Zoals bij elk jubileum gebruikelijk is, heeft ook Vianen Vooruit allerlei commissies in het leven geroepen om tijdens het 75-jarig bestaan enkele feestelijkheden te kunnen organiseren.

Eén van de vele taken was het tot stand brengen van een jubileumboek. Piet Kempen (Hzn) en Ruud Pluk zijn hiermee aan de slag gegaan. In het jubileumboek ‘75 jaar voetbalhistorie Vianen Vooruit’ is geprobeerd de geschiedenis van 75 jaar Vianen Vooruit zo goed en compleet mogelijk in beeld te brengen.

In 1982 was Piet Kempen ook al nauw betrokken bij de totstandkoming van het jubileumboek ‘50 jaar Vianen Vooruit’. Destijds was er een ‘historische commissie’ actief, bestaande uit Sjaak Giepmans, Jan Kempen (Mzn) en Piet. Zij begonnen enkele jaren daarvoor al met interviews met de oprichters van de vereniging en anderen, die in de beginjaren bij de vereniging betrokken waren. Voor vele ouderen betekenden het interview  en de grote bijeenkomst, ter controle van de verhalen, leuke gelegenheden om herinneringen op te halen. Het resultaat van het historisch onderzoek naar 50 jaar Vianen Vooruit werd door Jan Kempen en Piet Kempen vertaald in een historisch jubileumboek  ‘50 jaar Vianen Vooruit’, dat daarna met medewerking van de overige redactieleden Sjaak Giepmans, Theo Coenen en Henk Aben verfraaid en uitgegeven werd.

Bij de totstandkoming van dit jubileumboek ‘75 jaar voetbalhistorie Vianen Vooruit’ is uitvoerig en dankbaar gebruik gemaakt van het jubileumboek ‘50 jaar Vianen Vooruit’. Vele passages uit dat jubileumboek zijn overgenomen, zonodig aangepast en hier en daar voorzien van aanvullende informatie en gebeurtenissen. Tevens is gebruik gemaakt van het programma/jubileumboekje ‘60 jaar Vianen Vooruit’, destijds ook samengesteld door Piet Kempen en Ruud Pluk. Daarnaast zijn (jeugd)jaarverslagen en ViVo-InFo’s als naslagwerk geraadpleegd om dit jubileumboek verder zo compleet mogelijk te maken.

Tijdens de totstandkoming van dit jubileumboek kreeg Piet Kempen helaas al vrij snel te horen dat hij ernstig ziek was. Desondanks bleef Piet, tot het laatste moment toe, vol overgave aan het jubileumboek werken. Want zoals hij regelmatig zei: “het boek moet af”. En dit is ook gelukt, want het boek is af.

Helaas heeft Piet de presentatie van het jubileumboek  ‘75 jaar voetbalhistorie Vianen Vooruit’ niet meer mogen meemaken.

Het resultaat ligt nu voor u. Mede namens Piet spreek ik de hoop uit dat het voor alle lezers een leuke aanleiding vormt zich wat meer te verdiepen in de geschiedenis van Vianen Vooruit en er tijdens de feestelijkheden nog eens uitgebreid over te praten. Daarnaast ook een woord van dank aan  iedereen die een bijdrage geleverd heeft aan de totstandkoming van dit jubileumboek.

Ruud Pluk

Inhoudsopgave    ‘75 jaar voetbalhistorie Vianen Vooruit’

Inleiding

Voorwoord

1. De eerste jaren van Vianen Vooruit

1.1       Het papier, aan de telefoonpaal

1.2       Waarom een eigen voetbalclub?

1.3       Wie werden er lid?

1.4       Beperking van mogelijkheid tot lidmaatschap

1.5       Opening van het terrein

1.6       De beginsituatie

1.7       De periode tot 1945

2. Bestuur

3. Accommodatie

4. Training

5. De vereniging Vianen Vooruit

5.1       Een globaal overzicht; inleiding

5.2       Het jeugdvoetbal

5.3       Het veteranenvoetbal

5.4       Het Damesvoetbal

5.5       Supportersclub Vianen Vooruit

5.6       Statistische gegevens

Voorwoord

‘Dit jubileumboek wordt opgedragen aan Piet Kempen’.

In dit voorwoord overheersen dubbele gevoelens. Enerzijds het heuglijke feit dat onze vereniging dit jaar het 75-jarig bestaan mag vieren. Anderzijds het feit dat (mede)schrijver en samensteller Piet Kempen dit allemaal niet meer heeft mogen meemaken. Zoals bekend is Piet 29 januari 2007 overleden. Alhoewel al geruime tijd ziek heeft Piet zich met volle overgave gestort op het afronden van dit fantastische jubileumboek. Alsof het zo moest zijn is hij  enkele weken voor zijn dood nog tot deze afronding gekomen. Piet vanaf deze plaats nogmaals bedankt voor wat je voor Vianen (Vooruit) hebt betekend.

Vijfenzeventig jaar Vianen Vooruit. Opgericht in mei 1932, een jaar na het ontstaan van Vianen, kerkdorp van Cuijk en bij de ouderen onder ons nog bekend als de Kuukse Hei. Het kan geen toeval zijn dat onze vereniging onlosmakelijk verbonden is met het dorp en onze dorpsgemeenschap. Het kan ook geen toeval zijn dat vele voetballers(sters) van buiten Vianen zich hier uitstekend thuis voelen of dat in het verleden gedaan hebben. Eenmaal aangemeld zijn er velen die zich al tientallen jaren lid van onze vereniging mogen noemen. Ik denk dat dit iets zegt over de betrokkenheid bij onze vereniging maar ook dat Vianen Vooruit een zekere warmte uitstraalt waartoe velen zich voelen aangetrokken.

Terugkijkend heeft Vianen Vooruit na een moeilijk begin met name met betrekking tot de accommodatie zijn plek gevonden, niet geheel toevallig middenin het dorp. Een hoogtepunt in onze geschiedenis is zeker de opening van ons sportpark aan de Koebaksestraat in 1972. Verdere hoogtepunten zijn natuurlijk vele kampioenschappen waarbij die van ‘ ’t urst ‘ natuurlijk het meest in het oog springen. Vrij recent en dus nog vers in ons geheugen dat van 2003 (samen met de dames 1 van Vianen Vooruit) maar ook dat van 1967 (samen met Vianen Vooruit 2) schijnt uitbundig gevierd te zijn.

Maar ook dieptepunten zoals degradaties zijn ons ten deel gevallen. Niet de viering van ons 50- jarig bestaan maar wel de afsluitende feestavond staat menigeen nog diep in het geheugen gegrift met als gevolg het trieste overlijden van Frans Verbiesen enkele maanden later. Laten we hopen dat ons 75-jarig jubileum, net als het 60-jarige op een zeer positieve wijze de geschiedenisboeken ingaat.

Tot slot wil ik dit voorwoord besluiten door alle vrijwilligers te bedanken die de viering van ons jubileum mogelijk maken. Diverse commissies zijn er gevormd om een en ander goed te laten verlopen en daar heb ik alle vertrouwen in. Vanaf deze plaats wil ik nogmaals benadrukken hoe belangrijk de groep vrijwilligers is die onze vereniging heeft groot gemaakt. Of het nu gaat om (jeugd)leiders, bestuursleden, werkgroep sportpark, kantinepersoneel, wie of wat dan ook. Zelfwerkzaamheid is hier nog vanzelfsprekend en één van de grote pijlers waarop onze vereniging is gebouwd, en al 75 jaar rust. Ik mag hopen dat dit ook de komende 75 jaar nog zal gelden.

Voorzitter Mat Wientjes

1. De eerste jaren van Vianen Vooruit

1.1 Het papier, aan de telefoonpaal

Het is allemaal begonnen met een praatje in café 't Wiemeltje. De vaste klanten hadden het over de onlangs opgerichte voetbalclub Jan van Cuijk (J.V.C.) en de vroegere strijd in Cuijk tussen de inmiddels al weer opgeheven voetbal­clubs Zwart-Wit en C.V.V. De laatstgenoemde werd beschouwd als de club van de middenstanders en Zwart-Wit als de vereniging van de sigarenmakers en daarom kon Zwart-Wit natuurlijk rekenen op de meeste sympathie in de "Kuukse Hei". Wie het nou precies was, weet niemand meer, maar op een gegeven moment stelde één van de aanwezige cafébezoekers voor een eigen club in Vianen op te richten. Er zouden toch wel genoeg enthousias­telingen zijn, die zelf graag wilden gaan voetballen, werd verondersteld.

Er werd daarna nog eens over doorgepraat in de bakke­rij van Jan Langen (locatie huidige Franssenstraat 34) en men besloot de knoop door te hakken en een oprichtingsvergadering uit te schrijven. Maar hoe moest men de mogelijke leden werven? Men besloot dat het op twee manieren gedaan zou worden.

Met mond tot mond reclame: ieder zou proberen vrienden en kennissen over te halen lid te worden. En er zou een papier opgehangen worden aan de telefoonpaal tegenover het huis van Jan Langen. Iedereen die naar Cuijk ging of naar de winkel van Jan zou dan zien dat er een vergadering zou worden gehou­den in 't Wiemeltje op 14 mei 1932 ter oprichting van een voetbalclub.

Elftalfoto vlak na de oprichting.

Bovenste rij v.l.n.r.

Theo de Vos, Jan van Elst, Herman Cornelissen, Harrie Strik, Jan Langen, Piet Pluk, Tübing.

Onderste rij v.l.n.r.

Niek Verplak,Wim Branje, Gradje Jansen, Hent van Bergen, Gerrit Hendriks, Toon Cornelissen.

Geheel rechts staat pastoor Muskens.

1.2 Waarom een eigen voetbalclub?

Men kon in die jaren in de gehele streek een toene­mende belangstelling waarnemen voor de voetbalsport. Her en der werden clubs opgericht onder andere Jan van Cuijk,  J.V.C. in 1931. De voetballiefhebbers uit Vianen hadden zich daar bij aan kunnen sluiten, maar men deed dat niet. Er waren twee redenen om dat niet te doen. Voor sommige Vianezen, waaronder pastoor Muskens, was het belangrijk dat de onlangs ontstane parochie, zijn eigen verenigingen zou hebben, waardoor het een levendige gemeenschap werd. Voor anderen was de schoolstrijd het doorslaggevend argument. Zoals in het boekje "50 jaar Vianen" (veel uitgebreider) staat beschreven, was er in de jaren '20 een strijd gevoerd door de inwoners van Vianen om een eigen school te krijgen. Men werd daarin gedwarsboomd door een groep Cuijkenaren onder aanvoering van deken Sengers. Door de jarenlange strijd was er in Vianen een grote afkeer ontstaan ten opzichte van Cuijk. Daarom werd men geen lid van een Cuijkse vereniging.

In 1929 was in Vianen een school gebouwd en in 1931 werd de kerk voltooid. Zodoende werd Vianen een aparte parochie, een echt dorp. Zoals in andere dorpen streefde men naar de oprichting van allerlei organi­saties om van het dorp een echte gemeenschap te maken. De nieuwe pastoor Cees Muskens wilde de oprichting van de vereniging zo goed mogelijk ondersteunen, maar vooral wenste hij een voetbalclub omdat hij zelf een fana­tieke aanhanger was van de voetbalsport. Hij was dan ook aanwezig op de openingsvergadering op 14 mei in café 't Wiemeltje.

1.3 Wie werden lid ?

Ondanks het enthousiasme van een tiental mensen en ondanks de steun van de pastoor was het aantal leden van de nieuwe voetbalclub, die werd opgericht op 14 mei 1932, niet erg groot. Er waren eerst maar 12 leden en voor de voetbalbond waren 13 leden noodzakelijk. Daarom werd Niek Verplak overgehaald lid te worden. De volgende namen konden toen aan de bond doorge­geven worden: Bert Arends, Hein en Wim Branje, Toon Cornelissen, Jan en Herman Cornelissen, Piet en Grad Janssen (Geurts genoemd), Jan Langen, Piet en Toon Pluk, Jan Panders en Niek Verplak. Kort daarna kwamen er al nieuwe leden bij namelijk Gerritje Hendriks, Tien Heinen, Jan van Elst en Gus Lemmens.

De leden  waren vooral de zonen van  kleine keuterboeren die  thuis werkten  of in de fabrieken in Cuijk. Er waren veel zonen van keuterboeren in dienst bij grote boeren in andere dorpen. Die konden niet meedoen en vaak mochten zij dat ook niet van hun werkgever. Op zondag moest het vee gevoerd worden en de koeien gemolken. De zonen van de wat grotere boeren sloten zich ook niet bij de voetbalclub aan. Men had daar een aantal argumenten voor. Ten eerste vond men het risico te groot. Wat moest er met de boerderij gebeuren als men een been of arm brak bij het voetballen? Ten tweede vond men het onfatsoenlijk om met zulke blote billen rond te lopen. Men had immers voetballers gezien in een optocht in Cuijk en daar kon men bij sommigen de hemdslippen onder de broek uit zien hangen. Dit vonden nette mensen toch wel een aantasting van de goede zeden. Zij wilden dan ook niet dat hun zonen zich op een dergelijke manier zouden vertonen.

Groepsfoto Vianen Vooruit. Kort na oprichting in 1932.

1.4 Beperking van mogelijkheid tot lidmaatschap

Alhoewel de jonge vereniging niet direct vele leden telde, werd toch niet iedereen met open armen ont­vangen. Vooral pastoor Muskens speelde hierin een zeer belangrijke rol. In het begin sloten zich enkele spelers uit Cuijk aan bij de vereniging. Zij waren vroegere leden van Zwart-Wit, de  sigarenmakerclub. De  pastoor zag  dit niet graag, hij  vond dat dit  afbreuk deed aan de groei van Vianen tot een hechte gemeen­schap. De Cuijkenaren stapten na een jaar weer op omdat hen duidelijk werd dat zij toch nooit volledig ge­accepteerd zouden worden. Maar de pastoor wilde niet alleen dat de leden van de vereniging inwoners van Vianen waren, zij moesten ook perse katholiek zijn. Zodoende ging hij, samen met voorzitter Langen op stap om Hugo Andriessen, een jood, en Arie en Dirk de Pater, die protestant waren, ervan te overtuigen dat zij beter geen lid konden blijven. De geestelijke adviseur en de voorzitter  slaagden niet  in hun missie en  enkele leden  wensten dat er  voortaan niet  meer  van dergelijke acties zouden worden ondernomen. Om de gemoederen wat te sussen moest een pater uit St. Agatha, lid van de orde der Kruisheren, optreden als bemiddelaar.

Dezelfde pater moest enige tijd later weer zijn rol als bemiddelaar vervullen. Nu wenste pastoor Muskens dat Hein Branje geroyeerd zou worden. Hein Branje had gezegd dat hij bij de verkiezingen op de Communistische Partij Holland (C.P.H.) gestemd had. Dit was volgens de pastoor te veroordelen en hij wilde niet dat een ‘communist’ lid was van de rooms-katho­lieke voetbalclub. De meeste leden waren tegen het royeren van Hein, die behoorde tot de oprichters van de vereniging. Om de tegenstelling tussen een aantal leden en de geestelijke adviseur glad te strijken moest de pater uit St. Agatha weer optreden. De pas­toor moest bakzeil halen en Hein kon lid blijven. Overigens is het niet bekend of Hein werkelijk op de C.P.H. had gestemd of dat hij dat maar zei om wat lol te hebben. Er waren wel inwoners van Vianen die op de partij stemden in de crisisjaren, maar wie het waren was onbekend vanwege de geheime stemming.

Praalwagen Vianen Vooruit. Ter gelegenheid van het 50-jarig Huwelijk Hofmans-Vos.

1.5 Opening van het terrein

In de maanden mei tot augustus had de vereniging de beschikking over een veld van Tat van Daal op de Louwershof, dat lag aan het uiteinde van de Koebakse­straat aan de straat Louwerenberg (vroeger Kalkhofseweg genoemd) naast de Rozenhof. Men zou 40 gulden per jaar huur gaan betalen, maar in augustus moest men het veld ruimen omdat Tat het terrein bij nader inzien toch nodig had voor zijn bedrijf. De club kwam nu terecht bij Marter Thoonen op 't Rot voor  70 gulden, per jaar. Het veld lag, zoals het huidige rijterrein van de ruitervereniging De Maasruiters, op de hoek van de Rotsestraat en 't Flieren, maar het lag precies andersom: de lengte van het veld lag langs 't Flieren op en niet zoals nu langs de Rotse­straat. Op 24 augustus wilde men de officiële opening houden zowel om bekendheid te geven aan de nieuwe vereniging als om de financiële problemen op te los­sen. Er moesten namelijk shirts gekocht worden en stof voor broeken.

Het veld moest voor de opening nog opgeknapt worden, want de haver was er net af. Het was dus een echt stoppelveld. Dorus Claassen heeft het veld ‘geweld’, hij ging er met de rol overheen om het gelijk te maken. Daar kwamen grote stofwolken bij vrij, zodat men er water overheen ging gooien. Toen werd het nog een keer ‘geweld’ en achtte men de staat van het terrein zodanig, dat de volgende zondag, 24 augustus, de opening kon plaatsvinden.

Groepsfoto Vianen Vooruit. Ter gelegenheid van 20-jarig bestaan in 1952.

Bij de officiële opening werd het lint doorgeknipt door pastoor Muskens, die daarbij een envelop met inhoud overhandigde aan voorzitter Jan Langen. Zoals al eerder gesteld, was de opening mede bedoeld om geld binnen te krijgen, want er waren maar weinig mensen in Vianen, die zomaar sportkleding en schoenen konden betalen.

De envelop van de pastoor was de eerste aanzet, verder wilde men entree heffen en limonade verkopen. De limo­nade was gekocht bij Piet Willems uit Uden voor 6 cent per fles en werd verkocht voor 12 cent. De kwattare­pen kostten 3 cent inkoop en gingen van de hand voor 15 cent. Wat de opbrengst precies was is ons onbekend, maar volgens degenen, die wij erover vragen hebben gesteld was het voor die tijd aanzienlijk.

Aan de wedstrijden ter opening van het veld deden de volgende clubs mee : J.V.C. uit Cuijk, Vios uit Beers, Victoria uit Haps, Wilhelmina uit Escharen, Nordwacht uit Keulen en natuurlijk Vianen Vooruit. Door de Keulse inbreng was de opening van het voetbalterrein in de Kuukse Hei zowaar een internationale aan­gelegenheid. Vianen Vooruit  verloor de  wedstrijd tegen Wilhelmina met 2-1 en J.V.C. werd winnaar van de beker. De feestelijkheden werden opgeluisterd door fanfare Caecilia, een Cuijkse vereniging die heel lang nog fees­telijke gelegenheden in Vianen met muziek opsierde. De oorzaak van de band tussen Caecilia en Vianen  moet gezocht worden in de toenmalige gevoelens van solida­riteit; zowel Caecilia als Vianen hadden een jarenlange confrontatie met de geestelijkheid in Cuijk, en in het bijzonder met deken Sengers, doorstaan. Caecilia kwam, als de muzikanten vrij drinken hadden (waar­schijnlijk niet alleen limonade!) en als er geld over was kon Vianen Vooruit 15 gulden geven. Er was een lied gemaakt ter gelegenheid van de opening door Piet Jans­sen en Max Kuenen, maar tot onze spijt zijn we er niet in geslaagd dat te achterhalen.

Vianen Vooruit 1

seizoen 1954-1955.

Huldiging Jan Driessen

t.g.v. 20 jaar speler

Vianen Vooruit 1.

Staand v.l.n.r. Gerrit Theunissen, Wim Jans, Cor van Kempen, Mies Driessen, Jan Arends, Bert Brands, Piet van Avezaath, Theo Barten, Ben v.d. Heijden en  Wim Giesbers.

Gehurkt v.l.n.r. Tien Brands, Hent Driessen, Jan Driessen, Theo van Avezaath, Christ Claassen en Sjaak Jans.

Vianen Vooruit A1, plm. 1952.

Staand v.l.n.r. Tien Verbiesen, Mies Kerstens, Theo Wientjes, Jan v.d. Lockand, Frans Pluk, Huub Jans, Theo Barten.

Gehurkt v.l.n.r. Henk van Avezaath, Jan v.d. Berg, Piet Panders, Jan Arends, Christ Claassen.

1.6 De beginsituatie

Mede door de sportfeesten ter opening van het terrein is het aantal leden van de vereniging gestegen tot 25 en het bestuur laat via de Echo, het weekblad van Cuijk en omgeving, weten dat zij hoopt met 2 elftallen te mogen deelnemen aan de competitie. Van de opbrengst zijn ondertussen shirts gekocht en stof op afbetaling gehaald bij de firma Willenborg, waaruit door Han, de vrouw van Jan Langen, broeken worden geknipt en genaaid. Wat betreft de shirts is de keuze gevallen op groene shirts met een witte kraag. Het bestuur geeft iedereen in Vianen de gelegenheid lid te worden van de vereniging. De nieuwe leden die zich aanmelden voor 1 oktober hoeven geen inleggeld te betalen; degenen die daarna inschrijven moeten 1 gulden aan inleggeld vol­doen. De spelers moeten gedurende de eerste jaren alle werkzaamheden zelf verrichten. Ze maaiden  het veld  toen  er gras op kwam, trokken  de  lijnen  en maakten  het veld  af met zakken,

zodat de konijnen er niet zo gemakkelijk op konden en de bal niet telkens gezocht hoefde te worden. Men ging verder aan de slag met de goals, die waren geschonken door Bert Hendriks, de kastelein van 't Wiemeltje, Bert de Wiemel genoemd. De eerste doelen werden afgekeurd omdat er een overstek aan zat. De goedgekeurde doelen werden groen en wit geschilderd en de naam Vianen Vooruit werd er op gebracht met behulp van de letterdoos van Toon Cornelissen.

