.
Hij heeft
enorm veel plezier beleefd rond het voetbal, met name in de
kantine, waar de derde helft vaak heel lang gezellig was en José
de laatste jaren regelmatig bij Toon en Toos moest blijven
wachten tot Frank thuis kwam, en dán moest nog de soms zeer
lange terugreis naar Nistelrode worden gemaakt. Chapeau José,
dat je dat zo vaak hebt opgebracht.
Frank ging
vaak uit met o.a. Tonnie Driessen, Leo Hendriks, Jos van de
Lockand en Mat Wientjes en kwam dan ook regelmatig tegenstanders
van het zondagvoetbal tegen, zoals o.a. Jos Bongers uit
Langenboom. Ook Harry Kersten was regelmatig van de partij en
die was altijd wel in voor een geintje. Frank weet nog dat Harry
een keer stond te vlaggen bij Estria. De scheidsrechter zag
werkelijk niets, waarop Harry maar ging vlaggen met de
cornervlag! Frank weet niét meer, of de scheids dat wél zag…!
Hij is ook
nog een aantal jaren jeugdleider geweest, samen met Tonnie
Driessen en Maarten Brands. Hij was toen leider van o.a. Marco
Cornelissen, Dave van Keijsteren en Roel en Frank van Hoof.
In 1990
verhuisde Frank naar Nistelrode. Ze hebben samen 3 kinderen.
Dochter Sanne, die korfbalt en tennist, en de twee zoons Roel en
Mathijs, die allebei tennissen en voetballen.
Tegenwoordig
is Frank jeugdleider bij Prinses Irene in Nistelrode, waar ook
zoons Roel en Mathijs voetballen. Hij voetbalt zelf helemaal
niet meer, heeft in Nistelrode ook nooit zelf gevoetbald, maar
gaat wel elke thuiswedstrijd van Prinses Irene I kijken. Het
afgelopen jaar jaar is Prinses Irene I kampioen geworden en is
Frank helemaal getooid in het oranje en met een oranje fiets
wezen kijken…hoezo een echte inwoner van Nistelrode geworden…!?
|
 |
|
Frank volgt
nog altijd de uitslagen van VIANEN VOORUIT, maar komt bij VIANEN
VOORUIT alleen nog in actie tijdens het jaarlijkse
voetbaltoernooi. Zijn inbreng op het veld wordt wel steeds iets
minder, maar na afloop is die inbreng nog steeds groot(s)!! Hij
denkt nog steeds met veel plezier terug aan de familietoernooien
van jaren terug, waarbij onder meer zijn moeder, Tante Toos,
Tante Toos, Tante Toos, in de kruiwagen naar huis is gereden
door Tonnie Nuijen.
Uitgaan doen
Frank en José tegenwoordig in Nistelrode, maar als er een, voor
hen bekende, prins in Vianen is, komen zij nog altijd naar de
thema avond in De Hei. Het wordt alleen niet meer zo gek als in
hun jonge jaren, toen hij samen met Tonnie Driessen overnachtte
in Sambeek en ze ´s morgens samen naar de metworstrennen in
Vortum zijn gegaan. Toen ze vervolgens in Vianen aankwamen,
hadden ze een verhaal verzonnen dat ze die nacht vastgezeten
hadden. Het verhaal werd zo echt gebracht, dat daarna niemand
meer geloofde dat het verzonnen was!
Het was heel
gezellig bij Frank en José en de avond vloog om. Nogmaals
bedankt voor jullie gastvrije ontvangst.
|
|