Vianen Vooruit 1, plm. 1953.

Staand v.l.n.r. Bert Pouwels, Wiel Elders, Mies Driessen, Jan Broeks en Piet Leermakers.

Gehurkt v.l.n.r. Coos Roelofs, Jan Driessen, Hent Driessen, Theo van Avezaath, Karel v. Raaij en Ai Geurts.

In het begin ging het allemaal erg primitief. De spelers voetbalden elke dag een tijdje en kregen daarbij uitleg van Piet Gijsbers, die als deskundige werd beschouwd. Piet had namelijk kennis gemaakt met de voetbalsport tijdens de mobilisatie in de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hij werd op grond daarvan dan ook aangesteld als elftalleider. Hij kon er ook niets aan doen dat sommigen niet aIle gewenste mate­rialen hadden voor het voetballen. Zo werd ons, onder andere door Hein Branje zelf, verteld dat Hein aanvankelijk op hoge klompen voetbalde en dat Arie Strik, de onderwijzer met zijn hoge hoed op, het veld inkwam.

Men kleedde zich om in de slaapkamer van café 't Wiemeltje, het clublokaal. Dit café lag aan het einde van de Rotsestraat, op de driehoek van Franssenstraat, De Omloper en Louwerenberg. De Wiemel, zoals het café ook vaak genoemd werd, is in de nacht van 4 op 5 oktober 1985 afgebrand en niet meer herbouwd.  Voor sommige spelers van de beginjaren van de voetbalclub was ’t Wiemeltje een soort tweede thuis. "We waren er dag en nacht" zeiden enkelen. Zij voetbalden een tijdje, plakten daarna in het café de binnenballen, die vaak kapot gingen, en dronken  een paar  pilsjes, die  op  de lei geschreven  werden. Soms  wreef de een of andere een paar streepjes achter zijn naam weg, zodat de rekening lager uitviel. Bert de Wiemel kon dit, volgens hen, wel compenseren door de maandelijkse vergaderingen. Op de vergaderingen werden de spelregels uitgelegd door voorzitter Jan Langen. Het was er altijd zeer druk, waarschijnlijk niet alleen vanwege de spelregels. Een paar jaar later moest men vaak stoelen en tafels erbij zetten in het café om iedereen in de gelegenheid te stellen te kunnen zitten. Maar tegenover die verhoogde omzet stond zowel een grote financiële bijdrage van Bert de Wiemel als het ter beschikking stellen van zijn slaapkamer als kleedruimte. Toch wilde de andere kastelein, Cornelissen, dat zijn café tot clublokaal werd gemaakt. Hij werd hierin gesteund door pastoor Muskens, die het toezicht op de vereniging en zeker op de vergaderavonden beter mogelijk achtte in het café van Cornelissen, omdat het vlakbij de kerk en pastorie lag. Hij wilde daar ook het sportterrein hebben. Dat kwam ook tot uiting in het volgende. In een van de eerste jaren zou hij de pacht gaan betalen voor het terrein bij Helm Arts, die Marter Thoonen op de boerderij ‘t Rot opgevolgd was. Helm Arts kwam echter op een gegeven moment bij het bestuur van Vianen Vooruit en deelde mee dat hij het terrein zou omploegen als de pacht niet betaald werd. Er ontstond paniek bij de bestuursleden die meenden dat de pastoor zijn plicht vervuld had. Hij had immers al een paar maal gezegd dat het goed zou komen. Ten einde raad besloten Piet Janssen en Theo de Vos de stoute schoe­nen aan te trekken en zij gingen naar de pastorie. Er werd hen gezegd dat de pastoor niet te spreken was, waarna zij stelden dat zij zouden wachten tot het be­nodigde geld er was. Uiteindelijk konden de twee be­stuursleden de pacht gaan overdragen aan Helm Arts.

1.7 De periode tot 1945

In november 1932 is het dan zo ver:  Vianen Vooruit gaat deelnemen aan de competitie in de Rooms Katho­lieke Federatie (R.K.F.) onderafdeling Maasbuurt. De eerste wedstrijd tegen Toxandria uit Rijkevoort wordt met liefst 9-3 verloren. De eerste thuiswedstrijd tegen het tweede elftal van Victoria uit Haps weet men in winst, namelijk 4-2, om te zetten. Uiteindelijk komt het elftal op een verdienstelijke tweede plaats terecht.

De bekerwedstrijden lijken een aantrekkelijke zaak te zijn geweest. Men bleef die gedurende een vrij lange periode organiseren. Er kwam altijd vrij veel publiek uit Cuijk. Toch was de vereniging in het begin nog erg afhankelijk van bijdragen van de rijke mensen uit Cuijk. Jaarlijks ging men geld vragen bij Pietje Boo­gaerds (Gouden Pietje genoemd), Johanna Thoonen (van de brouwerij Cevelum), Regouin (van de leerfabriek) en de doktoren Berger en Van den Broek. Met de bijdragen en de opbrengst van de sportfeesten werden langzamerhand de stof van de broeken bij de firma Willenborg en de schoenen bij de firma Pistorius afbetaald.

Om de sportfeesten zo aantrekkelijk mogelijk te maken probeerde Vianen Vooruit telkens nieuwe initiatieven te ontplooien. In 1933 worden er plannen gemaakt om junioren mee te laten doen, maar dit werd toen nog door de kerkelijke overheid afgekeurd. In 1934 worden twee clubs uit de Interdiocesane Voetbal Competitie Bond (I.V.C.B.) uitgenodigd, namelijk de Treffers uit Groesbeek en Vitesse uit Gennep. In maart 1938 valt het eerste slachtoffer van de sport in Vianen. Tien Pouwels breekt zijn been tijdens een voetbalwedstrijd en moet naar het Canisiusziekenhuis in Nijmegen ge­bracht worden. Hij herstelt vrij snel van de blessure, maar toch zijn er mensen in Vianen die zeggen: "Zie je wel, daar hebben we vanaf het begin tegen gewaar­schuwd, dit is eigen schuld". De voetbalclub was dus weer eens in opspraak.

Veteranenteam

bij jubileumwedstrijd in de vijftiger jaren.

Staand v.l.n.r. Tineke van Elst, Piet Giesbers, Gerrit Hendriks, Jan van Elst, Koos v.d. Weem, Jo Aldenhoven en Piet Pluk.

Gehurkt v.l.n.r. Piet Jansen, Jan Driessen, Aard de Pater, Wout v.d. Berg en Jan Jans

Dit gebeurde ook weer het jaar daarna en wel in augus­tus 1939. De jaarvergadering werd geopend door be­stuurslid J. Panders, omdat J. Langen bedankt had als voorzitter. De reden voor dat bedanken was van per­soonlijke aard. Waarschijnlijk vond hij dat er teveel kritiek over zijn hoofd werd uitgestort. Na een uit­drukkelijk verzoek van de geestelijk adviseur, pastoor C. Muskens, onderschreven door de voltallige vergadering, was J. Langen bereid het voorzitterschap weer op zich te nemen van de vereniging, die toen 30 leden telde en zo maar een positief saldo van 30 gulden had. Hoe ging het met de sportieve prestaties van de vere­niging? Volgens het verhaal dat gehouden werd bij het 25-jarig bestaan was Vianen Vooruit vlak voor de oor­log gepromoveerd naar de eerste klasse van de R.K.F., maar degradeerde de vereniging tijdens de Tweede Wereldoorlog. De degradatie moet hebben plaatsgevonden in (K)N.V.B-verband; de N.V.B. werd door de Duitsers in de bezettingstijd ingevoerd omdat zij de verzuilde situatie in Nederland maar niets vonden. De verzuiling hield (en houdt) in dat de samenleving is opgedeeld in een protestants-christelijke, katholieke, sociaal-democratische en liberale zuil. Zo waren er ook 4 organi­saties voor de voetbalsport. De Duitsers hieven de 4 organisaties op en maakten er één van, de Nederlandse Voetbalbond.

In dezelfde periode, dus van 1940-1945, was er maar één speIer uit het dorp Vianen actief in het eerste elftal, Toon Pluk. De andere spelers in het elftal kwamen uit de Beerse Hei, namelijk 5 x Driessen 4 x Janssen (Geurts genoemd) en 1 x Aldenhoven. Al vanaf het begin en eigenlijk tot de jaren '50 leverde de Beerse Hei veel spelers voor Vianen Vooruit. De Beerse club Vios was toen nog echt een vereniging van grote boeren en de mensen uit de Beerse Hei pasten beter bij die uit Vianen wat betreft de economische situatie en mentaliteit.

Vianen Vooruit 1 bestaat rond 1940 uit spelers die op één na allemaal afkomstig zijn uit de Beerse Hei.

Staand v.l.n.r. Grad Driessen, Jan Broeks, Grad Derks, Mies Driessen en Bert Gerrits.

Gehurkt v.l.n.r. Hent Driessen, Bert Driessen.

Zittend v.l.n.r. Jo Aldenhoven, Harrie Jansen, Jan Driessen en Pietje Heijnen.

Op onderstaande foto, gemaakt tijdens het 50-jarig bestaan van Vianen Vooruit in 1982, staan vele oud-leden uit de beginjaren van Vianen Vooruit. Een aantal van hen was zelfs al lid van Vianen Vooruit vanaf de oprichting in 1932.

Oud-leden uit de beginjaren van Vianen Vooruit.

V.l.n.r. Jan Cornelissen, Wim Branje, Jan Giesbers, Gerrit Hendriks, Toon Pluk, Gerrit v.d. Berg, Tineke van Elst, Jan Driessen, Wim Giesbers, Piet Pluk, Hent Driessen, ?,

Jan Jansen, ?, Herman Cornelissen, ?.                                                 

Op foto hiernaast wordt Jan Driessen   door Herman Cornelissen (l.) en Frans Broeks gefeliciteerd (alle drie oud-leden uit de beginjaren van Vianen Vooruit) tijdens de hem aangeboden receptie op 31 augustus 1985. Tijdens deze receptie werd Jan Driessen door de KNVB onderscheiden met de gouden bondsspeld als blijk van waardering voor het vele werk voor Vianen Vooruit gedurende ruim 50 jaren. Daarnaast werd Jan Driessen ook benoemd tot erelid van de vereniging.

2. Bestuur

In dit hoofdstuk zullen we proberen de ontwikkelingen ten aanzien van het bestuur van de vereniging Vianen Vooruit zo goed mogelijk te schetsen. Dat valt lang niet altijd mee, zeker wat betreft de beginjaren van de vereniging, omdat voldoende achtergrondgegevens ontbreken. Lang niet alles wat binnenskamers speeIde werd naar buiten gebracht of wordt nu door de ouderen verteld. Om te voorkomen dat het een verwarrend verhaal wordt met telkens de opsomming van bestuursleden worden de voortdurende wisselingen in de bestuurssamenstelling niet opgenomen in de tekst, maar in een tabel op het einde van het hoofdstuk. Vooral in de eerste jaren vinden er vele bestuurswisselingen plaats, die niet altijd beschreven staan. Daarom moeten we afgaan op de informatie die enkele oudere leden ons verschaft hebben. Maar ook zij zeiden dat er in het begin zoveel gewisseld was, dat zij het ook niet alle­maal wisten. Daardoor zijn de namen van bestuursleden die genoemd zijn in de gesprekken niet allemaal opgenomen in de tabel aan het einde van dit hoofdstuk, maar die namen die het vaakst werden genoemd.

Zoals in elke vereniging en instelling houdt het bestuur zich bezig met het uitstippelen van het beleid en met de zorg voor de goede gang van zaken in de organisatie. Men kan stellen dat de werkzaamheden van de bestuursleden in de loop van de afgelopen vijfenzeventig jaren aanzienlijk zijn toegenomen. Er wordt meer tijd en inzet gevraagd, vooral van de leden die zich bezig houden met de dagelijkse gang van zaken. De KNVB stelt meer eisen evenals de gemeentelijke overheid en daarnaast zijn leden van de vereniging wat mondiger geworden. Er worden meer vragen gesteld, er komt meer en sneller dan vroeger kritiek op het beleid. Ondanks deze ontwikkelingen is het bestuur van Vianen Vooruit steeds op dezelfde sterkte gebleven. Er waren in het begin van de vereniging 7 leden en nu zijn er nog steeds zeven bestuursleden.

Vianen Vooruit 1 plm. 1955.

Staand v.l.n.r. Jan Giesbers, Hent Driessen, Jan Broeks, Mies Driessen, Piet Leermakers, Bert Pouwels.

Gehurkt v.l.n.r. Wiel Elders, Jan Driessen, Theo van Avezaath, Jan Vink, Ai Geurts.

In de jaren vijftig vinden we regelmatig in de jaar­verslagen en notulen van de vergaderingen dat gevraagd werd door bestuursleden en de geestelijk adviseur om volgzaamheid. De leden dienen gehoorzaam te zijn aan het bestuur en aan de bestuursleden het vertrouwen te geven. Hieruit spreekt een bepaalde opvatting van het begrip democratie: men heeft het bestuur gekozen, daarom dient men zich te onthouden van kritiek. Men heeft de leden van het bestuur gekozen daarom dient men hen niet lastig te vallen en het vertrouwen, dat men bij de verkiezin­gen had, te handhaven.    

Voor degenen die zijn opgevoed in de naoorlogse periode is die opvatting van democratie ver­ouderd. Zij eisen voortdurend informatie. Juist op grond van deze eis komen de verwijten aan instan­ties als besturen dat zij te weinig informatie geven aan de leden, zodat een vrije en verantwoorde keuze onmogelijk is. De leden hebben soms het idee in een bepaalde richting gestuurd te worden en daarom ont­staat of groeit er wantrouwen.

Zoals we reeds in het  hoofdstuk over de beginperiode van de vereniging vermeld hebben, wenste het bestuur van Vianen Vooruit niet te wijken voor de druk die de geestelijk adviseur, pastoor C. Muskens, uitoefende. Hij wenste dat Hein Branje uit de vereniging gezet zou worden omdat hij gezegd had op de Communistische Partij Holland te hebben gestemd.

Het bestuur weigerde, onder druk van de leden, hem te schrappen als lid ongeacht het feit of hij wel of niet zijn stem aan de C.P.H. had gegeven. Uiteindelijk werd de vereniging gedwongen een pater van de orde der Kruisheren uit St. Agatha te accepteren als geestelijk adviseur. De bedoeling was dat die zou optreden als een soort bemiddelaar. Hein Branje bleef gehandhaafd als lid en pastoor Muskens moest zijn eis laten vallen en keerde terug als geestelijk adviseur. Het bestuur van de vereniging had voor de eerste keer een gezaghebbend persoon getrotseerd. Waarschijnlijk had een aantal leden van de Vianese gemeenschap in de lange strijd voor een eigen school en kerk, in de jaren '20, geleerd van zich af te bijten. Men zette zich op een kritische wijze, vaak van­uit een bepaald wantrouwen af tegen gezaghebbers, zeker uit Cuijk maar blijkbaar ook tegen de pastoor uit het eigen dorp. Dit gebeurde ook ten aanzien van de plaats van het voetbalterrein, zoals wij in het hoofd­stuk over de accommodatie zullen zien. Pastoor Muskens had veel invloed, maar ook daaraan zaten grenzen.

Vianen Vooruit 2,

kampioen 1956-1957.

Staand v.l.n.r. Nöl Brands, Tien Cornelissen, Jan van Gaal, Tonnie Langen, Piet v.d. Linden, Hent Geurts, Hent Driessen, Ai Geurts.

Gehurkt v.l.n.r. Gerrit Langen, Piet Broeren, Cees Poel, Cees van Avezaath, Wiel Elders.

Vooral in de oorlogsjaren is het erg moeilijk geweest om de vereniging draaiende te houden. Bestuursleden waren ondergedoken of hadden opgegeven het druk te hebben op het eigen bedrijf of dat van een familielid, zodat zij niet konden worden gedwongen te gaan werken in Duitsland voor de zogenaamde Arbeitseinsatz. Het is voor die periode dan ook helemaal ondoenlijk om de bestuurswisselingen na te gaan. Alleen de administra­tieve gegevens zijn te achterhalen bij de KNVB, maar dat was een organisatie die dwingend was voorge­schreven door de Duitse bezetters, dus men gaf aan die organisatie alleen maar enkele ‘ongevaarlijke’ namen op. Wie er in werkelijkheid bestuurstaken uitvoerden was totaal iets anders.

Dat de organisatie ook een controlerende functie had werd de secretaris G. Theunissen in het seizoen 1950-1951 duidelijk. Hij had, tegen de reglementen in, P. Leermakers niet op het wedstrijdformulier vermeld, zodat die negentien maal in het seizoen 1950-1951 onge­rechtigd had meegedaan aan een wedstrijd. De geldelij­ke boete bedroeg 105 gulden,  waarbij de boetes voor de wedstrijden in het seizoen 1948-1949 en 1949-1950 werden kwijtgescholden. De secretaris werd door het bondsbestuur gestraft vanwege misleiding, namelijk het dubbel opgeven van leden. Hij werd geschorst voor zijn bestuursfunctie tot 27 september 1952. G. Theunissen verzorgde verder het secretariaat en liet een ander bestuurslid telkens de handtekening zetten.

Een ander heet hangijzer in de vijftiger jaren was het terrein. Er waren nogal wat problemen met de ligging, zoals te lezen valt in het hoofdstuk over de accommoda­tie. Bestuursleden moesten vele avonden op stap om met beslissende personen te praten. Met Helm Arts, de exploitant van boerderij ’t Rot, om grond erbij te krijgen, met burgemeester Janssen over de aanleg van het grasveld   door  de  Heide­mij  en  met   wethouder  Gerrits om  te overleggen  met  Sluiterman,  de eigenaar van ‘t Rot, over de aankoop van het terrein door de gemeente, waarvoor 15.000 gulden gevraagd werd.

Verder waren er nogal eens problemen inzake de samenstelling van de elftalcommissie. Omdat de leden van die commissie beslisten over de samenstelling en de opstelling van de verschillende teams, waren zij meer­dere malen het onderwerp van besprekingen en heftige discussies werden met hen gevoerd. Stonden de juiste mensen in het team? Stonden zij op de juiste plaats?

Vianen Vooruit 1,

eind 50-er jaren.

Staand v.l.n.r. Gerrit Theunissen, Frans Pluk, Cees van Avezaath, Christ Claassen, Theo Barten, Jan Arends, Ben Jansen, Cees Poel.

Gehurkt v.l.n.r. Sjaak Jans, Jan v.d. Berg, Wiel Elders, Jan Driessen, Jan Derks.

Vragen die eigenlijk door niemand beantwoord kunnen worden, maar toch zijn er altijd ‘deskundigen’ langs het voetbalveld, die de juiste antwoorden op de vragen menen te kunnen geven. Zij maken dit vaak erg duide­lijk, soms op een zeer irritante wijze voor andere toeschouwers en zeker voor leden van de elftalcommis­sie, die immers ‘schuldig’ zijn. In 1956 wordt besloten geen bestuursleden meer op te nemen in de commissie maar de secretaris van de vereniging de administratie van de elftallen bij te laten houden. Er wordt ook afgesproken om de 2 maanden te vergaderen. De opzet daarvan is waarschijnlijk geweest dat er aldus vaker punten van ongenoegen kunnen worden besproken en dat de ruzies niet zo hoog meer zullen oplopen.

Het gekissebis duurt echter voort. In 1960 wordt het besluit genomen dat alleen de voetballende seniorleden de elftalcommissie kunnen kiezen. Er heerst dus nogal wat wantrouwen bij de spelers over de invloed van be­stuursleden en rustende leden. In 1962 kan men na twee stemmingen nog niet komen tot de verkiezing van een elftalcommissie en men besluit dan maar een schriftelijke stemming te houden onder alle seniorleden buiten de vergadering om. Het lijkt erop dat de zaak wat min­der problemen oproept als eerst trainer H. van Raay en later M. Theunissen het alleenrecht opeisen het eerste team te vormen en de opstelling te maken.

Bestuur Vianen Vooruit tijdens 50-jarig bestaan in 1982.

V.l.n.r. Jan Kempen, Tien Verbiesen, Henk Aben, Gerrit Theunissen, Theo Coenen, Thijs Toonen en Jan Driessen.

Als we ons voor de jaren vijftig beperken tot het hier bovenstaande lijkt het of het alleen kommer en kwel was toen, maar er gebeurden ook andere, positieve dingen. Zo werd in nauwe samenwerking met het bestuur een volleybalclub opgericht als een aparte afdeling van de R.K. Sportvereniging Vianen Vooruit. Op 28 mei 1954 wordt de oprichtingsvergadering gehouden en 2 leden van  het bestuur van  de voetbalclub, namelijk  voorzitter Wim  Jans en commissaris Cor van Kempen func­tioneren naast Jan Giesbers als voorlopig bestuur van de volleybalafdeling. De belangstelling voor het volleyen was vooral te vinden bij de Indiëgangers, de deelnemers aan de politionele acties in het latere Indonesië. Er werd afgesproken  dat men niet van  beide afdelingen lid hoefde te zijn en dat bij het voetbal­terrein ook een speelveld voor het volleyen zou komen. De aparte afdeling gaat later verder met andere be­stuursleden en de verslagen en dergelijke zijn dan ook niet meer bij het archief van de voetbalclub te vin­den. De afdeling is enige tijd later een zachte dood gestorven.

Een ander initiatief dat vanuit de voetbalclub ge­steund werd was de Reisclub Vianen. Op de ledenverga­dering had Hent Driessen gevraagd om de oprichting van een reiskas voor een uitje van de vrouwen van de ge­huwde spelers. Er wordt daarover een aparte vergade­ring belegd in 't Wiemeltje, waar de spaarkas opgehangen zou worden. Lid konden worden alle mannen boven 18 jaar. Nadat er voldoende leden waren aangemeld wordt het Huishoudelijk en Spaarreglement goedgekeurd op 18 maart 1955. Men maakt in augustus een reis naar Volendam, Marken en Amsterdam, maar de animo onder de bevolking van Vianen kent slechts een kort leven, want in septem­ber 1956 wordt in de Echo gemeld dat de leden van de reiskas hun spaartegoeden voor de kermis kunnen opha­len bij penningmeester Gerrit Theunissen, tevens de secretaris van de voetbalclub.

Ook wordt in dezelfde vijftiger jaren besloten deel te gaan nemen aan de voetbaltoto, omdat op die manier een nieuwe bron van inkomsten voor de vereniging kan wor­den aangeboord. Doordat er enkele prijzen werden gewonnen voelen meer Vianezen er wel wat voor te gaan deelnemen aan de toto. Zij zorgen daardoor voor inkomsten van de vereniging en zorgen voor een klein beetje verlichting van de financiële lasten waar het bestuur zich in die jaren voor geplaatst zag.

Bestuur

Vianen Vooruit tijdens 60-jarig bestaan in 1992.

Aan de rechterzijde van de tafel van achteren naar voren: Henk Aben (voorzitter/ secretaris), Mat Wientjes, Harrie Thijssen.

Links van achteren naar voren:

Ruud Pluk, Gerrit Theunissen (penningmeester),Frans Roelofs (vice-voorzitter) en Thijs Toonen (2^e secretaris).

De jaren zeventig hielden voor de bestuursleden weer vele zorgen en werkzaamheden in. Men kreeg eerst te maken met de aanleg van een speelveld aan de Koebaksestraat en de bouw van een kleedaccommodatie in de eerste jaren van het decennium. Later kwam er een tweede veld bij en werd de kleedgelegenheid uitgebreid en werd er een prachtige kantine bijgebouwd. Voor een uitgebreide beschrijving leze men het hoofdstuk over de accommodatie.

Maar de jaren leken ook verhitte discussies te gaan opleveren. De jaarvergadering in juli 1970 was erg ru­moerig. Bij de verkiezing van de voorzitter kwam na 4 stemronden Nöl Wientjes als winnaar te voorschijn. Daarna ontstond er nog meer beroering over het voor­gestelde uitstapje naar Eindhoven. De secretaris, Gerrit Theunissen, vermeldt keurig in de notulen van de jaarvergadering: "Een notulering van de gesprekken is niet te geven, eerstens vanwege de uiterst verwarde besprekingen en tweedens omdat uw secretaris de vergadering toen had verlaten". Er zijn blijkbaar ook geen verdere afspraken gemaakt over punten van de agenda die aan de orde moesten komen, want het jaar daarop blijkt dat er geen kascontrole is gehouden door een commissie. Het bestuur neemt een belangrijk besluit om een dergelijk rumoerig verloop van een vergadering in de toekomst te voorkomen: er wordt geen bier meer verkocht tijdens de vergadering, alleen in de pauze en na afloop. Het lijkt een wijs besluit te zijn, immers daarna zijn de vergaderingen nooit meer zo rumoerig geweest.

In 1976 kan de vereniging voor de eerste keer in de eigen accommodatie, de kantine, de jaarvergadering be­leggen. De jaren daarna wordt dit telkens gedaan, de vereniging heeft dus niet langer een café als clublo­kaal.

In 1979 ontstaan er enige veranderingen in het stemrecht door aanneming van nieuwe statuten. Het blijkt dat ook de jeugdleden stemrecht krijgen volgens de statuten, die door de KNVB werden aangeraden. De andere wijziging is ook belang­rijk, want zij houdt in dat alleen leden die aan de bond, de KNVB, zijn opgegeven stemrecht hebben, hetgeen inhoudt dat de rustende leden niet meer zoals vroeger een stem uit kunnen brengen.

De wijze waarop onderscheid werd gemaakt bij de vrijwilligers die meewerkten aan de bouw van de bestuurskamer in het seizoen 1982-1983 leidde tot onenigheid binnen het bestuur en uiteindelijk tot het aftreden van Tien Verbiesen als bestuurslid.

De hoeveelheid werkzaamheden leidde ertoe dat steeds vaker een beroep werd gedaan op werkgroepen of commissies van leden bij het organiseren van activiteiten. Vaak was en is één van de bestuursleden ook lid van zo’n commissie, zodat de communicatie vlot kan verlopen tussen de commissies en het bestuur. Zo ontstonden bijvoorbeeld de werkgroep Sportpark in 1990 en de commissie Feestweek in 1985. De laatste commissie bereidde de feestweek voor die elk jaar op het eind van het seizoen werd gehouden. Het begon in 1985 met het familietoernooi en in mei 1988 werd het drieluik van stratenvolleybaltoernooi, clubfeestavond en familietoernooi voor het eerst gehouden. Er werd elk jaar een grote tent geplaatst tot 2004. Toen werd volstaan met een kleine tent en werd verder gebruik gemaakt van de kantine. Vanaf 2005 werd alleen de inmiddels uitgebreide kantine gebruikt en werd de afsluitmiddag van de jeugd gekoppeld aan het clubfeest.

Voorzitter Mat Wientjes (met vlag) en vice-voorzitter Frans Roelofs in actie op die mooie zondag in 2003, waarop zowel  Vianen vooruit 1  als  Vianen Vooruit dames kampioen werden.

Vanwege de nieuwe spelregels van de KNVB ontstond in 1989 een discussie over de wijze van informatieverstrekking aan de leden. Er wordt de suggestie gedaan om gebruik te maken van het dorpsblad De Ratelaar. Dat wordt door het  bestuur afgewezen  omdat  het informatie is die slechts voor een beperkt deel van Vianen van belang is. Het bestuur besluit tot het uitgeven van een eigen informatieblad, de ViVo InFo. Dit blad verschijnt vanaf 1992 vlak voor de competitie, voor de winterstop en ter afsluiting van de competitie. De ViVo InFo wordt samengesteld door Ruud Pluk. In september 1975 en 1976 alsmede aan het begin van de seizoenen 1979-1980, 1980-1981 en 1981-1982 werd er binnen de jeugdafdeling trouwens ook al een ViVo InFo uitgegeven.

De zogenoemde driehoeksruil betekende voor het bestuur heel veel werk. De voorbereidingen voor het trainingsveld aan de Koebaksestraat en het overdragen van het oude trainingsveld aan de Rotsestraat vergden veel tijd en extra vergaderingen met de twee andere betrokken verenigingen. Het resultaat leverde veel bijval op in de jaarvergadering van 1996.

Dat Vianen Vooruit erg stabiel is wat het bestuur betreft blijkt wel uit de volgende feiten. In 1989 was Theo Coenen 25 jaar lid van het bestuur en in 1995 waren zowel Henk Aben als Thijs Toonen 25 jaar bestuurslid. In 1999 was Gerrit Theunissen zelfs 50 jaar bestuurslid. Hij ontving van de KNVB de onderscheiding van Lid van Verdienste en van de NKS de gouden NKS-speld. 

In 2002 na 13 jaar stopt Henk Aben met de dubbelfunctie van voorzitter/secretaris. Hij had drie jaar van te voren reeds aan de andere bestuursleden te kennen gegeven dat zijn laatste periode als voorzitter was ingegaan en dat hij alleen, en met heel veel plezier, het secretariaat zou willen voortzetten. Mat Wientjes, die reeds vanaf 1986 bestuurslid was, werd de nieuwe voorzitter. Bij zijn aantreden wees hij erop dat hij de eerste persoon is van wie de vader reeds voorzitter (van 1959-1970 met een kleine onderbreking)  is geweest.

In 2003 wordt afscheid genomen van Gerrit Theunissen na 55 jaar als lid van het bestuur in de functie van penningmeester. Hij is tevens lange tijd secretaris en voorzitter geweest. Gerrit is tijdens de jaarvergadering benoemd tot erevoorzitter van Vianen Vooruit. Tijdens de jaarvergadering was er sprake van massale aanwezigheid van leden en van zijn familie.

Ellen van de Wiel heeft als nieuw bestuurslid het penningmeesterschap van Gerrit Theunissen overgenomen. Daarnaast is Leon Kempen als financieel administrateur verbonden aan onze vereniging.

In 2005 zijn de taken en verantwoordelijkheden van alle bestuursleden in een bestuursstuk vastgelegd. Ieder bestuurslid kent zijn eigen taken en verantwoordelijkheden en die van een ander, zodat men elkaar daar op kan aanspreken. Bij veranderingen in het bestuur moet die verdeling opnieuw aan de orde gesteld worden en dient een nieuw stuk vastgesteld te worden met de verdeling van taken en verantwoordelijkheden.

                                                Lijst van bestuursleden van Vianen Vooruit

De 9 Voorzitters van de afgelopen 75 jaar

Uit de tabellen blijkt dat de meeste bestuursleden vrij lang in functie blijven. Van de voorzitters zijn Wim Minten, Wim Jans en Theo de Vos slechts kort gebleven omdat zij verhuisden: Wim Minten emigreerde naar Canada en Wim Jans verhuisde naar het noorden van het land. De korte periode van Theo de Vos wordt door tijdgenoten als volgt verklaard: de onderwijzers De Vos en Theunissen hadden dagelijks met elkaar te maken op de school te Vianen. Hun bezigheden als bestuurslid van dezelfde vereniging waren teveel van het goede. Er was sprake van een competentiestrijd tussen hen beiden.

Gemiddeld bleven de voorzitters tot op dit moment ongeveer 8,5 jaar in functie. De bestuursleden waren nog langer in functie, namelijk iets meer dan 12 jaar gemiddeld. Dit gemiddelde is vrij hoog aangezien 7 bestuursleden maar 1 jaar in functie waren. Meestal gaven de betrokkenen na een jaar aan hun functie op te geven omdat die anders was dan zij verwacht hadden. Voor de meesten was de verandering te groot: zij waren gewend praktisch uitvoerend vrijwilligerswerk te doen en als bestuurslid wordt van hen verwacht dat zij meedenken en meepraten en daarbij een zekere afstand van de uitvoering bewaren.

3. Accommodatie

In dit hoofdstuk zullen we trachten de ontwikkelingen te beschrijven wat betreft het sportterrein, de kleed­lokalen en de kantine. Het eerste terrein dat door Vianen Vooruit gebruikt werd, was gelegen aan de Louwerenberg naast de Rozenhof. Het terrein stond slechts enkele maanden ter beschikking van de voetbalclub en men moest in augustus 1932 dan ook verhuizen naar het terrein aan de Rotsestraat. Het terrein lag in het begin in de lengte langs 't Flieren en niet langs de Rotsestraat. Als kleedgelegenheid werd toen de slaapkamer van 't Wiemeltje gebruikt. Pastoor Muskens, de geestelijk advi­seur van Vianen Vooruit, wilde al voor de Tweede Wereldoor­log het terrein verleggen naar het ’centrum’ van het dorp, in ieder geval vlak bij de kerk. Hij slaagde er toen niet in zijn doel te verwezenlij­ken, maar het verlangen naar verplaatsing van het veld naar de omgeving van de kerk bleef bij een aantal mensen leven.

Opening sportveld aan de Rotsestraat, augustus 1956. Inzegening door Pastoor Muskens.

Men kon natuurlijk niet  in afwachting van de eventuele verplaatsing  ophouden met het onderhoud van het veld en de materialen. Meestal was daarvoor mede­werking van de leden gewenst en noodzakelijk en dat kostte nogal eens veel overtuigingskracht. Zo werd in februari 1950 als een soort ultimatum aan de leden ge­steld dat een bal, die door de kapotte afrastering was gegaan, pas opnieuw gebruikt kon worden als de afras­tering klaar was. Er was immers al in oktober 1949 een afspraak over gemaakt en in de vier tussenliggende maan­den was het karwei nog niet geklaard. Toen het bestuur zo aandrong kwam uit de ledenvergadering het verzoek dan ook maar te zorgen voor het egaliseren van het terrein. Het bestuur antwoordde hierop dat het onmogelijk was op zandgrond het veld volkomen gelijk te houden en dat men best tevreden was

Aftrap door Pastoor Muskens bij de opening van het omgelegde speelveld aan de Rotsestraat in 1956

In dezelfde jaarvergadering, waarin de afspraak was gemaakt de afrastering te repareren, was ook A. Martens (Nol) in het bestuur gekomen. Dat is in dit hoofdstuk de vermelding waard omdat het ging over de eventuele verplaatsing van het voetbalterrein en van het clubhuis naar café Cornelissen, nu bekend als De Hei. De kastelein Cornelissen had, naar men zei, enkele honderden guldens aangeboden en gratis gebruik van het veld als men van clublokaal veranderde. Toen werden de zogenaamde ‘Wiemelmensen’ waaronder Nol Martens aangezocht om in het bestuur plaats te nemen. Zodoende bleef het voetbalterrein aan de Rotsestraat.  

In het reeds eerder genoemde jaar 1950 had men ook nog het terrein afgestaan aan de R.K. Jonge Boerenstand voor het gentrijden. Men kan  zich  voorstellen dat de leden die aangedrongen hadden op egalisatie van het terrein daar niet bepaald gelukkig mee waren, maar volgens het bestuur kon men er niet onder uit omdat het eenmaal toegezegd was. Blijkbaar was dat voor langere tijd beloofd want het jaar daarna komt dezelfde dis­cussie terug, maar nu kan het bestuur zich onttrekken aan de verplichting. Er moet op die zondag competitie gespeeld worden en volgens de KNVB reglementen mag een voetbalvereniging haar terrein dan niet afstaan.

Bouw van de kantine in 1975-1976, die op 13 februari 1976 officieus in gebruik genomen wordt

Het jaar 1950 zat vele leden van Vianen Vooruit nog lang in het geheugen vanwege de terugkeer van een aan­tal leden uit Indonesië (Nederlands Indië) na deelname aan de politionele acties en vanwege, opnieuw, problemen met het sportterrein. Sommigen zullen toen wel gedacht heb­ben: "Hadden we toch maar toegegeven aan pastoor en aan caféhouder Cornelissen". Wat was er nu aan de hand? In november 1950 wordt al in de jaarvergadering door het bestuur gezegd dat er problemen zijn, maar er wordt gevraagd aan de leden rustig te blijven en geen relletjes en praatjes te veroorzaken. Door de aankoop van de grond langs ’t Flieren door de familie Pluk, die naast het voetbalveld woonde, moest het veld verlegd worden. Het voetbalterrein werd half gedraaid en kwam dank zij de medewerking van Helm Arts, de pachter van boerderij ’t Rot, in de lengte langs de Rotsestraat te liggen. De inzet van de leden werd nu geëist en die inzet kwam. Vele leden werkten mee, de doelen werden geplaatst, een greppel werd uitgestoken en de open plek­ken moesten worden gedicht. Verder werden door de le­den betonnen paaltjes gemaakt waar een draad doorheen getrokken kon worden om het veld heen.

Blijkbaar waren de werkzaamheden aan het verlegde ter­rein erg goed gelukt want in het begin van 1952 kwam JVC uit  Cuijk met  het verzoek de rest van de competitie te mogen voetballen op het terrein van Vianen Vooruit, omdat het JVC-veld bij Rein en Dina Weijers (café De Bond) opgeknapt moest worden.

Na een bijeenkomst van de besturen van beide verenigingen werd het volgende akkoord gesloten: JVC gebruikt het terrein voor wedstrijden en training;  JVC 1 zal meedoen aan een wedstrijddag/toer­nooi van Vianen Vooruit; JVC organiseert hier een vriendschappelijke wedstrijd waarbij niemand gratis toegang heeft en Vianen Vooruit de opbrengst krijgt en 5 spelers van Vianen trainen ‘s zaterdags mee met JVC onder leiding van coach Zwanenberg.

In oktober van hetzelfde jaar wordt geconstateerd dat de toestand van het veld, door het vrij intensief ge­bruik door 2 verenigingen, miserabel is. Het wordt aan de leden overgelaten om initiatief te nemen tot verbe­tering. De leden herstellen het een en ander op en bij het speelterrein. Blijkbaar had de vereniging nog steeds geen echt huur- of pachtcontract want in december 1952 komt deze kwestie opnieuw ter sprake. Men gaat de hoogspanningsleiding aanleggen en nu wordt gevraagd naar een eventuele schadevergoeding. Maar, zo wordt gesteld, het recht op een vergoeding bestaat alleen voor een officiële pachter.

De leden of de bestuursleden zijn van mening dat het onderhoud aan het veld beter geregeld moet worden en daarom wordt in april 1953 Nöl Wientjes aangesteld als terreinmeester. Maar blijkbaar  mocht dat niet baten  want de slechte toestand van het veld komt in juli weer ter sprake. De geestelijk adviseur, pastoor Muskens, en Cor van Kempen beloven tijdens de vergadering dat zij zullen zorgen dat het terrein weer bespeelbaar wordt. Zij beiden organiseren een dag dat de leden kunnen werken aan de egalisatie, maar er komen te wei­nig leden opdagen. In de vergadering van augustus wordt geklaagd over de mentaliteit van de leden, die wel de lusten maar niet de lasten van het lidmaatschap willen.

Naar men mag concluderen is het terrein in een dusda­nige slechte toestand dat het onmogelijk is het tij­dens de periode dat de competitie stil ligt goed te herstellen en daarom wordt in mei besloten een nood­terrein te zoeken, terwijl het veld aan de Rotsestraat van gemeentewege wordt vernieuwd. Het noodterrein wordt gevonden bij het bestuurslid Cor van Kempen ach­ter de woning aan de Diepestraat en de materialen wor­den opgeslagen bij de Gebroeders Michiels. Het lijkt niet lang te lukken met dat noodterrein want in november 1954 gaat men spelen in de wei van Christje Cornelissen, op de hoek Franssenstraat/Rotsestraat, vlakbij 't Wiemeltje. Men probeert het terrein in een week in orde te maken zo­dat er 's zondags al op gevoetbald kan worden. Onder­tussen heeft de gemeente het eigenlijke terrein op­nieuw bewerkt en ingezaaid. In de vereniging worden al plannen gemaakt om geld binnen te krijgen voor de inrichting van het nieuwe terrein. Er wordt een ver­loting gehouden tijdens de kermisdagen en er wordt een actie gehouden om donateurs te werven. Door het bestuur wordt bekeken of het mogelijk is een kleedruimte te bouwen op het nieuwe terrein. Er dient vanwege het ontstaan van een volleybalafdeling binnen de vereniging ook een apart veld aangelegd te worden voor de volleybalsport. De opening van het totale terrein wordt gepland op 24 juni 1956. De grasmat ligt er in het begin van het jaar al prima bij en in april wordt de beplanting aangelegd.

Er wordt reeds een uitgebreide terreincommissie benoemd vanwege de werkzaamheden aan het nieuwe terrein. Tevens wordt in maart al aangekondigd dat dankzij de steun van de clublokaalhouder een verplaatsbaar kleedlokaal neergezet kan worden. Er moet het een en ander gewijzigd worden in de plannen. Zo vindt de opening plaats op 19 augustus 1956. Na een misviering wordt het terrein ingezegend door de geestelijk adviseur pastoor Muskens en officieel geopend door de gemeentesecretaris F. Buijssen. Er vindt een toernooi plaats tussen 7 teams uit de 1e klasse Maasbuurt.

Bouw van de kantine in 1975-1976, waarvan de officiële opening op 8 augustus 1976 plaatsvindt.

De verplaatsbare kleedaccommodatie komt er niet, er wordt een lokaal van betonstenen gebouwd. Dit ge­bouwtje is in het begin jaren ‘70 afgebroken en stond juist voor het in 2006 nog bestaande betonnen gebouw, op de plaats waar nu de barak van de duivenclub staat. De bouw duurde vrij lang, pas in 1959 wordt vermeld dat de kleedgele­genheid voltooid is. Het waren twee kale lokalen met aan de muren in de  lengte een plank als bank. Er was geen watervoorziening aanwezig. Midden tussen de twee kleedlokalen was aan de kant van het voetbalveld een klein hokje voor de scheidsrechter en aan de andere kant een opslaghok voor materialen.

Men gaat onverdroten verder met werkzaamheden aan het terrein, want het jaar daaropvolgend wordt een verlichting aangelegd zodat men ook in de winter kan trainen. Het terrein wordt nog een paar maal uitgeleend aan het gilde St. Sebastianus uit het dorp. Er is  intussen een ter­reincommissie  benoemd van 3 personen omdat er in een vergadering over geklaagd is dat Nöl Wientjes als voorzitter nog steeds de lijnen trekt. De commissie bestond in 1960 uit Piet van der Linden, Theo Wientjes en Piet Panders. Het jaar daarop waren er nog 2 leden actief name­lijk Piet Panders en Mies Claassen. De zorg voor het terrein werd er niet minder op. Er werd in 1962 een neutrale consul aangesteld in de persoon van Bert Linssen uit Cuijk, die de functie tot 1972 blijft ver­vullen.

De verlichting die men aangelegd heeft in 1960 is blijkbaar nogal provisorisch in elkaar gezet want in de winter 1961-1962 is hij al defect. Er vindt nu een belangrijke wijziging plaats in het beleid van de ge­meente op het gebied van sportvelden. De gemeente gaat deze velden, inclusief dat in Vianen, aankopen en in eigendom houden zodat het onderhoud beter geregeld kan worden voor de langere termijn. De gemeente kan nu investeringen gaan doen zonder het risico te lopen dat de verpachter daar uiteindelijk het meeste voordeel bij zal hebben. Ook de voetbalclub gaat investeren en wel in een nieuwe kleedgelegenheid. In het seizoen 1964 -1965 heeft men van de gemeente een houten nood­woning gekregen. Die heeft men verkocht en men gaat een betonnen gebouw metselen. Er moet 1.000 gulden bij het bedrag dat men ontvangen heeft voor de houten noodwoning en daarvoor wordt subsidie aangevraagd bij de gemeente, die als voorwaarde stelt dat men dan moet voorkomen dat er vernielingen zullen plaatsvinden. Daarom, en om het terrein te sparen, wordt de jeugd de toegang tot het veld ontzegd. De jeugdspelers hadden al jaren offici­ële trainingen en hoefden niet meer zomaar in de wilde weg wat te oefenen. De kleedgelegenheid is gebouwd van betonblokken. Het gebouw is nu, in 2007, nog aanwezig op het terrein, dat inmiddels in gebruik is bij de ruitervereniging. In de kleedlokalen waren bakken gemaakt van betonblokken en er waren kranen aangebracht. Vianen Vooruit kreeg van de overbuurman aan ’t Flieren, Christje Cornelissen, stromend water via een slang over de weg en was daardoor redelijk modern. In sommige dorpen in de buurt, Beers en Gassel, moest de pomp aangeslagen worden als spelers zich na de wedstrijd wilden wassen. Er kon dan per persoon een wasbak gevuld worden met koud water. Er was geen sprake van warm water en van douches.

Frans Roelofs tijdens de bouw van het materialenhok in 1996.

Om de training van alle elftallen weer beter mogelijk te maken in de winter werd een nieuwe lichtinstallatie aangelegd in het seizoen 1966-1967 voor het bedrag van 1.100 gulden. Door de nu beter lopende trainingen en door het inten­siever gebruik van het veld vanwege het groter aantal elftallen moet besloten worden een geheel nieuw veld aan te leggen. Dit wordt geplaatst aan de Koebaksestraat op de hoek met ‘t Flieren. Men zou kun­nen stellen dat pastoor Muskens toch uiteindelijk een overwinning heeft behaald en het terrein geplaatst kreeg aan de rand van ‘het centrum’ van het dorp, niet al te ver van de kerk.

In het seizoen 1971 -1972 wordt gestart met het plaatsen van de doelen, de ballenvangers, afrasteringpoorten, entreeloket en met de bouw van een kleedgelegen­heid, die bestaat uit 2 kleedlokalen voor de teams inclusief douches, een kleedruimte voor de scheidrechters en enige opslag­ruimte. Op 18 juni 1972 wordt de officiële opening verricht door de burgemeester van Cuijk,  de heer  Hennekens. Hij  prees de zelfwerkzaamheid van  de leden van Vianen Vooruit. Er werd ook gestart met een geïm­proviseerde kantine, waar in samenwerking met meisjes­club de Schakel (na het samengaan met de jongensclub De Vrijbuiters De Klup genoemd) ‘s zondags snoep, fris en koffie ver­kocht  werd. Ondanks de toegejuichte ontwikkeling van de nieuwe accommodatie dient ook het oude veld aan de Rotsestraat bijgehouden te worden voor de trainingen en voor de wedstrijden van de lagere elftallen.

Maar de vereniging breidt sneller uit dan voorzien. Reeds in 1974 wordt door de gemeente grond aangekocht voor een tweede speelveld aan de Koebaksestraat. Men begint met een paar vaste ploegen van bouwvakkers aan de uitbreiding van de accommodatie. De geïmproviseerde kantine wordt kleedlokaal, daarnaast komen nog een kleed­lokaal, scheidsrechtershok, kantine met toiletten, keu­ken en berging. De algehele leiding over de bouw is in handen van bestuurslid Tien Verbiesen en de uitvoering wordt technisch geleid door Jan Arends. De uitbreiding wordt op 13 februari 1976 door de werkers officieus in gebruik genomen en op 8 augustus officieel geopend.

Vianen Vooruit was erg trots op de nieuwe accommodatie en met reden: het was een prachtig gebouw  vergeleken met het vorige. De vereniging heeft  een lening af moeten sluiten bij een bank om de accommodatie te kunnen financieren. De financiering geschiedt volgens een zogeheten  ‘éénderde regeling’, waarbij éénderde een normale rentedragende lening bij de bank is, éénderde een renteloze lening is, en het derde deel van de lening in de vorm van een gemeentelijke subsidie door de gemeente aan Vianen Vooruit geschonken wordt. Door de toegenomen inkomsten uit de kantine hoopt men de rente en aflossing te financieren. Er moet nu elk jaar een apart financieel overzicht gegeven worden van de kantine-exploitatie. Blijkbaar verliep de exploitatie van de kantine voorspoedig want in het seizoen 1976 -1977 wordt  een geluidsinstallatie aangeschaft en het jaar daarop een nieuwe verlichting op het trainingsveld.

Er worden vrij kort daarna plannen gemaakt voor een bestuurskamer om besturen van de tegenpartij te kunnen ontvangen en wedstrijd- of tac­tiekbesprekingen mogelijk te maken. De bestuurskamer wordt gebouwd op de stoep voor de kantine en is voor het seizoen 1983 -1984 gereed. Voor de verzekering wordt de waarde van het gebouw nu op 180.000 gulden oftewel ongeveer 82.000 euro getaxeerd. Tijdens de bouw ontstaan enige fricties over de inzet van vrijwilligers en als gevolg daarvan treedt Tien Verbiesen tijdens de jaarvergadering af als bestuurslid.

In september 1986 staat voor de eerste keer de kermistent op het parkeerterrein. Omdat de Wiemel is afgebrand was de firma Jans op zoek naar een nieuwe locatie in Vianen. De tent in Vianen was voor de firma altijd de best draaiende kermistent in het Land van Cuijk. Voor de voetbalclub was het financieel aantrekkelijk om een standplaats op het parkeerterrein te verhuren en enige diensten te leveren.

Aan het einde van het seizoen 1986-1987 wordt duidelijk dat de kantine met verlies draait, ondanks een prijsverhoging van de consumpties in de loop van het seizoen.  Op de jaarvergadering wordt aangekondigd dat elk lid een papier thuis ontvangt met enige uitleg. Iedereen krijgt de gelegenheid zich aan te  melden als vrijwilliger voor kantinediensten. Er komt echter nauwelijks respons op de  oproep en de exploitatie van de kantine blijft zoals die was.

In 1988/1989 wordt de ballenvanger van het Aroda-veld in Cuijk met toestemming van de gemeente gesloopt en in Vianen weer opgebouwd. Tevens worden de kleedlokalen op het veld aan de Rotsestraat opgeknapt en worden de plafonds en het dak van de kleedruimten gerepareerd. Dit gebeurt allemaal weer met de inzet van de zo geroemde vrijwilligers van Vianen Vooruit. Het voorstel om een naam te geven aan het sportcomplex leidt tot een langdurige discussie maar niet tot een besluit.

Plaatsing doel op trainingsveld in 1996.

In augustus 1989 neemt Theo Coenen afscheid als beheerder van de kantine, een functie die hij heeft uitgevoerd vanaf 1972. Piet Kempen neemt de functie voor een overgangsperiode over alhoewel hij door de week in Venlo woont. Hij stelt als voorwaarde dat hij maandelijks financiële overzichten van uitgaven en inkomsten ontvangt van penningmeester Gerrit Theunissen, zodat het lek zo snel mogelijk boven komt en er gerichte actie kan worden ondernomen. Na een seizoen heeft de kantine weer een positief saldo op de exploitatie. In augustus 1991 beëindigt Piet Kempen zijn werkzaamheden als beheerder en Thijs Toonen, bestuurslid, wordt de nieuwe beheerder.

Gedurende het seizoen 1989-1990 wordt groot onderhoud gepleegd aan het gebouw aan de Koebaksestraat: er wordt nieuw boeiboord en een nieuwe dakrand aangebracht en het dak wordt gerepareerd. Tevens  worden dugouts geplaatst bij  het tweede veld. Op  het trainingsveld aan de Rotsestraat zijn de oude houten palen van de ballenvangers onder een forse voorjaarsstorm bezweken en worden nieuwe ballenvangers neergezet.

In 1990 vindt een zeer belangrijke gebeurtenis voor Vianen Vooruit plaats:   de Werkgroep Sportpark komt tot stand. Werden  alle  werkzaamheden  aan  het sportpark tot nu toe geregeld en

uitgevoerd door wisselende personen, vanaf nu is de werkgroep, met een redelijk vaste bezetting, in de persoon van de coördinator Wiel Verbiesen in te schakelen bij allerlei werkzaamheden. De inzet van de groep is vanaf 1990 zeer groot geweest en de groep wordt dan ook elk jaar weer geprezen vanwege de behaalde resultaten.

Bouw ballenvanger trainingsveld 1996.

In het seizoen 1992-1993 wordt de douchegelegenheid uitgebreid, de boiler vernieuwd en nieuwe thermostaatkranen aangebracht. Tevens wordt een nieuwe entree gebouwd en een berging (het zogenoemde lokaal 5). 

In 1993 wordt geconstateerd dat er ook in Vianen sprake is van vandalisme. Nadat de werkgroep sportpark ervoor had gezorgd dat de trainingsmaterialen voor aanvang van het nieuwe seizoen weer prima in orde waren, kon er enkele weken daarna geconstateerd worden dat de nieuwe netten in de trainingsgoals alweer kapot waren. Tevens werd geconstateerd dat er netten moedwillig in brand waren gestoken. Voor de zoveelste maal moesten ook weer diverse ruiten het ontgelden en verdwenen afrasteringpaaltjes inclusief afrasteringdraad.

Verplaatsing van het trainingsveld naar de Koebaksestraat in de zogenoemde driehoeksruil met de Kynologenvereniging en de ruitervereniging De Maasruiters  komt in het seizoen 1994-1995 voor de eerste keer aan de orde in het overleg met de gemeente Cuijk. Het overleg met de drie verenigingen is gepland voor de zomer 1995 en voor het einde van het jaar zal de politiek een besluit nemen, zo is de toezegging.

In de ViVo InFo staat in december 1996 te lezen: “Eindelijk… Nadat op 29 november 1995 afspraken waren gemaakt om in het voorjaar te komen tot het realiseren van de veelbesproken ‘driehoeksruil’, werd het gehele project vertraagd door diverse aanvullende eisen van de twee andere partners.” Het bestuur van Vianen Vooruit heeft al vanaf het begin aangegeven een groter trainingsveld te wensen dan de gemeente beschikbaar wil stellen en stelt daarom de jaarvergadering voor om als vereniging zelf een stuk grond erbij te kopen, zodat het terrein groot genoeg is om te voldoen aan de KNVB-eisen voor een wedstrijdveld. De vergadering stemt ermee in en er wordt  grond aangekocht van Bert van Daal en Toon Langeveld. Een gedeelte van de aangekochte grond wordt weer ‘terug’verkocht aan Jan Martens. Daarnaast vindt er een grondruil plaats met de gemeente en Herman v.d. Heuvel om te komen tot een volwaardig rechthoekig terrein (ligging huidige trainingsveld). Door de grondaankoop is Vianen Vooruit momenteel eigenaar van een derde deel van de grond van het trainingsveld. Vianen Vooruit investeert ongeveer 25.000 euro in de grond en de lichtinstallatie. Natuurlijk wordt geprobeerd door zelfwerkzaamheid de kosten nog wat te drukken. Dat lukt ook, zo blijkt uit de jaarrekening.

Plaatsing middenstip  en gedenksteen oude veld op nieuwe locatie. De tocht en plaatsing middenstip stonden onder ludieke leiding van Harrie Thijssen. 

Toen het project na de vertragingen eindelijk een aanvang had genomen, werd begin juli 1996 begonnen met de ontbossing en de egalisering van het nieuwe trainingsveld. In augustus 1996 ligt de drainage in de grond, staan de lichtmasten op hun plaats, liggen de diverse kabels in de grond en is er een ballenvanger verplaatst van het oude naar het nieuwe trainingsveld. Vele uren zelfwerkzaamheid zitten er al op. Maar te zijner tijd moet de doelen en de andere ballenvanger nog verplaatst worden. Een en ander heeft wel tot gevolg dat er in het begin van het seizoen op de voetbalvelden van het sportpark getraind zal moeten worden omdat met de Kynologenvereniging is afgesproken dat zij, tot dat hun terrein aan de Diepestraat gereed is, op het trainingsveld aan de Rotsestraat terecht kunnen.

Vele uren vrije tijd, o.l.v. Frans Roelofs en Henk Aben, zijn er in gestoken om het nieuwe trainingsveld uiteindelijk op donderdag 7 november onder het genot van een ‘aangeklede borrel’ in gebruik te kunnen nemen en de middenstip van het oude trainingsveld te verplaatsen naar de strook tussen de twee voetbalvelden in, bij het hok van de waterpomp, schuin tegenover de kantine-ingang. Als het weer op die dag tevens ‘de zegen van boven’ heeft betekend dan zit het wel goed, want op de allereerste trainingsavond stond het veld volkomen blank. De weken daarna was het weer eveneens dermate slecht, dat er diverse trainingen afgelast moesten worden. Dat er aan kwaliteit ingeleverd moest worden was bekend. Maar daartegenover staat dat Vianen Vooruit nu een trainingsveld heeft met een splinternieuwe verlichting en een afrastering die in de gehele omgeving zijn gelijke niet kent.

In de jaarvergadering in 1996 wordt het voorstel gedaan en aangenomen om voortaan op donderdagavond de kantine open te houden nu iedereen aan de Koebaksestraat traint en men niet meer naar huis hoeft om te douchen. Die gelegenheid wordt tevens door de elftalleiders aangegrepen om de samenstelling van het team op zondag met elkaar af te spreken en de opstelling te maken. Op 27 maart 1997 wordt in het clubhuis van Vianen Vooruit de driehoeksruil feestelijk bezegeld door de drie verenigingen na een bezoek aan alle drie de nieuwe accommodaties.

In mei 1999 staat de volgende oproep in de ViVo InFo:

WIST JE DAT !!!!!!!!!

Wist je dat: Vianen Vooruit gaat renoveren?

Wist je dat: het hier de voorgevel van de kleedhokken betreft?

Wist je dat: Er nieuwe kozijnen geplaatst zullen worden?

Wist je dat: Wij daar vrijwillige timmerlieden voor zoeken?

Wist je dat: Je daarover contact kunt opnemen met Harrie Thijssen?

Wist je dat: Ik jullie anders toch wel weet te vinden?

Wist je dat: Ook de voegen los gaan laten?

Wist je dat: Wij die ook willen vernieuwen?

Wist je dat: Wij daar geen coiffeurs maar kappers voor zoeken?

De oproep heeft blijkbaar resultaat gehad want in 2000 worden de muren opnieuw gevoegd en er worden nieuwe kozijnen geplaatst voor de buitendeuren van de kleedlokalen. Tevens is een nieuwe verwarmingsinstallatie geplaatst voor de kantine en de kleedlokalen.

Parkeerplaats Vianen Vooruit.

Nadat er jaren geklaagd is over het parkeerterrein bij het sportpark heeft de gemeente uiteindelijk actie ondernomen. Bij regenweer stond het parkeerterrein binnen de kortste keren vol met plassen en bij warm en droog weer was er sprake van complete woestijnstormen. In augustus 2000 is het parkeerterrein bij Vianen Vooruit geheel geasfalteerd. Volgens de ViVo InFo is dat voor de jeugd een ideale plek om zonder last van auto's gebruik van te maken. Er kan gerolschaatst (of heet dat tegenwoordig skaten) en natuurlijk ook gevoetbald worden. Straatvoetbal was vroeger een prima basis voor de talentvolle voetballertjes. Alle grote voetballers zijn begonnen op straat. Hopelijk doet Vianen Vooruit hier haar voordeel mee over enige jaren. Wel hoopt men natuurlijk dat vernielingen en dergelijk achterwege blijven en omdat er nu toch een prima plek is voor de jeugd om te voetballen, is het vanaf het nieuwe seizoen dan ook niet meer toegestaan om nog op het (trainings)veld te voetballen. Als jongeren toch liever gras onder de voeten hebben, dan kunnen zij terecht op het veldje bij de lagere school.

In 2001 moet een nieuwe vergunning aangevraagd worden voor de exploitatie van de kantine. Henk Aben en Theo Coenen zijn de leidinggevenden; zij beschikken reeds over een diploma sociale hygiëne.

In 2002 moet de warmwatervoorziening aangepast worden ter bestrijding van mogelijke legionellabesmetting. Tevens is een nieuwe gebruikersvergunning noodzakelijk vooral vanwege nieuwe eisen in verband met de brandveiligheid.

In mei 2003 wordt een extra ledenvergadering gehouden. Het bestuur vraagt aan de leden toestemming om 43.000 euro te mogen besteden voor de renovatie van het platdak van de kleedlokalen en de uitbreiding en verfraaiing van de kantine. Volgens de statuten dient er  toestemming gevraagd te  worden bij een besteding van een bedrag boven de 25.000 gul-

den, ongeveer 12.000  euro. De  eerste schetsen  zijn  door  Frans Roelofs  gemaakt  en later door Patrick Arends uitgewerkt, terwijl Leon Hendriks de financiële consequenties berekend heeft. Het voorstel van het bestuur wordt aangenomen met 1 stem onthouding. In de jaren 2004 tot 2006 wordt het dak van de gehele kleedaccommodatie gerenoveerd en wordt de kantine uitgebreid met een instructielokaal en terras. De algehele leiding, alsmede de technische uitvoering, is in handen van bestuurslid Frans Roelofs, die daarbij door een bouwcommissie en vele vrijwilligers ondersteund wordt, waardoor de verbouwing bijna probleemloos verloopt. In plaats van een plat dak heeft de kantine in 2006 een spits dak, waardoor de onderhoudskosten lager zijn. Ook de tegelvloer in de kantine is geheel vernieuwd. Het onderhoud aan kozijnen en radiatoren in de kleedkamers is verricht. Er zijn nog plannen voor renovatie van de keuken en de toiletgroep. Het beheer van de kantine is in september 2004 van Thijs Toonen overgenomen door Piet Kempen.

In de zomer van 2005 is het hoofdveld opnieuw aangelegd. Alhoewel het hoofdveld bij JVC tegelijkertijd vernieuwd is heeft het veld van Vianen Vooruit een betere kwaliteit. Er worden door andere verenigingen complimenten gemaakt en JVC verzoekt om de wedstrijd van JVC en Jong PSV op ons sportpark te mogen spelen. Daarin wordt toegestemd en het is een vrij druk bezochte wedstrijd waar veel JVC-aanhangers komen kijken. Er is echter ook een minpuntje te constateren: helaas is er veel onkruid aangetroffen in de grond die is opgebracht op het 2e veld en de oefenstrook.

In 2006 wordt overleg gevoerd over de mogelijkheid een extra stuk grond te huren of pachten. Omdat er plaatsgebrek is ontstaan door de groei van de jeugdafdeling. Vianen Vooruit heeft meer ruimte nodig om te trainen en eventueel voor wedstrijden van de pupillenteams. Tevens is het gebrek aan voldoende kleedgelegenheden aangekaart bij de gemeente Cuijk, die zich niet houdt aan NOC*NSF-normen maar zich beroept op normen van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG).

Het resultaat van de vijfenzeventig jaar is  een schitterende accommodatie aan de Koebaksestraat. Dat resultaat is, ondanks soms voorkomende strubbelingen, gerealiseerd door de zo geroemde zelfwerkzaamheid van de leden van de vereniging.

In verband met telkens nieuwe voorschriften van de overheid (bijvoorbeeld met betrekking tot brandveiligheid, hygiëne in de kantine en de zogenoemde legionellabestrijding voor de douches)  zijn er elk jaar wel enige ingrepen nodig om het gehele gebouw exploitabel te hebben en te houden. Het is dus nodig om de zelfwerkzaamheid te handhaven. Er zal ook in de toekomst regelmatig een beroep gedaan moeten worden op de eigen leden om allerlei werkzaamheden uit te voeren aan de terreinen en de accommodatie.

4. Training

Als we naar de trainingen in het verleden gaan kijken moeten we tot de conclusie komen dat er veel veranderd is wat de training op zich betreft maar nog meer inzake de inzichten over de noodzaak ervan. Zoals reeds vermeld in het eerste hoofdstuk gingen spelers in de beginjaren van de voetbalclub vaak 's avonds een balletje trappen. De noodzaak van een georganiseerde training werd nog niet ingezien. Voetbal werd beschouwd als een leuke hobby zonder veel prestatiedrang.

Voor zover we kunnen nagaan begint men in 1949 met ge­organiseerde trainingen onder leiding van G. Theunis­sen, de secretaris. Hij had in Groesbeek al ervaring opgedaan en wilde daarom de trainingsavonden wel lei­den in de zomer, terwijl voor de winter vijf theoretische avonden werden aangekondigd, waar behalve de techniek de tactiek aan de orde kwam. De complete lijst van trainers is op het eind van dit hoofdstuk in een tabel opgenomen.

Vianen Vooruit 1, plm. 1965

Staand v.l.n.r. Harry van Raay, Paul Verbiesen, Tien Ebben, Wil Eltink, Theo Arends, Tinie van Haren, Jan Eltink.

Gehurkt v.l.n.r. Henk Aben, Frans Verbiesen, Cees van Avezaath, Cor v.d. Hoogen, Gerrit Langen, Theo Vogels.

Het was in de naoorlogse periode blijkbaar nog gebruikelijk dat spelers na de wedstrijd nog gingen trappen met een bal. De wedstrijden moeten dan ook minder geëist heb­ben van de conditie van de spelers dan tegenwoordig. Er vonden veel minder positiewisselingen plaats dan in het huidige spel; een speler was meer plaatsgebonden en het tempo lag nogal wat lager. Ook kan gesteld wor­den dat de techniek van de gemiddelde speIer minder was, juist vanwege minder oefening. Het bestuur van Vianen Vooruit wenste daar verandering in aan te brengen, al kostte dit zeer veel moeite en overtuigingskracht.

In 1950 werd in de zomer een avond in de week de trai­ning geleid door P. Derks en G. Theunissen in twee ploegen namelijk het eerste elftal en de reserves enerzijds en de andere teams anderzijds. Men looft een doosje sigaretten uit voor degenen, die geen enkele trainingsavond hebben verzuimd en tevens wordt er geen mogelijkheid meer geboden op zaterdagmiddagen te voetballen. Men acht deze maatregelen noodzakelijk om het bezoek aan de trainingen aan te moedigen. Aan het eind van het seizoen kan men aan 10 leden het doosje sigaretten aanbieden omdat zij geen enkele keer verzuimd hebben.

Tijdens de periode dat JVC gebruik maakte van het Vianese terrein bestond de mogelijkheid voor 5 spelers van Vianen om onder leiding van Zwanenburg te trainen. Na afloop van de periode van de training van JVC, eind 1952 komt de kwestie van trainingsdeelname terug; de geestelijk advi­seur stelt 3 geldprijzen in het vooruitzicht voor hen, die alle trainingsavonden bezoeken. Het blijkt niet het gewenste resultaat op te leveren want in het jaarverslag staat vermeld dat de conditietraining in de nawinter wel redelijk bezocht werd, maar dat de zomertraining door E. Dijkstra geheel mislukte. Al wordt hier vergoelijkend bij vermeld dat het deels veroorzaakt werd door het verstek laten gaan van de trainer. In de zomer van 1954 wordt een nieuwe poging ondernomen om de training te stimuleren. Er wordt begonnen met een soort indoortraining op de speelplaats van de school maar daarna wordt de training weer gestaakt vanwege gebrek aan belangstelling. Het jaar daarna begint men er weer aan maar het jaarverslag vermeldt: "Zoals telkenjare werd het ook nu een fiasco. De leden willen de lusten, maar niet de lasten”. Men besluit op de jaarvergadering materiaal voor oefening beschikbaar te stellen op de zaterdagmiddagen, zodat de leden in ieder geval wat technische vaardigheid kunnen ontwikkelen.

Kampioensfoto Vianen Vooruit 1 en 2 in 1967

Vianen Vooruit 2 (links op foto):

Staand v.l.n.r. Tinie Wientjes, Tinie Kempen, Tinie van Haren, Harrie Janssen, Hans van Boekholt, Jan Eltink, Sjaak Jans, Theo Wientjes

Gehurkt v.l.n.r. Harrie Gerrits v.d. Ende, Wim Thelosen, Frans Roelofs, Hentje Kaal, Carel Jansen, Hans de Vos, Theo van Duijnhoven.

Vianen Vooruit 1 (rechts op foto):

Staand v.l.n.r. Thies Theunissen, Wil Eltink, Theo Arends, Frans Verbiesen, Tien Ebben, Cees van Avezaath, Tien Verbiesen.

Gehurkt v.l.n.r. Bert Kerstens, Henk Aben, Thijs Toonen, Gerrit Langen, Paul Verbiesen, Jan Kusters.

Vianen Vooruit 2,

kampioen 1973-1974.

Staand v.l.n.r. Nöl Wientjes, Geert Hendriks, Jan Eltink, Jan Aldenhoven, Frans Roelofs, Roel Adema, Paul Verbiesen, trainer Thies Theunissen.

Gehurkt v.l.n.r. Theo Spanjaards, Toon Roelofs, Bert Pouwels, Wil van Munster, Jan Driessen, Theo van Duijnhoven, Geert de Vos.

Men probeert de zaak weer wat te stimuleren door het aantrekken van een nieuwe trainer, G. Janssen uit Cuijk. Ook wordt besloten terreinverlichting aan te leggen, zodat ook in de winter trainen mogelijk wordt. Het jaar daarna, in 1958, moet men echter tot de slot­som komen dat de wintertraining jammerlijk mislukt is ondanks de verlichting.

Men geeft de moed op want in 1959 wordt het initiatief tot training aan de leden overgelaten, er wordt vanuit het bestuur geen poging ondernomen te komen tot een georganiseerde training. Op de jaarvergadering, op het eind van het jaar, wordt echter weer besloten te beginnen met een wintertraining  waarin de conditie  moet  worden opgevijzeld. Daarnaast  zou  er ook wekelijks  een ‘mentale training’ worden gehouden met spelregellessen en -testen. De zaak pakt blijkbaar weer verkeerd uit want in mei 1960 wordt het begin van een nieuwe trai­ning onder leiding van H. van Raay aangekondigd. Het bestuur stelt de ledenvergadering het volgende voor:

"Voor de laatste maal zal dit bestuur trachten te ko­men tot intensieve training. De spelers, die zonder geldige redenen niet vrij regelmatig deelnemen aan de training, worden niet in het eerste elftal opgesteld". De aanwezigen aanvaarden het voorstel en daardoor is er nu een feitelijke scheiding ontstaan tussen selectie en de rest van de voetballers.

Vianen Vooruit 2,

kampioen 1986-1987.

Staand v.l.n.r. Sjaak Brands, Fiet Twal, Piërre v.d. Lockand, Bennie Fanoembi, Cor Claassen, Thijs Toonen, Harrie Thijssen, Gerrit van Haren, Herman Hendriks, Ap Ouwens, Toon Roelofs.

Gehurkt v.l.n.r. Leon Hendriks, Tonnie Nuijen, Harrie Kersten, Gertwin Giesbers, Alex Brands, Theo Basten, Tonnie Driessen, Wiel Verbiesen.

Het trainen slaagt vrij goed nu de scheiding tussen de meer prestatiegerichte voetballers en de recreatieve leden is doorgevoerd. Maar nu ontstaat er een nieuw probleem. In Cuijk begint men met een bedrijfscompetitie die veel spelers aantrekt. Er wordt bij Vianen Vooruit besloten dat de leden mogen deelnemen aan de bedrijfscompetitie als men de voorwaarde accepteert niet de clubtraining te verwaar­lozen. In het seizoen 1960-1961 lukt het de training het gehele jaar doorgang te laten vinden onder leiding van H. van Raay, ook in de wintermaanden. In de winter van 1961 doen zich echter weer problemen voor en staakt men de training. Daarom wordt in april 1962 een nieuwe oefenmeester aangetrokken, Dhr. Stappers, die werkzaam is op de vliegbasis Volkel. De junioren en pupillen worden nog steeds getraind door J. Driessen. De senioren zouden in de winter oefenen in de zaal en, naar later geoordeeld wordt, is het bestuur tevreden over de deelname. Wel was er in het naseizoen sprake van verslapping, maar men acht het mogelijk dat dit veroorzaakt werd door de extreem lange duur van de competitie.

Vianen Vooruit 1, 1992.

Staand v.l.n.r. Coby v.d. Bosch, Cas v.d. Bosch, Ronnie Hendricks, Ronnie Brands, Leon Hendriks, Bart Siroen, Gerry v.d. Lockand, Herman Hendriks, Alfred v.d. Wiel, Aris v.d. Lockand.

Gehurkt v.l.n.r. Sjaak Biessels, Bob Ebben, Pieter Lange, Louis Hofmans, Robert Janssen, Gerald Werts, Toon Verbiesen.

Het seizoen daarna verloopt alles redelijk maar in 1964 wordt weer gesproken over verslapping. Dhr. Stap­pers werd in november 1963 vervangen door H. van Raay en in de winter was er zaaltraining onder leiding van onderwijzer H. Dinnissen.  Er wordt in het jaarverslag geschreven door de secretaris dat het een en ander nogal stroef en ongeanimeerd verliep, maar dat later de deelname bevredigend was. Na dat jaar verzorgt H. van Raay zowel de zomer- als de wintertraining en tevens is hij alleen verantwoordelijk voor de opstelling van het eerste elftal.

Na het seizoen 1964 -1965 komt er een nieuwe trainer, M. Theunissen uit Groesbeek, bij sommige van de lezers meer bekend onder de naam ‘Ties de Geldboer’. Hij heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het accepteren door de leden van de noodzaak tot training. Er wordt zelfs overgegaan tot een intensievere training. Men gaat in augustus en september twee maal per week trainen om een betere conditie op te bouwen. Na 5 jaar vertrekt M. Theunissen en J. Denissen uit Malden komt, en die brengt nog wat nadrukkelijker een scheiding aan­ tussen selectie en overige elftallen.

In 1973 komt M. Theunissen weer terug als oefenmeester en wordt weer eens benadrukt dat hij alleen het eerste elftal samenstelt. Hij vindt dat de selectie wat meer met elkaar moet praten over de competitie en de tac­tiek en dat daarvoor contactavonden nodig zijn. In 1975 start men met een nieuwe trainingsopzet: op dins­dagavond traint de selectiegroep met de rest van de elftallen en op donderdagavond de selectiegroep al­leen. Dit lijkt te slagen maar in de loop van het seizoen wordt de deelname op donderdag zo gering, dat iedereen dan weer kan komen trainen.

Vianen Vooruit 1,

seizoen 1982-1983.

Staand v.l.n.r. Coby v.d. Bosch, Chris v.d. Bosch, Cas v,d, Bosch, Henk Driessen, Walter Arends, Alfred v.d. Wiel, Jan van Avezaath, Theo Basten, Gerrit van Haren, Harrie Thijssen, Theo Coenen, Ron Hilster, Tien Verbiesen.

Gehurkt v.l.n.r. Ruud Pluk, Leon Hendriks, Piërre v.d. Lockand, Thijs Toonen, Theo Hendriks, Willie Peters, Tonnie Driessen, Theo Verbiesen.

In 1977 neemt M. Theunissen na 4 jaar (en in totaal 9 jaar) afscheid en komt als nieuwe oefenmeester D. 's Gravenmade uit Cuijk. Het bestuur acht de aanpak van de leden door de trainer niet hard genoeg. Er zijn teveel selectiespelers die niet komen trainen en toch opgesteld worden. Daarom wordt na een jaar A. Ouwens uit Oss aangesteld. Er wordt nu inderdaad fanatieker aangepakt. De seizoen­voorbereiding wordt geïntensiveerd met een behoorlijk aantal oefenwedstrijden. Vele spelers voelen zich meer betrokken bij het elftal. Daartegenover staat het ge­geven dat de scheiding tussen standaardteam en de overige elftallen groter is geworden. De lagere teams worden getraind door achtereenvolgens de clubleden Wim Peters, Frans Roelofs, Jan Eltink, Harrie Eltink, Terry Loeffen, Mat Wientjes, Christian Kempen, Henri Wientjes en Leo Arts.

Blijkbaar liep de deelname aan de trainingen van de lagere elftallen langzamerhand terug, want in 1992 werd een poging gedaan om door een nieuwe aanpak het aantal deelnemers te verhogen. Er werd een onderscheid gemaakt tussen de al oudere spelers en de nog jongere. De ouderen konden apart trainen op het oude veld aan de Rotsestraat. Een evaluatie van de splitsing is niet gevonden in de stukken van Vianen Vooruit. Het is duidelijk dat de aanpak niet lang heeft stand gehouden.

Door de opkomst van het zaalvoetbal in de regio ontstaat er een nieuw probleem. In 1980 zijn er enkele besprekingen voor een goede regeling over deelname aan het zaal­voetbal. Door het bestuur wordt het besluit genomen dat de selectiespelers niet op zaterdag mogen zaalvoetballen vooral vanwege het risico van blessures, maar dat voor de overige dagen de deelname toegestaan is. Uiteindelijk laat maar een speler, Tonnie Driessen, zich terugplaatsen en neemt hij in het lopende seizoen niet langer deel aan de wedstrijden van de selectie.

In 1981 maakt  A. Ouwens een behoorlijke promotie, hij  wordt trainer bij  Wilhelmina in Den Bosch

en zijn functie bij Vianen Vooruit wordt  vervuld door R. Hilster uit Oss. Blijkbaar wordt er door de gehele selectie, bestaande uit spelers van het eerste en tweede team fanatiek getraind, want Vianen Vooruit 2 promoveert in het seizoen 1982/1983 naar de reserve eerste klasse van De Maasbuurt. Het tweede team had nog nooit zo hoog gespeeld. Het streven van Vianen Vooruit is om het tweede elftal zo hoog mogelijk te laten voetballen, zodat er gemakkelijker spelers van de selectie van het eerste en tweede elftal uitgewisseld kunnen worden bij blessures en ziekte. Het niveau is echter moeilijk vol te houden: aan het eind van het seizoen 1983/1984 degradeert het 2^e team uit de reserve eerste klasse. Daar staat tegenover dat het 1^e team onder leiding van Vianees Jan Kusters maar net promotie mist. In 1985 keert A. Ouwens terug bij Vianen Vooruit. Het tweede elftal wordt in het seizoen 1986/1987 kampioen en promoveert weer naar de reserve eerste klasse. Ook nu volgt na een seizoen weer degradatie.

Vianen Vooruit 1,

kampioen 2002-2003.

Bovenste rij v.l.n.r. Tonnie Nuijen, Martijn Lamers, Koen van Keijsteren, Ken van Tienen, Marco Cornelissen, Jeroen Aldenhoven, Juri de Vos.

Middelste rij v.l.n.r. Ed van Avezaath, Ronnie Cornelissen, Ronnie Brands, Rik Geurts, Mark Schols,  Daniel van Leusen, Richard Hendricks, Niels Lamers, Ton Grutters.

Zittend v.l.n.r. Christian Wagemans, Harm Verbiesen, Wiel Theunissen, Björn Theunissen, Walter Bulkens, Teun Peters.          

In 1988 wordt J. Liebers trainer van Vianen Vooruit. Hij blijft twee seizoenen en wordt opgevolgd door de teruggekeerde R. Hilster.  Na een jaar vertrekt hij weer en wordt opgevolgd door Sj. Biessels. Daarna volgt er weer een langere periode van C. Perlée, die vier jaren blijft. Het niveau van voetballen wordt hoger, al kan het eerste elftal geen kampioenschap behalen. In juli 1996 volgt een herindeling van de KNVB. De regio Land van Cuijk valt voortaan onder Zuid 2, dat het gebied van Limburg en Oost-Brabant omvat. Omdat er nu een soort sanering volgt om het aantal in de verschillende klassen terug te brengen, volgt er steeds vaker een strijd tegen degradatie. In het seizoen 2001/2002 volgt uiteindelijk de degradatie naar de zesde klasse, de kelder van het amateurvoetbal. Vianen Vooruit heeft dan 35 jaar in dezelfde klasse gevoetbald. De naam is anders: eerst was het eerste klasse Maasbuurt en nu vijfde klasse KNVB.  Onder trainer M. Schols was er eerst sprake van degradatie maar een jaar erna (2002/2003) volgde ook onder zijn leiding weer de promotie naar de vijfde klasse na een kampioenschap.

Burgemeester L. Schoots van de gemeente Cuijk verzorgt op 22 januari 2004 de training van Vianen Vooruit na een verloren weddenschap met voorzitter Mat Wientjes.

De afstand tussen eerste en tweede elftal wordt langzamerhand steeds groter, omdat slechts enkelen van de spelers van het tweede elftal wekelijks komen trainen en er slechts bij uitzondering twee maal per week wordt getraind. De hoeveelheid spelers die het niveau hebben om in het eerste elftal te spelen wordt daarom minder. Daarnaast stoppen enkele oudere spelers met het eerste team. Als gevolg van die twee ontwikkelingen degradeert onder leiding van T. Heijmans het eerste elftal weer in het seizoen 2004/2005.

Deze keer volgt er geen kampioenschap en een periodekampioenschap leverde ook geen promotie op. In het seizoen 2006/2007 zijn de prestaties tot het einde van het jaar 2006 ook niet zodanig dat we een promotie kunnen verwachten tijdens het 75-jarig jubileum.

Overhandiging

nieuwe trainingspakken

door Cas v.d. Bosch aan

aanvoerder Rik

Geurts in 2002.

Onthulling standenbord

in 2002.

Geschonken door TipTop

Verspreidingen.

De kwestie van trainen overziende kunnen we conclude­ren dat het een zeer moeizaam proces is geweest om de spelers van Vianen Vooruit ervan te overtuigen dat training noodzakelijk is voor een goede beheersing van de techniek. Maar dit is niet uniek, bij alle vereni­gingen in de lagere klassen van de KNVB kan men die zeer moeizame ontwikkeling constateren. Pas de laatste jaren wordt er vaak twee maal per week getraind, ook in de jeugdafdeling en is daardoor het spelpeil gestegen. Vroeger speelden de jongeren heel vaak, soms elke dag, ongeorganiseerd voetbal op veldjes in Vianen, die soms voorzien waren van doelpalen en soms dienden jassen als ‘doelpaal’, met als gevolg de nodige discussies over het tellen van een doelpoging als doelpunt.

Omdat de jeugd nu vele andere bezigheden in hun vrije tijd heeft, moet er meer getraind worden in verenigingsverband om zodoende het technisch niveau op te krikken. De meeste jeugdteams trainen dan ook tweemaal per week. Verder wordt, zeker de laatste jaren, getracht het niveau van de jeugdtrainers te verhogen door interne cursussen die gegeven worden door de technisch coördinator Henri van Raay, de zoon van één van de eerste trainers van Vianen Vooruit. Daarnaast is er om de twee weken een extra training voor talentrijke jeugdspelers uit verschillende leeftijdscategorieën in het zogenoemde talentenproject.

Tegenover de niveauverhoging van de jeugd staat de groeiende kloof tussen het eerste en tweede team. Het zal een uitdaging zijn voor de nieuwe trainer om daar verandering in te brengen.

               Trainers bij Vianen Vooruit 1932-2007

 Foto’s oud-spelers Vianen Vooruit 1, tijdens het 70-jarig bestaan van Vianen Vooruit in 2002.

                Rechts een elftalfoto met daarop een aantal spelers die deel uitmaakten van het kampioenselftal uit 1967

5. De vereniging Vianen Vooruit

5.1 Een globaal overzicht; inleiding

Vianen Vooruit kent binnen haar vereniging een viertal geledingen. In chronologische volgorde van ontstaan zijn dit: de senioren, de jeugd, de veteranen en de dames.

Bij de oprichting in 1932 is men direct begonnen met de senioren. Een stel jongens vanaf 16, 17 jaar uit de Kuukse Hei wilde graag in competitieverband gaan voetballen. Later zou blijken dat dit seniorenvoetbal genoemd werd.

Na de oorlog werden ook jongens van 14, 15 jaar lid. De eerste jaren speelde dit jeugdteam alleen vriendschappelijke wedstrijden. De spelers werden nog niet aan de bond opgegeven, waardoor Vianen Vooruit veel bondscontributie kon uitsparen. Pas na enkele jaren werd er toch besloten het jeugdteam aan de competitie deel te laten nemen, waarmee de officiële oprichting van de jeugdafdeling een feit was.

Vianen Vooruit Dames

plm. 1977-1978.

Staand v.l.n.r. Bas Eltink, Mieke Eltink, Wiel Verbiesen, Marian v.d. Linden, Wilma Ermers, Ria Driessen, Lia Ermers, Willy Verbiesen, Wilma Ermers, Riek ten Haaf, Marian van Avezaath, Thea Hendriks, Jan Eltink.

Gehurkt v.l.n.r. José Jansen, Erna Hurkens, José ten Haaf, Marga Jansen, Pieta van Lanen, Jenny v.d. Linden

Tot circa 1970 was het de gewoonte dat een voetballer na de senioren (meestal bij de leeftijdsgrens van 30 jaar) met voetbal stopte. Een enkele keer deed men nog met een bedrijfsteam mee, en soms werden de ouderen, al dan niet lid zijnde, opgetrommeld om een wedstrijdje te spelen bij huldigingen en/of feesten. Naar aanleiding van zo’n wedstrijd tijdens de schoolfeesten werd in het seizoen 1968-1969 de veteranenafdeling opgericht.

De vierde tak in de vereniging is het damesvoetbal. Op een bepaald moment is Cor de Klijn gaan polsen of er genoeg dames waren om een wedstrijd te spelen tegen een damesteam uit Nijmegen. Die wedstrijd kon in de zomer van 1973 doorgaan. Er bleek zoveel animo te bestaan, dat besloten werd aan de competitie 1973-1974 deel te gaan nemen.

Aan eerder genoemde geledingen zou eigenlijk nog een vijfde tak toegevoegd kunnen worden, te weten het meisjesvoetbal. Tijdens het 60-jarig bestaan van Vianen Vooruit waren er al een viertal meisjes actief bij de pupillen. De jaren daarna bleef dit aantal nagenoeg hetzelfde. Eind jaren negentig kwam hier duidelijk verandering in. Het schoolvoetbal begon zijn vruchten af te werpen en vele meisjes kwamen zich aanmelden om bij Vianen Vooruit te gaan voetballen. In het seizoen 1999-2000 nam er voor het eerst een volledig meisjesteam deel aan de competitie. Onder de naam Vianen Vooruit F2M werd er met groot enthousiasme van menig jongensteam gewonnen. De definitieve doorbraak van het meisjesvoetbal was een feit. De daaropvolgende jaren bleef het aantal meisjes gestaag groeien. Momenteel heeft Vianen Vooruit maar liefst 4 meisjesteams, te weten: Vianen Vooruit MA1, Vianen Vooruit MC1, Vianen Vooruit MD1 en Vianen Vooruit F2M, waarvan de eerste drie aan een volledige meisjescompetitie deelnemen.

In de loop der jaren heeft de voetbalclub ook enige vreemde loten aan de stam gekend. Zo is er een volleybalafdeling geweest in de jaren vijftig. Die afdeling heeft een kort leven gekend, waarschijnlijk omdat het draagvlak in Vianen toch te klein bleek te zijn. Ook de reisclub kende maar een kort bestaan. Dat zou te verklaren zijn uit het gegeven dat de leden ouders waren met opgroeiende kinderen die het in de jaren van de opbouw na de oorlog toch al moeilijk hadden met de gezinsfinanciën.

Uitnodiging receptie vanwege het 20-jarig bestaan van Vianen Vooruit en de promotie van Vianen Vooruit 1 en 2 in 1952.

De viering van het vijftigjarig bestaan in de zomer van 1982 vergt een enorme inzet van de bestuursleden Nöl Wientjes, Gerrit Theunissen en Jan Driessen en de leden Jan Arends en Henk Driessen die samen de jubileumcommissie vormden. Daarnaast was er nog een historische commissie actief bestaande uit Sjaak Giepmans, Jan Kempen (zoon van Mies) en Piet Kempen (zoon van Huub). Die commissie heeft samen met Henk Aben en Theo Coenen het jubileumboekje uitgegeven.

Het incident tijdens een dansavond, als gevolg waarvan Frans Verbiesen gestorven is, overheerste zo de herinnering aan het jubileum, dat vaak negatief gesproken werd over het jubileum en dat het bestuur zeer terughoudend werd in het organiseren van grote open feesten. Andere activiteiten, zoals de uitwisseling met Brederodes, de voetbalclub uit Vianen bij Utrecht, verdwenen snel uit het geheugen vanwege het incident met de tragische afloop.

Het programma van het vijftigjarig bestaan was als volgt: een weekend dansavonden, receptie, reünie, tentoonstelling ’s zondags in de tent met oude papieren vooral veel foto’s en de genoemde uitwisseling met Brederodes.

In 1992 wordt het zestigjarig bestaan van Vianen Vooruit gevierd. Al met al kan gesteld worden dat de organisatiecommissie een prachtig programma in elkaar had gezet. Qua organisatie liep alles uitstekend. De commissie bestond uit Henk Aben, Maarten Brands, Tonnie Cornelissen, Tonnie Driessen, Piet ten Haaf, Jolanda Kooijmans, Pierre van de Lockand, Ruud Pluk, Silvia Roelofs, Thea Smits, Lia Thijssen, Harrie Thijssen, Pieta Verbiesen en Mat Wientjes.De viering bestond uit een zeer gevarieerd programma: mixtoernooi, een receptie en een wedstrijd tegen  oud-internationals. Of het kwam door het weer, is niet aan te geven. Feit is wel, dat er weinig toeschouwers zijn afgekomen op deze wedstrijd, onder leiding van drie broers Verbiesen, van Vianen Vooruit tegen de oud-internationals. De wedstrijd wordt nooit een echte strijd, al doet Willy van de Kerkhof met zijn agressief gedrag tegenover grensrechter Theo Verbiesen zijn uiterste best om op te vallen, maar dan in negatieve zin.

Verder is er een reünie. Allerlei oud-leden hebben dankbaar gebruik gemaakt van de uitnodiging en zijn aanwezig in de feesttent. Er wordt gezongen, gedanst en gedronken. En aan sommige tafels zie je mensen bij elkaar zitten kletsen. Zij vertellen elkaar, waar ze nu wonen en wat ze nu voor werk doen. Verhalen uit de oude tijd worden nog eens verteld; leuke gebeurtenissen worden heerlijk aangedikt. En men lacht en wenst elkaar gezondheid toe. Waar nog lang in Vianen over gepraat werd is de voetbalclinic van de gebroeders Mühren. Gerrie en Arnold Mühren geven namens Voetbal International schitterende voorbeelden van hun technisch kunnen. De toeschouwers zijn erg te spreken over hun ongedwongen wijze van omgaan met de jeugdspelers. De gebroeders blijven na de clinic nog een tijdje om handtekeningen te zetten. Iedereen is enthousiast over de voetbalclinic en vele jeugdspelers hopen op een herhaling.

Tijdens het zeventigjarig bestaan van Vianen Vooruit in 2002 vond er een jubileumwedstrijd plaats tussen Vianen Vooruit 1 en een elftal bestaande uit voormalig 1^e elftalspelers. Tevens stond deze wedstrijd in het teken van 35 jaar uitkomen op hetzelfde niveau. Vroeger net na het kampioenschap en de promotie in 1967 in de 1^e klasse van de afdeling Noord-Brabant en later na diverse herindelingen door de KNVB in de 5^e klasse Zuid 1 en sinds het seizoen 2001-2002 in Zuid 2. Helaas werd dat seizoen afgesloten met  een degradatie, maar niettemin een feit waar een kleine vereniging trots op mag zijn.

Overhandiging opbrengst Hometrain- vierdaagse tijdens de receptie van het 50-jarig bestaan in 1982.

De overhandiging vindt plaats door Ruud Pluk (jeugdsecretaris en mede-organisator van de hometrainwedstrijden) en een afvaardiging van de jeugd

2002-2003 werd een historisch seizoen. Twee elftallen kampioen. En ook nog eens de 1^e elftallen bovendien, want zowel de dames als de heren werden kampioen… Ongekend.

En dan natuurlijk de oprichting van een supportersclub.  Op dat moment in de richting van de honderd leden. Werd het onbedoeld toch nog een ‘club van honderd’. Bovendien waren op het eind van dat seizoen bijna alle sjaaltjes al op, iedereen wilde erbij horen en er ook ronduit voor uitkomen supporter van Vianen Vooruit te zijn. Binnen één seizoen stond al vast dat de supportersclub haar doel en functie dubbel en dwars had bewezen. Verderop in dit hoofdstuk zullen we dieper op de supportersclub en het ontstaan daarvan ingaan.

In het seizoen 2003-2004 behaalde Vianen Vooruit 1 nog een periodetitel. Promotie werd echter niet bewerkstelligd.  Het seizoen daarop volgde helaas degradatie naar de 6^e klasse. In het huidige seizoen 2006 -2007 komt het standaardelftal van Vianen Vooruit alweer voor het tweede achtereenvolgende jaar in deze klasse uit.

Vanaf december 2003 heeft Vianen Vooruit ook een eigen site op het internet: www.vianenvooruit.nl. Het pionierswerk werd verricht door Joost Jacobs. Momenteel wordt deze site al enkele jaren verzorgd door Ton Pluk.

5.2 Het jeugdvoetbal

Na de tweede wereldoorlog werd er vrijwel direct begonnen met het jeugdvoetbal. In de beginjaren werden er alleen maar vriendschappelijke wedstrijden gespeeld, maar na enkele jaren besloot men toch aan de competitie te gaan deelnemen. Hoogstwaarschijnlijk vond dit plaats in het seizoen 1947-1948. Het jeugdvoetbal bleef echter nog heel lang in de kinderschoenen staan. Het aantal leiders was gedurende vele jaren minimaal en het jeugdvoetbal was destijds alleen bestemd voor de oudere jeugd.

Pas rond 1960 kwam er de grote doorbraak. Tot die tijd kende men landelijk alleen het juniorenvoetbal (A- jeugd: 15-18 jaar en B-jeugd: 12-15 jaar), maar vanaf 1960 kwam ook overal het pupillenvoetbal opzetten (C-jeugd: 10-12 jaar). In het seizoen 1966-1967 werden de leeftijdsgrenzen binnen het jeugdvoetbal aangepast. De junioren bestonden vanaf dat moment uit de  A-jeugd  (16-18 jaar), B-jeugd  (14-16 jaar) en  C-jeugd  (12-14 jaar), terwijl  de pupillen werden gevormd door de D-jeugd (10-12 jaar). Vanaf het seizoen 1972-1973 kwam daar ook de E-jeugd (8-10 jaar) bij. Enkele jaren later gevolgd door de F-jeugd van 7 jaar. Vanaf september 1994 mochten ook de minipupillen in de leeftijd van 5 en 6 jaar gaan voetballen.

Tot het seizoen 1960-1961 nam Vianen Vooruit telkens maar met slechts één elftal (A-jeugd) aan de competitie deel. Binnen twee seizoenen werd deze achterstand volledig weggewerkt. In het seizoen 1960-1961 kwam er namelijk een B-team bij en in het seizoen 1961-1962 ook nog een C-team.

In de vijftiger jaren had Vianen Vooruit wel eens een tweede jeugdteam gehad, echter dit team speelde alleen maar vriendschappelijke wedstrijden. Wel waren er vanaf 1950 ook enkele leden jonger dan 14 jaar. Bij de eerste aanmeldingen zat men even met de handen in het haar, maar men besloot al snel om deze jongens toch als lid aan te nemen. Zij moesten toen 5 cent per week contributie betalen en ze hadden geen recht op het bezoeken van vergaderingen.

Het was erg moeilijk om in de jaren vijftig leiders aan te trekken. De meeste leden hadden weinig vrije tijd. Men moest hard werken om brood op de plank te krijgen. Gedurende vele jaren was Arnold Wientjes dan ook de enige jeugdleider. Verschillende keren werd er geprobeerd meerdere mensen aan het jeugdwerk te zetten. Zo sprak de voorzitter eens in heftige bewoordingen over het werk van de juniorenleider en secretaris. Hij hoopte dat er eens leden zouden komen, die wat werk uit de handen van deze mensen zouden nemen. Uiteindelijk kwam er in 1956 verandering in de situatie, want ook Sjaak Giepmans ging de jeugd begeleiden.

Vanaf 1960 gaat het allemaal een stuk gemakkelijker en ziet men het aantal leiders langzaam groeien: 4 leiders in het seizoen 1960 -1961, 8 in het seizoen 1961-1962, en 11 in het seizoen 1963-1964. De jaren daarna bleef dit aantal vrijwel constant tot het begin van de zeventiger jaren. Vanaf dat moment  begon het aantal leiders geleidelijk aan te stijgen richting de dertig. Deze toename was ook noodzakelijk, gezien de stijging van het aantal jeugdelftallen.

In het seizoen 1980-1981 telde de jeugdafdeling van Vianen Vooruit maar liefst 133 spelers verdeeld over 10 jeugdelftallen. De jaren daarna daalde het geboortecijfer in Vianen aanzienlijk. Ook Vianen Vooruit ondervond daarvan de gevolgen. Het aantal jeugdspelers liep snel terug met als absolute dieptepunt het seizoen 1990-1991 met slechts 47 jeugdspelers, verdeeld over 3 elftallen en een 7-tal.

Commissie van Goede Diensten 1982.

V.l.n.r. Jos Driessen, Sjaak Giepmans, Harrie Thijssen, Jan Kempen, Henk v.d. Linden en Ruud Pluk.

De Jeugdcommissie bestond tijdens het 50-jarig bestaan van Vianen Vooruit nog uit 33 personen. Uniek was de perfecte samenwerking tijdens ‘De Doe Het Zelf Show’ op zondag 13 juni 1982. Mede dankzij de grote inzet en het enthousiasme van alle 33 jeugdleiders en leidsters werd het een groot succes. Daarvoor en daarna liet de inzet van de leiders wel eens te wensen over. Het aantal van 33 verminderde daarna drastisch. Dit kwam met name door de terugloop van het aantal jeugdelftallen. Daarnaast was het jeugdbestuur van mening, dat een jeugdleider deze naam ook waardig moest zijn. Vandaar dat er veel selectiever te werk werd gegaan.

Vanwege een tekort aan A1-spelers in het seizoen 1991-1992 namen Vianen Vooruit en Hapse Boys samen met een gecombineerd A1-elftal aan de competitie deel. Destijds iets unieks in deze regio. Het leek misschien gewaagd, maar gezien de goede samenwerking tussen beide verenigingen hadden de besturen er alle vertrouwen in. En terecht, zoals later ook zou blijken. Onder leiding van Rien Smits uit Haps, geassisteerd door Ronald Giesbers, kwam dit gecombineerde A1-elftal goed voor de dag in de A1-klasse. Daarnaast was er in de jaren negentig sprake van een samenwerkingsverband tussen Vianen Vooruit en VCA. Aangezien VCA geen juniorenteams op de been kon brengen en ook Vianen Vooruit schaars in de junioren zat, werd er in goed overleg besloten de VCA-junioren bij Vianen Vooruit onder te brengen. Tevens kwamen enkele VCA-jeugdleiders het jeugdleidercorps van Vianen Vooruit daarbij ondersteunen.

Actiefoto Doe-Het-Zelf-Show in de feesttent tijdens het 50-jarig jubileum in 1982.

Het muzikale optreden door de jeugd wordt begeleid door Cor Brands (l.) en Cor Claassen.

Na het seizoen 1990-1991 begon het jeugdledenbestand geleidelijk aan weer te groeien. Dit proces werd mede versneld door de toeloop van vele meisjes eind jaren negentig. In de zomer van 2002 werd de magische grens van 100 jeugdleden, na ruim 15 jaar, eindelijk weer eens bereikt. Niels  Verbiesen  kreeg  de  eer  als 100^ste  jeugdlid  gehuldigd  te mogen  worden. Op dit moment bestaat de jeugdafdeling van Vianen Vooruit maar liefst uit ruim 150 jeugdspelers, verdeeld over 12 jeugdteams en de minipupillen. Een absoluut record in de geschiedenis van Vianen Vooruit.

VianenVooruit A1,

kampioen 1956-1957.

Staand

 v.l.n.r. Sjaak Giepmans, Bert Aldenhoven, Jo Dinnissen, Gerrit v.d. Linden, Theo Coenen,Piet Jansen, Piet Arends, Nöl Wientjes.

Gehurkt

 v.l.n.r. Theo Verbiesen, Ton Verbiesen, Wiel Verbiesen, Frans Verbiesen en Chris Verbiesen.

Tot het seizoen 1961-1962 viel de jeugd direct onder het bestuur van Vianen Vooruit. Vanaf dat moment ontstond er een juniorencommissie met een eigen bestuur, dat alles betreffende de jeugd zelfstandig regelde. Vianen Vooruit heeft vele jeugdleiders gehad. Telkens was er een hele vaste kern uit te halen. Deze stabiliteit blijkt ook uit de weinige wisselingen in het jeugdbestuur.

In de loop der jaren heeft het jeugdvoetbal zich flink ontwikkeld. Niet alleen wat het aantal teams betreft, maar vooral ook qua aanpak. Een tweetal aspecten, de training en de organisatie, zullen hieronder nader aan bod komen.

jeugdkamp Nistelrode in ’79.

Als eerste de training, die men in de vijftiger jaren van de grond probeerde te krijgen. Dit verliep nogal moeizaam, net als bij de senioren. Op een gegeven moment werd Jan Driessen de trainer en sindsdien ging het snel vooruit. Na enkele jaren werd er in leeftijdsgroepen getraind en nog wat later ging men over op het trainen per elftal. In de beginjaren lag het accent met name op de conditie, partijspel en het trainen zonder bal. Later werd er meer en meer met de bal getraind, kwam er meer variatie in de oefenstof, werden de trainingen meer op leeftijd en niveau aangepast, en kwam de keeperstrainer in beeld. Daarnaast zijn vele jeugdteams inmiddels 2 keer per week gaan trainen, en is er in het seizoen 2006 -2007 een talentenproject opgezet in de vorm van speciale trainingen voor getalenteerde jeugdspelers van Vianen Vooruit.

Ook worden leiders en trainers al vele jaren in de gelegenheid gesteld op kosten van Vianen Vooruit aan allerlei cursussen deel te nemen. Als tegenprestatie voor het volgen van een trainerscursus wordt wel verwacht, dat een leider/trainer daarna nog enkele jaren bij de jeugdafdeling van Vianen Vooruit actief zal blijven. In het seizoen 1998-1999 had Vianen Vooruit zelfs een betaalde jeugdtrainer aangetrokken met als doel de kwaliteit van de jeugdafdeling te verhogen.

Als tweede de organisatie. Organisatorisch gezien, is er in de loop der jaren veel veranderd. Vroeger maakte de secretaris de opstellingen. Op de opstellingen kon men aflezen wie er speelden  en op welke plaats  men moest  spelen. Daarnaast  stond  er op  de opstelling vermeld, wie de leiders en  de eerste en tweede reserve  waren. Zo kwam het  wel eens voor dat  een leider de ene week bij het  C-team en de  andere week bij het  B-team stond. Een elftal had destijds dus geen vaste leider(s). En de reserves mocht men alleen bij blessures inzetten. Tegenwoordig worden spelers voor de competitie in teams ingedeeld, elk team heeft het hele seizoen dezelfde leiders en deze maken voor elke wedstrijd bekend wie er spelen en wie er wissel staan. Nu mag er tijdens een wedstrijd ook gewisseld worden, zonder dat er iemand geblesseerd is. De naam reserve is inmiddels vervangen door wisselspeler. Daarnaast mogen er nu zelfs vijf in plaats van twee wisselspelers per wedstrijd ingebracht worden.

Ook werden vroeger de ruilformulieren door de secretaris ingevuld. Vanaf het moment dat de teams vaste leiders hebben, worden de formulieren door deze leiders ingevuld. Het invullen en het op tijd inzenden van de formulieren leverde vele jaren een gezonde strijd op tussen de jeugdsecretaris en de competitieleider. De competitieleider Gerrit Theunissen, in die jaren tevens clubsecretaris van Vianen Vooruit, probeerde aan Vianen Vooruit elk jaar enkele boetes uit te delen, omdat hij wilde verhinderen dat andere verenigingen zouden gaan denken dat hij Vianen Vooruit zou bevoordelen. Van die strijd getuigen volgende flarden uit enkele jaarverslagen: "Ondanks alle accuratesse van secretariaatswege maar blijkbaar wel scherpe controle van jeugdcompetitieleider, werd de juniorenkas dit jaar van twee gulden beroofd." En "Het moet voor de competitieleider toch wel bijzonder pijnlijk zijn, dat hij nu voor de eerste keer, ondanks z'n intensieve controle en speurwerk onze juniorenkas geen cent lichter kon maken”.

De jeugdafdeling van Vianen Vooruit viel vanaf de oprichting onder de jeugdkring Maasbuurt. In 1993 vierde de jeugdkring Maasbuurt haar veertigjarig bestaan. De jaren daarna gingen contacten en lijnen meer en meer rechtstreeks via het bondsbureau van de KNVB lopen, en hield jeugdkring Maasbuurt al snel op te bestaan. De ruilformulieren, inmiddels wedstrijdformulieren geheten, worden dan ook al vele jaren rechtstreeks naar het bondsbureau verstuurd. Daarnaast is de KNVB gaan werken met jeugdcoördinatoren. De eerste jeugdcoördinator binnen Vianen Vooruit was Mat Wientjes, die deze functie vervulde naast zijn jeugdvoorzitterschap.

In juni 2003 nam Mat Wientjes afscheid als jeugdbestuurder. Henri Wientjes volgde hem op als nieuwe jeugdcoördinator, terwijl Piet Kempen voor de tweede keer jeugdvoorzitter werd. Tevens volgde Bas Eltink op datzelfde moment Ruud Pluk op, die na ruim 24 jaar afscheid nam als jeugdsecretaris. Binnen het jeugdbestuur was Bas geen vreemde meer, omdat hij sinds het seizoen 1995-1996 al actief was als wedstrijdsecretaris bij de jeugd.

Jeugdbestuur Vianen Vooruit vanaf april 2007.

Boven v.l.n.r. Diana v.d. Linden en Tonnie Nuijen. Onder v.l.n.r. Alfred v.d. Wiel en Karin Lange-Burgers.

Met ingang van het seizoen 2006-2007 heeft het jeugdbestuur, waarin Tonnie Nuijen inmiddels de functie van jeugdcoördinator op zich genomen had, de jeugdafdeling onderverdeeld in een drietal categorieën, te weten de junioren met als coördinator Alfred van de Wiel, de pupillen met als coördinator Tonnie Nuijen, en de meisjes met als coördinator Jan Pouwels. Daarnaast is Henri van Raay actief als technisch coördinator. Tijdens speciale trainersbijeenkomsten worden door hem visie en andere aspecten van het voetbal aan de orde gesteld en trainingen op elkaar afgestemd. In maart 1994 besloten Vianen Vooruit en N.K.S. gezamenlijk een project op te           starten met als doel:

a) de betrokkenheid van leden en ouders ten opzichte van het jeugdvoetbal te vergroten;

b) het jeugdkader kwantitatief uit te breiden;

c) de (technische) kwaliteit van het jeugdkader te verbeteren.

Kees Stieding (in het begin) en Lenie Hofstede (beiden namens de N.K.S.) en Henk Aben, Mat Wientjes, Ruud Pluk, Koos van Tienen, Bert Driessen, Pierre vd Lockand en Mat Roelofs (namens Vianen Vooruit) zijn zich gezamenlijk met dit project gaan bezig houden.

Na diverse bijeenkomsten volgde er in juni 1995 een afsluitende evaluatie, waarin duidelijk werd, dat de betrokkenen best wel veel tijd en werk in dit project hebben moeten steken, en dat er duidelijk positieve ontwikkelingen te bespeuren waren. De volgende onderwerpen kwamen o.a. aan de orde: kwaliteit en kwantiteit van jeugdkader, haalbaarheid twee leiders per jeugdteam, vervoer door ouders, kantinediensten op de zaterdagen, zomeractiviteit, winteractiviteiten en nevenactiviteiten. Ondanks het gegeven dat niet alle doelen voor de volle 100% gehaald waren, kon er toch terug gekeken worden op een geslaagd project. Momenteel komen eerder genoemde items nog regelmatig terug tijdens jeugdleiderbijeenkomsten.

De jeugdafdeling heeft, zowel organisatorisch als sportief gezien, goede en minder goede tijden gekend. Door de terugloop van het aantal jeugdspelers waren er eind jaren tachtig enkele seizoenen bij waarin diverse elftallen nogal krap in de spelers zaten. Tevens moest er regelmatig flink met spelers geschoven worden, daar verschillende leeftijdsgroepen ofwel te weinig of een teveel aan spelers hadden. Hierdoor kwam het nogal eens voor dat spelers, gezien hun leeftijd, noodgedwongen  in hogere  elftallen  ingedeeld moesten  worden. In  dat geval waren zeer grote

nederlagen dan ook geen vreemd verschijnsel. Een absolute zwarte bladzijde in de geschiedenis van het jeugdvoetbal was de terugtrekking van Vianen Vooruit A1 in het seizoen 1993-1994. Door de slechte opkomst tijdens trainingen en vooral wedstrijden werd het uiteindelijk onmogelijk nog een elftal op de been te kunnen brengen.

Prijsuitreiking sportdag 1982.

Gelukkig heeft de jeugdafdeling ook vele 'winners' gekend. De eerste kampioen was Vianen Vooruit A1 in het seizoen 1956-1957. De laatste kampioen (bij het ter perse gaan van dit jubileumboek) was Vianen Vooruit B1 tijdens de najaarsreeks in het seizoen 2006-2007. In de tussenliggende jaren waren er nog vele kampioenen in de diverse leeftijdscategorieën. Zo werd Vianen Vooruit A1 drie keer op rij kampioen (1968-1969, 1969-1970 en 1970-1971) en waren er in het seizoen 2004-2005 maar liefst een vijftal kampioenen bij de jeugd. Vianen Vooruit C1, E2 en MD1 tijdens de najaarsreeks en Vianen Vooruit E1 en F2 tijdens de voorjaarsreeks. Vanaf het seizoen 1993-1994 probeerde de KNVB meer gelijkwaardige competities samen te stellen door een herindeling door te voeren tijdens de winterstop. Vanaf die tijd is er dan ook sprake van een najaars- en voorjaarsreeks.

Tot hier ging het vooral over zaken die betrekking hadden op het competitievoetbal. Binnen de jeugdafdeling werden en worden echter ook vele andere activiteiten ondernomen. Deze activiteiten zijn er o.a. om de sfeer te verbeteren en om de banden tussen de jeugdleden onderling en tussen jeugdlid en leider te verstevigen. Om die activiteiten mogelijk te maken, werden er ook allerlei acties op touw gezet. In de loop van de zestiger jaren begon men met activiteiten als een toernooi, een zomerkamp, barakken, kienen en het organiseren van loterijen. Langzamerhand nam het aantal activiteiten toe. Dit leidde in het begin van de zeventiger jaren tot de oprichting van de commissie van goede diensten. Deze commissie had als taak: het laten broeden van, het komen aandragen met en het op papier uitwerken van acties en activiteiten. Bij de uitwerking werden, indien mogelijk, alle leiders betrokken. De jeugdvoorzitter  zat uit  hoofde van  zijn functie  in  deze  commissie  en ook  de  jeugdsecretaris woonde alle vergaderingen bij. De eerste commissie bestond uit Joep Basten, Jozef Claassen en Sjaak Giepmans. Later werd deze commissie gevormd door Jos Driessen, Sjaak Giepmans, Jan Kempen, Henk van der Linden en Harrie Thijssen. Ook Leo Driessen en Tien Ebben hebben deel uitgemaakt van deze commissie. Begin jaren tachtig werd de commissie weer opgeheven, omdat een aantal activiteiten kwamen te vervallen door de sterke terugloop van het aantal jeugdspelers. Daarnaast hadden vele andere activiteiten inmiddels een vaste plaats gekregen in de jaarplanning van de jeugdafdeling.

Vianen Vooruit A1,

kampioen 1971.

Staand v.l.n.r. Ton Verbiesen, Henk Aben, Jozef Claassen, Henk Driessen, Theo Coenen, Gerrit van Haren, Geert de Vos, Jan Kempen, Theo Spanjaards, Thijs Toonen, Leo Driessen.

Gehurkt v.l.n.r. Geert Driessen, Bert Cornelissen, Bert Pouwels, Harrie Scheers, Tonnie Hofmans, Theo Basten, Geert Hen-driks, Peter van Duijnhoven en Tonnie Hurkens.

Welke activiteiten hebben in de loop der jaren zoal de revue gepasseerd?

Een belangrijke activiteit gedurende een tiental jaren was de ouderavond, waarvan de eerste  gehouden werd in maart 1966. Het waren bonte avonden, waarbij jeugdleden toneelschetsjes opvoerden. Later, in de zeventiger jaren, werden de avonden wat anders opgezet. Er kwamen ook sprekers, soms van buitenaf aangetrokken, die een praatje over opvoeden, sport, jeugd etc. hielden en die ook antwoord gaven op vragen gesteld door ouders. Na dit deel, toneelstukjes en spreekbeurten, gingen de leiders zich verspreiden onder de ouders en dan werden er gegevens uitgewisseld of werd er gewoon gezellig gekletst. De belangstelling vanuit de ouders nam af, en in januari 1976 werd de laatste avond georganiseerd. Ofschoon het programma  toen  erg  goed in  elkaar  zat, met  een  totospel en  met  medewerking  van  Theo Koomen, waren er helaas maar weinig ouders op af gekomen. Dit betekende toen de definitieve doodsteek van de ouderavond.

Eén van de eerste activiteiten was een toernooi voor A-junioren op 4 en 11 juni 1962 ter gelegenheid van het 12-jarig secretariaat van G. Theunissen. Later, in 1965, werd er nog een A-toernooi gehouden ter compensatie voor het kamp van de rest van de jeugd. Daarna had Vianen Vooruit pas bij het 40-jarig bestaan een paar toernooien. Momenteel wordt er jaarlijks naar gestreefd elk jeugdteam minstens één toernooi per seizoen aan te bieden. Ook op het sportpark van Vianen Vooruit werden in de loop der jaren regelmatig jeugdtoernooien georganiseerd. Vers in het geheugen liggen de internationale jeugdvoetbaltoernooien met Pasen in 2005 en 2006. Daarnaast kan de jeugd al vele tientallen jaren genieten van de diverse zaalvoetbaltoernooien die tijdens de winterstop georganiseerd worden.

Vanaf 1973 was er jaarlijks een toernooi voor de jeugdleiders. In  1974 werd er een wisselbeker aan verbonden en deze heette ‘de Mina Basten wisseltrofee’.  Mina Basten beheerde gedurende vele jaren café 't Wiemeltje, vroeger het clubhuis van Vianen Vooruit. Vele jaren werd er met groot enthousiasme om deze trofee gestreden. Daarnaast werd er door het jeugdleidercorps jaarlijks uitgekeken naar het jeugdleidertoernooi en uitstapje bij RKSVN te Neer. Eind jaren tachtig en begin jaren negentig kwam er een einde aan beide toernooien, omdat de interesse voor deelname aan (jeugdleiders)toernooien in die periode sterk afnam.

Ook de  sportdag, jarenlang  een vast  onderdeel in  het jaarprogramma  van  de jeugdafdeling, is inmiddels opgehouden te bestaan. Vanaf het seizoen 1976-1977 werd deze dag beschouwd als de officiële opening van het voetbaljaar. Bijna alle jeugdleden deden aan deze dag mee. Op beide velden van het sportpark werden een aantal spelen uitgezet, die onderverdeeld werden in een tweetal groepen. In de ene groep streed de deelnemer individueel om de titel Voetbalkoning en in de andere groep werd in teamverband om de Sjaak Giepmans trofee gestreden. Door de sterke afname van het aantal jeugdspelers kwam er begin jaren negentig een eind aan de sportdag. Een aantal onderdelen van de sportdag waren enkele jaren later wel weer terug te zien tijdens de afsluitdag voor de jeugd, een activiteit voortgekomen uit het project NKS. Door het wegvallen van de sportdag werd de trainingsdag voor de jeugd de officiële opening van het seizoen.

Niet meer weg te denken binnen de jeugdafdeling is de verkiezing van de sportman van het jaar. De geboorte hiervan vond plaats op de jeugdvergadering van 1962 toen de toenmalige voorzitter van Vianen Vooruit, Th. de Vos, met het plan kwam om door een puntensysteem wat meer te gaan doen aan de opvoedkundige waarde van de sport. Het werd toen als volgt geïntroduceerd: "Als vaste regels gelden: 10 punten bij correct gedrag, 0 punten bij het van het veld verwijzen, en ook  0  punten bij   het zonder  meer  niet  opkomen van  spelers. Schorsing  volgt, wanneer  uit  3 wedstrijden  minder dan 20 punten wordt behaald. Voor  de speler, die het  hoogst aantal punten behaald heeft, wordt een beker beschikbaar gesteld, welke zijn eigendom wordt. Overige punten worden gegeven naar oordeel van de aanwezige leider.

Vianen Vooruit

A1, kampioen 1978.

Staand v.l.n.r. Henk Aben, Henk Driessen, Rien Cornelissen, Hans Heijnen, Rob Panders, René den Brock, Matty Wientjes, John Hermans, Jan Eltink.

Gehurkt v.l.n.r. Ferrie Suppers, Mat Wientjes, Willie Peters, Nico Barten, Geert Jans, Gerry Schalks, Wiel Gerrits.

In de loop der jaren is er wel het één en ander veranderd. Aanvankelijk gaven alle leiders punten, later werd er een commissie van beoordeling benoemd. Ook waren er eerst 3 prijzen te verdelen over alle jeugdleden en later werd het gesplitst in zowel 3 prijzen bij de junioren als 3 prijzen bij de pupillen. In 1981 is de leiding overgestapt op een ander systeem en wel 1 sportman bij elk team, gekozen door de eigen leiders van dat team. Vele jaren werd de sportman van het jaar bekend gemaakt tijdens de jeugdjaarvergadering.

In mei 1995 kwam er een eind aan de officiële jeugdjaarvergadering en deed de afsluitdag voor de jeugd zijn intrede. Naast de bekendmaking van de sportmannen en sportvrouwen van het jaar zijn er tijdens de afsluitdag vele sport- en spelactiviteiten voor de jeugd, waarbij ook regelmatig de ouders betrokken worden.

Op 17, 18, 19 en 21 mei 1982 organiseerde de jeugdafdeling van Vianen Vooruit een Home-train-vierdaagse. Vele verenigingen, bedrijven en prominenten uit de gemeente Cuijk namen hieraan deel. Zo fietsten destijds o.a. raadslid Gerrit Theunissen tegen wethouder J. v.d. Weerden en Cas v.d. Bosch  (Toyota dealer) tegen Herman (kastelein van de Dug Out). Op zaterdag 22 mei 1982 volgde de prijsuitreiking tijdens het “Stijve Kuiten Bal”. De opbrengst, een bedrag van maar liefst vijfduizend gulden, werd later tijdens de receptie van het 50-jarig bestaan aan het hoofdbestuur overhandigd.

In 1983  ontstond bij  Vianen Vooruit  de gedachte  om  een toernooi  te organiseren  voor  alle A1- elftallen uit het Land van Cuijk. Een leuk afscheid van het jeugdvoetbal voor menig A1-speler die aan het einde van een seizoen over moest naar de senioren. In mei 2003 was het de 20^ste (en tevens laatste) keer dat dit toernooi door de jeugdleiding van Vianen Vooruit georganiseerd werd.  

De jeugd heeft de toekomst, maar de jeugd kost ook geld. Vandaar dat de jeugdleiding jaarlijks met Kerst een worstenbroodactie organiseert. Het begon destijds allemaal met worstenbroodjes van de Roggy. Nadat de Roggy ophield te bestaan, kwamen er vele andere leveranciers in beeld. Ondanks deze wisselingen blijkt het toch een zeer geslaagde formule te zijn, omdat de worstenbroodactie het na tientallen jaren nog steeds erg goed doet binnen Vianen.

Vianen Vooruit MC1,

seizoen 2006-2007.

Staand v.l.n.r. Jan Pouwels, Ilvy Thoonen, Sophie Pouwels, Ankie v.d. Lockand, Marieke Vos, Karin van Munster, Lizzy Lange, Lieke Cornelissen, Elke van Casteren, Jan Jacobs.        

Gehurkt v.l.n.r. Lise v.d. Wiel, Emily van Casteren, Kimberly Jansen, Ilse Boumans, Inge v.d. Wiel.

Op de foto ontbreken Carlijn Jacobs en Ria Strik.

Een andere bekende activiteit is het zomerkamp. Deze kampen, die om de twee jaar gehouden werden, waren aanvankelijk bestemd voor alle jeugdleden tot en met 15 jaar. Later is deze grens verschoven en nu komen alleen de pupillen aan bod. Het eerste kamp was in 1964 in Haaren, daarna zijn er nog vele kampen geweest in o.a. Drunen (1969), Nistelrode (1977 en 1979) en Escharen (1981). De kampen zijn altijd goed geslaagd en leverden vaak stof op voor schitterende verhalen. Zo weet iedereen nog wel hoe Sjaak Giepmans, die in het gras lag te slapen, door enkele ondeugende rakkers aan de schrikdraad werd gebonden (1964). Of dat pastoor Muskens het niet eens was met de leiding omdat deze gekozen had voor een boerderij in Otterlo, waarvan de bewoners protestant waren. Of over de manieren waarop verschillende jongens op de knabbelavonden pinda's naar de slaapzaal wisten te smokkelen terwijl men toch minstens tweemaal gefouilleerd werd.

In 1991 kon het jeugdkamp helaas geen doorgang vinden, gezien de te kleine spelersgroep. Hiervoor in de plaats werd dat jaar een uitstapje naar 'De Bergen' in Wanroy georganiseerd.

In 1995 werd er besloten toch weer een kampactiviteit voor de pupillen te gaan organiseren. Ditmaal in de vorm van een weekend. Dit jeugdkampweekend  sloeg zo goed aan bij zowel jeugdspelers als begeleiding, dat er sindsdien jaarlijks een jeugdkampweekend voor de pupillen georganiseerd wordt.

De kampweken en weekenden, bestaande uit sport, spel en amusement, werden en worden in z'n geheel door de eigen jeugdleiding van Vianen Vooruit georganiseerd.

In het seizoen 1997-1998 werd er door de pupillen voor het eerst gestreden om de Penaltybokaal. Na een seizoenlang intensief nemen van penalty’s, viel tijdens de laatste thuiswedstrijd van Vianen Vooruit de beslissing. Na afloop volgde er de prijsuitreiking die verzorgd werd door Annie Roelofs. Het penaltyschieten bleek een geslaagd evenement te zijn. Ook nu wordt er nog steeds jaarlijks gestreden om de titel van ‘Penaltykoning’.  Daarnaast kent Vianen Vooruit al vele jaren tijdens de officiële thuiswedstrijden van het standaardelftal de  ‘Pupil van de week’.

 5.3 Het veteranenvoetbal

De eerste wedstrijd van de veteranen die in de annalen terug te vinden is, heeft plaatsgevonden in 1955. Destijds  werden er een aantal wedstrijden gespeeld om de kas wat te spekken. Vianen Vooruit had vele uitgaven in verband met het in orde maken van het nieuwe terrein. Niemand had dan ook vrije toegang, iedereen moest entree betalen. Op 10 juli vond de eerste wedstrijd plaats. Hierover stond in de Echo het volgende verslag:

"Op het Vianen Vooruit-terrein traden zondag twee veteranen-elftallen van de roodwitten tegen elkaar in het strijdperk, om de voetbalkunde van de voorbije generatie nog eens aan de jongens te tonen. De heren gingen in de moordende hitte vlot van start, naar hoe verder de wedstrijd voerde, hoe meer lood de oudjes in de schoenen kregen. De opstelling der elftallen was als volgt:

Elftal A :

A. Peters

H. v.d. Berg                           Jo Barten

                                     G. Claassen             W. Elders                    H. Claassen

W. Jans         J. Giesbers

Th. Pas                      J. Pas                         H. Gerrits

    Scheidsrechter: J. Panders

Elftal B :                                                                                                   

Th. Claassen

Jo Aldenhoven                      G. v.d. Berg

W. Gerrits                  M. Kersten                 G. Suppers

H. Pas           P. Kempen

M. van EIst                Jac. Roelofs               G. Geurts

Het A-elftal speelde over het algemeen sterker. Voordat men thee consumeerde was de stand 3 -1 voor de A-spelers, door doelpunten van W. Elders, J. Pas en Th. Pas terwijl P. Kempen de B-spelers aan een tegenpunt had geholpen. Na rust was G. Geurts wegens een blessure door een actieve Vianen Vooruit-speler, F. Pluk vervangen. Het tempo zakte nu steeds meer. J. Giesbers (2 x) en J. Pas maakte het half dozijn vol, terwijl F. Pluk de A-keeper nog tweemaal wist te verschalken".

De veteranen waren toen al sterk, want op 30 juli 1955 wist een team met 2 -1 van het eerste elftal en een tweede veteranenteam met 4 -3 van het tweede elftal te winnen. Tot het eind van de zestiger jaren gingen de oud-leden en de rustende leden zo af en toe eens een potje voetballen. Dit gebeurde tamelijk onregelmatig en vaak alleen maar bij bijzondere gelegenheden.

Zo werd er op Koninginnedag 1968 door enkele Vianezen een gekostumeerd voetbalwedstrijdje georganiseerd. Het gebeuren vond plaats op het zogeheten  ‘weitje van Jan Lange’, waar nu de Schutterskamp gelegen is. Het omkleden voor en na de wedstrijd gebeurde in ‘de ouwe boerenbond’, het voormalige gemeenschapshuis De Hoek. Het was tijdens dit omkleden na de wedstrijd, en waarschijnlijk ook daarna in het café (maar dit is helaas niet meer te achterhalen) dat het idee ontstond om een veteranenelftal van Vianen Vooruit op te richten.

Onder aanvoering van de heren Theo Vogels, Jan Driessen en Nöl Wientjes werd op 13 mei 1968 de oprichting een feit. De veteranenafdeling telde al direct 18 leden en kreeg een eigen bestuurscommissie. De afdeling groeide snel en had op een bepaald moment bijna 30 leden. Tijdens het 50-jarig bestaan van Vianen Vooruit in 1982 had men nog zo'n 20 leden. De bestuurscommissie van de veteranen bestond dat jaar uit: Theo Vogels, Cor de Klijn, Jan Arends, Theo Jilisen en Theo Wientjes.

In de beginjaren van het veteranenvoetbal werd er elke week een tegenstander gezocht om tegen te voetballen. Maar al snel waren de contacten met de omliggende verenigingen dusdanig, dat er een programma voor het gehele seizoen gemaakt kon worden.

Op 15 mei 1993 vierden de veteranen hun 25-jarig jubileum. Van de mensen die 25 jaar geleden begonnen in het veteranenelftal waren Jan Arends en Theo Wientjes er nog steeds bij betrokken; Jan Arends als rustend lid en Theo Wientjes  was nog steeds elke zaterdagmiddag actief als vlagger.

Veteranen

Vianen Vooruit 1982.

Staand v.l.n.r. Theo Wientjes, Hennie Brouwers, Cor v.d. Wiel, Toon Giesbers, Theo Vogels, Theo Jilisen, Jan Arends, Paul Grutters, Sjaak Jans, Jo Kempen, Sjaak Henst.

Gehurkt v.l.n.r. Jan Hofmans, Cees van Avezaath, Cor de Klijn, Piet Lamers, Piet Hofmans, Wim Pluk, Wiel Pluk en Theo Nielen.

Daarnaast was er nog een man met een heel grote staat van dienst binnen de veteranen, Cor de Klijn. Hij begon als voetballer maar moest na enkele jaren wegens een blessure stoppen en werd prompt tot elftalleider gebombardeerd. Na 30 jaar alle zaken betreffende de veteranen met heel veel enthousiasme  vervuld te hebben, nam Cor in mei 2000 afscheid tijdens een goed bezochte receptie in de kantine van Vianen Vooruit. Enkele jaren daarvoor had zijn steun en toeverlaat Theo Wientjes reeds afscheid genomen, na 27 jaar actief bij de veteranen betrokken te zijn geweest.  

Veteranen

Vianen Vooruit 1992.

Staand v.l.n.r. Theo Wientjes, Jan Barten, Tinie Lamers, Herman Thomassen, Gerrie Terwindt, Walter v.d. Boom, Jo van Haren, Walter Geurts, Tonnie Hofmans, Wim Martens, Cor de Klijn.

Gehurkt v.l.n.r. Sjaak Henst, Frans Joze- manders, John Elders, Piet Hofmans, Hennie Brouwers, Toon Loeffen, Tinie Jansen (op deze foto ontbreekt Tonnie Hurkens).

De oprichting van een veteranenafdeling bleek een gouden idee te zijn geweest, want momenteel bestaat er nog steeds een zeer actief veteranen elftal. Dit is des te opmerkelijker, omdat er in al die jaren nooit in competitieverband is gevoetbald. Alleen in december 1999 werd er even de noodklok geluid. Onder de kop: ‘VETERANEN IN DE PROBLEMEN’, werd in het clubblad van Vianen Vooruit om dringende aanvulling gevraagd. Dit bleek effect te hebben, want weldra was er weer sprake van een toeloop van spelers, die op de zaterdagen graag een balletje wilden trappen.

De wil om te winnen is bij de veteranen altijd aanwezig geweest, maar een goede sfeer binnen het elftal heeft wel telkens voorop gestaan, wat vaak tot uitdrukking kwam in de ‘derde helft’, wanneer onder het genot van een pilsje de wedstrijd nog eens werd geanalyseerd. Dit vaak tot wanhoop van de spelersvrouwen, omdat het eten weer op het fornuis stond te verpieteren.

Momenteel bestaat de veteranenafdeling van Vianen Vooruit uit 18 actieve voetballers, die nog steeds elke zaterdag vol enthousiasme het veld op gaan om hun wedstrijdje te spelen. Per seizoen worden er zo’n 34 wedstrijden georganiseerd tegen verenigingen vanaf Venraij tot Nijmegen en Venzelderheide tot Zeeland. De organisatie van het veteranenvoetbal is momenteel in handen van Tiny Lamers en Jan van Avezaath. Onder hun leiding hopen de veteranen in 2008 het 40-jarig jubileum te kunnen gaan vieren.

5.4 Het Damesvoetbal

In 1973 kwam Cor de Klijn op het fantastische idee om in Vianen een dameselftal op te richten. Hij had bij enkele dames gepolst of deze bereid waren tegen een team uit Nijmegen te spelen. Voldoende dames bleken geïnteresseerd, zodat in de voorzomer van dat jaar de eerste wedstrijd een feit was. De wedstrijd viel bij de dames zo goed in de smaak, dat de interesse in een actieve voetbalcarrière was geboren. Al vrij snel kwam het voorstel zich bij Vianen Vooruit aan te sluiten, om zodoende  deelname aan een officiële competitie mogelijk te maken. Tijdens de jaarvergadering van Vianen Vooruit werd dit voorstel door de leden aangenomen, waardoor de officiële oprichting in mei 1973 een feit was. De eerste damestrainer werd Cees van Avezaath met aan zijn zijde grensrechter Wiel Verbiesen, terwijl het eerste bestuur van de damesafdeling bestond uit Ger Aben-Driessen, Miep Aldenhoven-Overbeek en Cor van Elst-van den Bergh.

Vianen Vooruit

Dames, kampioen 1976-1977.

Staand v.l.n.r. Wiel Verbiesen, Ria Driessen, José ten Haaf, Harriëtte v.d. Vorle, Gerrie Hen-driks, Jenny v.d. Linden, Pieta van Lanen, Marian v.d. Linden, Marian van Avezaath, Cees van Avezaath.

Gehurkt v.l.n.r. Netty Aben, Marga Jansen, Riek ten Haaf, Leonie Claassen, Wilma Ermers, Lia Ermers en Erna Hurkens.

In de beginjaren vielen de resultaten nogal tegen. Wel was er veel mogelijk in die tijd. Snel een sigaretje roken in de rust, liefst in het kleedlokaal, was dan ook geen vreemd verschijnsel. Het fenomeen sponsor was nog onbekend, dus men liep in shirtjes van rood/wit tot rood/roze en van alle lengtes en breedtes. Toch werd er wel serieus getraind en gevoetbald. De loop- en grondtrainingen van Cees van Avezaath waren dan ook erg berucht. Uiteindelijk had die aanpak wel degelijk resultaat, want aan het einde van seizoen 1976-1977 gingen de dames op de platte kar door Vianen. Reden voor een feestje. Menig moezeltje werd genuttigd. En met ‘menig’ werden geen glazen, maar flessen bedoeld.

Het kampioenschap in de derde klasse betekende automatisch promotie naar de tweede klasse. Het maken van verre reizen was het gevolg, gezien de indeling in een klasse met vele tegenstanders uit de Betuwe.  Het verblijf in de tweede klasse leverde erg wisselende resultaten op. De ene keer werd een team uit de kopgroep verslagen, terwijl een andere keer de punten verloren werden aan een staartclub. Uiteindelijk volgde toch weer de terugkeer naar de derde klasse.

In het seizoen 1978-1979 vond de eerste trainerswisseling plaats. Harrie Thijssen werd de nieuwe trainer en Henk van der Linden volgde Wiel Verbiesen op als grensrechter. Aan het begin van het seizoen 1981-1982 nam Henk van der Linden de trainingen van Harrie Thijssen over en werd de grensrechtervlag overgedragen aan Geert van der Linden. Ook binnen het damesbestuur vonden er enkele mutaties  plaats, zodat tijdens het vijftigjarig bestaan van Vianen Vooruit het damesbestuur bestond uit: Ger Aben-Driessen, Mieke Eltink-van Haren en Pieta Verbiesen-Janssen. Inmiddels was de fa. Eltink de eerste sponsor van het dameselftal geworden.

De jaren daarna maakte het dameselftal van Vianen Vooruit moeilijke tijden door. Er waren amper genoeg leden om het elftal draaiende te houden. Maar het lukte toch telkens weer; tot die beruchte datum van 13 april 1987. Op dat moment zag het bestuur, vanwege een tekort aan speelsters, zich genoodzaakt het dameselftal uit de competitie terug te trekken.

Vianen Vooruit

Dames, seizoen 1981-1982.

Staand v.l.n.r. Henk v.d. Linden, Leen Hurkens, Lia Ermers, José Jansen, Erna Hurkens, José ten Haaf, Diana v.d. Linden, Wilma Hendriks, Riek Theunissen-ten Haaf, Geert v.d. Linden.

Gehurkt v.l.n.r. Astrid Linders, Marja Ermers, Marian van Avezaath, Ria Hurkens-Blom, Ria Jacobs, Silvy Aben, Jacqueline Ermers.

Henk van der Linden werd voor één seizoen opgevolgd door Ward Lauwers, waarna Mat Wientjes, eind jaren tachtig, de trainingen en begeleiding van de Dames ging verzorgen. Antoine Willems werd de nieuwe grensrechter.

Inmiddels zag het ledenbestand er al heel wat gunstiger uit en werden de resultaten alsmaar beter. Uiteindelijk leidde dit tot een tweede kampioenschap in het seizoen 1991-1992. Dit keer geen platte kar, maar toeterende auto's door Vianen.

Vianen Vooruit

Dames, kampioen 1992.

Staand v.l.n.r. sponsor Piet en Marijke Thoonen, Irma Graat-v.d. Acker, Gerrie Basten, Marja Barten-Toonen, Jenny v.d. Linden, Astrid Linders, Ria v.d. Elzen-Jacobs, Diana v.d. Linden, Brigit van Ekeren, Lia Thijssen, Thea Thijssen-Smits, Pieta Verbiesen, Mat Wientjes.

Gehurkt v.l.n.r. Ronny Brands, Silvia Roelofs, Karin Lange-Burgers, Harriëtte v.d. Bosch-Smits, José Jansen, Marjo Willems-Graat, Hellique Giesbers-Weerepas, Jolanda Arends-Kooijmans en Antoine Willems.

De volgende twee seizoenen werd Ronny Brands trainer, Antoine Willems elftalbegeleider en Pieter Lange grensrechter. Ook kwam autobedrijf Piet Thoonen als sponsor in beeld.

Hierna was het stuivertje wisselen geblazen. Pieter Lange werd voor vier jaar de trainer, Antoine Willems bleef elftalbegeleider en Ronny Brands werd de grensrechter. Daarnaast hielp Pieter van den Bosch bij trainingen als Pieter Lange werkverplichtingen had.

In het seizoen 1995-1996 lukt het de dames om voor de derde keer kampioen te worden. Een kampioenschap dat uitbundig gevierd werd, en maar liefst twee dagen in beslag nam. De promotie naar de vierde klasse leverde met name het eerste jaar nogal wat problemen op. Door hard werken werd het verschil met andere teams steeds kleiner en kon klassebehoud bewerkstelligd worden.

Op 16 en 17 mei 1998 vierden de dames hun 25-jarig bestaan. Zaterdags stond in het teken van een dagje stappen, gevolgd door een feestavond. Terwijl er zondags een zeskamp en een reünie met oud-leden op het programma stond. Tevens werd dat weekend Pieta Verbiesen gehuldigd vanwege haar 25-jarig lidmaatschap (In het begin als actief speelster en later als bestuurslid).

Het seizoen 1998-1999 ging de boeken in als een moeizaam seizoen voor de dames. Met moeite werd er een opvolger voor Pieter Lange gevonden. Tijdens de winterstop nam Richard Hendricks het roer van hem over. Gelukkig had men Mat Wientjes bereid gevonden in de maanden augustus t/m december als ‘tussenpaus’ te fungeren. Na Richard Hendricks was het achtereenvolgens de beurt aan Toon van de Ven (seizoen 2000-2001) en Fred Dijkman.

Onder leiding van laatstgenoemde was het in mei 2003 weer eens tijd om de platte kar van de stal te halen. Na een spannende eindstrijd werd de laatste competitiewedstrijd in en tegen Achates Ottersum ruim gewonnen, waardoor het kampioenschap een feit was en het feest kon beginnen. Tevens werd in mei 2003 het 30-jarig jubileumfeest gevierd met o.a. een wedstrijd tussen de Vianen Vooruit-dames en een team bestaande uit (oud)leden van de damesafdeling.

Vianen Vooruit

Dames, kampioen 2002-2003.

Bovenste rij v.l.n.r. Karien v.d. Boom, Barbara Geurts, Monique Willems, Joyce Jacobs, Neel Vissers, Anita Peters-v. Lanen, Marjo Willems-Graat.

Middelste rij v.l.n.r. Christel Loeffen-Vromans, Antoine Willems, Marieke Schaminee, Harriëtte v.d. Bosch-Smits, Sandra v.d. Berg, Fred Dijkman, Jolanda Arends-Kooijmans.

Zittend v.l.n.r. Suzanne Remy, Chrissie v.d. Weem, Silvia Roelofs, Miriam van Avezaath, Sandra Peters en Nancy van Raay.

In het seizoen 2003-2004 begonnen de dames aan een nieuwe uitdaging in de derde klasse 3B. Onder begeleiding van het nieuwe duo Ron Brands en Henri van Raay werd het debuut in deze nieuwe klasse naar ieders tevredenheid geklaard. De twee daaropvolgende jaren werden de training en coaching eveneens door dit tweetal verzorgd. De resultaten vielen nu echter een beetje tegen, mede veroorzaakt door de vele blessures en zwangerschappen. In het seizoen 2003-2004 werd er begonnen met 17 speelsters, waarvan er vier dames vroegtijdig afhaakten vanwege zwangerschappen. De jaren daaropvolgend was het niet veel anders.

Ook het huidige seizoen 2006-2007 komen de dames uit in de derde klasse 3B. Trainer/coach is wederom Ron Brands, terwijl Marjan van Raay van Avezaath en Netty Aben als assistent-grensrechter fungeren. Halverwege het seizoen waren de resultaten uitstekend te noemen. Het zou dan ook mooi zijn als dit jubileumjaar afgesloten zou kunnen worden met een kampioenschap.

Naast het competitiegebeuren is het jaarlijks terugkerende voetbaltoernooi te Baexem (L), voorheen Kelpen, inmiddels een vast onderdeel en hoogtepunt van de activiteitenkalender geworden.

5.5 Supportersclub Vianen Vooruit

In oktober 2002 kwam Frans Roelofs met het idee een supportersclub op te richten. Er werden vijfenzeventig personen door hem aangeschreven. Ondanks het teleurstellend aantal reacties, zaten er ook  positieve reactie’s en suggesties bij. Vandaar het besluit toch een commissie te vormen, met als doel de oprichting van een supportersclub te verwezenlijken. Deze commissie bestond  uit Frans  Roelofs, Pieter  Lange, Wilbert  Willems en Diana van der Linden.

Oprichtingscommissie supportersclub.

Staand v.l.n.r. Pieter Lange en Frans Roelofs. Zittend v.l.n.r. Wilbert Willems en Diana v.d. Linden.

In december 2002 gingen de uitnodigingen voor een informatieavond/oprichtingsvergadering op dinsdag 14 januari 2003 de deur uit.

Uit de opkomst bleek dat er wel degelijk behoefte was aan een supportersclub, maar dat deze los moest komen te staan van de voetbalvereniging. De eerste officiële bijeenkomst leverde al direct 24 leden op. Vijf maanden later was dit aantal al gegroeid naar 85. De opzet was geslaagd.

De eerste activiteit van de supportersclub bestond uit het ontwerpen van een clubsjaal. Elk nieuw lid van de supportersclub kreeg/krijgt deze sjaal kado. Daarnaast werden ter gelegenheid van diverse kampioenschappen artikelen met het supportersclublogo kado gedaan (petjes, snoepkokers, toilettassen en T-shirts).

Zo was de supportersclub dus aanwezig bij het kampioenschap van de F2 pupillen op zaterdag 26 april 2003 en werden de jongens van dat team getrakteerd op een snoeptrofee. Ook de dag erna, bij het kampioenschap van de groten, was de supportersclub nadrukkelijk aanwezig. Iedereen heeft de prachtige T-shirts gezien die de supportersclub samen met  de vereniging heeft aangeboden aan het eerste. Het was een lust voor het oog te zien hoe massaal Vianen uitgelopen was om, versierd met Vianen Vooruit sjaaltjes, shirtjes en petjes en onder muzikale begeleiding van ‘Vur de Joeks’, de kampioenen aan te moedigen tijdens de kampioenswedstrijden. Een geweldig spektakel waaraan de supportersclub een belangrijk steentje bijgedragen heeft.

Vanwege het afscheid van Mat Wientjes (jeugdvoorzitter) en Ruud Pluk (jeugdsecretaris) organiseerde de supportersclub in mei 2003 een ballonnenwedstrijd tijdens de afsluitdag voor de jeugd. De daarop volgende jaren heeft de supportersclub telkens van zich laten horen tijdens deze afsluitdagen. Zo heeft de jeugd achtereenvolgens kunnen genieten van een buikschuifbaan in 2004 en een soccerspel in 2005. In mei 2006 kreeg de jeugd een bungeebaan voorgeschoteld. De regen viel echter met bakken uit de hemel, waardoor de baan blank kwam te staan. Jammer, maar  het weer is nu eenmaal  een onvoorspelbare factor. Tijdens  het jeugdkamp, enkele  weken later, zat het weer wel mee en heeft de jeugd kunnen genieten van een tobbedans luchtkussen onder een brandend zonnetje.

Op 20 januari 2004 vond de eerste jaarvergadering plaats. Frans Roelofs deelde mede zich niet beschikbaar te stellen voor een eventuele bestuursfunctie, omdat hij ook al een bestuursfunctie binnen Vianen Vooruit vervulde. Uitgangspunt was namelijk een zelfstandig functionerende club los van Vianen Vooruit, en Frans wilde niet aan belangenverstrengeling doen. Als bestuur werd gekozen: Pieter Lange (voorzitter), Diana van der Linden (penningmeester) en Wilbert Willems (secretaris). Ook  werden  een kascontrolecommissie en  een activiteitencommissie samengesteld.

Ondertussen is de supportersclub van Vianen Vooruit niet meer weg te denken. Het ledental is de honderd inmiddels al lang gepasseerd en Bert Geurts had de eer als 100^ste lid gehuldigd te mogen worden.

Eén van de vele activiteiten is het in het zonnetje zetten van alle kampioenen, zowel bij de senioren als jeugd. Een activiteit, die al vanaf de oprichting tot nu vol overgave georganiseerd wordt. Kampioenswedstrijden worden massaal bezocht, en de kampioenen krijgen na afloop een bloemetje en/of presentje aangeboden.

Voor de eigen leden wordt er jaarlijks een voor- en  najaarsactiviteit georganiseerd.

Zo hebben de leden o.a. al kunnen genieten van een VIP-reis naar een wedstrijd van Vianen Vooruit, kruisboogschieten, een avondje darten en andere feestelijke activiteiten. Daarnaast wordt er driemaal per jaar een lid bezocht, waarvan een portret gemaakt wordt, dat daarna terug te zien en te lezen is in de ViVo-InFo, het clubblad van Vianen Vooruit. 

Sinds december 2005 is er door de supportersclub een nieuwe rubriek : ‘In Beeld – Uit Beeld’  aan het clubblad toegevoegd. Altijd leuk te lezen hoe Oud Vianezen en tevens oud-leden van Vianen Vooruit het vergaan is, en tevens iets meer over hun Vianen Vooruit tijd te weten te komen.

Tijdens de nieuwjaarsreceptie van 2006 had de supportersclub een leuke verrassing in petto en kreeg Vianen Vooruit een tweetal vlaggenmasten aangeboden. Beide masten zijn al op grote afstand te bewonderen bij het naderen van het hoofdveld.

Ook het huidige seizoen 2006 – 2007 heeft de supportersclub niet stil gezeten. Voor eigen leden werd er een heuse Jeu de Boules wedstrijd georganiseerd. De jongere Vianen Vooruit spelertjes werden blij verrast toen enkele Zwarte Pieten een bezoekje kwamen brengen tijdens de training. En eind december volgde er ook nog eens een grandioze voetbalquiz voor alle leden van Vianen Vooruit en de supportersclub.

Na het 75-jarig bestaan van Vianen Vooruit kan de supportersclub zich langzamerhand gaan opmaken voor het eerste lustrum. Op 14 januari 2008 is het 5-jarig bestaan namelijk alweer een feit.

5.6 Statistische gegevens

In dit deel komen achtereenvolgens de grootte van de vereniging en de degradaties (selectie, dames) en kampioenschappen (senioren, dames, jeugd) aan bod.

Wat de grootte van de vereniging betreft, beperken we ons tot het seniorenvoetbal. De jeugd, veteranen en dames zijn reeds uitvoerig aan bod gekomen.

Voor de oorlog kwam Vianen Vooruit telkens met één of twee seniorenteams uit. Na de oorlog waren het meestal drie teams, soms twee en zelfs een enkele keer vier teams. Ook kwam het wel eens voor dat er in de beginjaren een team moest worden terug getrokken. Vanaf 1971 is er een duidelijke groei waar te nemen binnen de vereniging. Het aantal seniorenteams stijgt geleidelijk aan naar vijf in 1973, zes in 1979 en zeven in 1982 en 1983. Van 1984 tot en met 1988 wordt er een klein stapje terug gedaan, maar ook dan heeft Vianen Vooruit nog altijd een zestal seniorenteams. Vanaf 1989 is er wederom een stijging waar te nemen. In 1989 en1990 zijn er alweer zeven en in 1991 maar liefst acht seniorenteams. Dit blijft zo tot het seizoen 1995-1996 wanneer er weer een stapje terug gedaan moet worden.

Hierna lukt het Vianen Vooruit vele seizoenen lang om met zeven seniorenteams aan de competitie deel te nemen. In het seizoen 2001-2002 zit dit er helaas niet meer in en gaat Vianen Vooruit met zes seniorenteams verder. Vanaf 2004-2005 is ook dit niet meer haalbaar, wordt Vianen Vooruit 3 noodgedwongen uit de competitie terug getrokken, en zijn er nog vijf teams bij de senioren actief.

Wat kampioenschappen en degradaties betreft, zullen alleen de kampioenschappen en degradaties van na de oorlog worden opgesomd. De exacte gegevens van voor de oorlog zijn namelijk niet meer te achterhalen. Het officiële archief is tijdens de oorlog verloren gegaan. Tijdens de oorlog heeft Vianen Vooruit geen competitie gespeeld. Direct na de oorlog, in het seizoen 1946-1947, kwam Vianen Vooruit met drie elftallen uit. Alle drie eindigden onderaan. Gevolg: degradatie voor het eerste en tweede.

In een tweetal tabellen zullen achtereenvolgens de degradaties van Vianen Vooruit 1, 2 en dames, en de kampioenschappen van senioren, dames en jeugd weergegeven worden.

Overzicht degradaties:

In het seizoen 1995 -1996 eindigde Vianen Vooruit 2 als laatste. Aangezien Vianen Vooruit 3 ook in de 2^e klasse onderafdeling uit kwam, degradeerde het 3^e naar de 3^e klasse onderafdeling.

In het seizoen 2004 -2005 werd Vianen Vooruit 3 uit de competitie terug getrokken vanwege een tekort aan spelers. Sindsdien spelen Vianen Vooruit 3, 4 en 5 in de reserve 6^e klasse.

Na het seizoen 2005-2006 promoveerde Vianen Vooruit 2 op eigen verzoek naar de reserve 4^e klasse.

           Overzicht kampioenschappen senioren, dames en jeugd van 1932 tot 2007: